LIST: „Jestem nauczycielką i żal mi moich uczniów. Rodzice skrzywdzili ich imionami”

Joanna przytacza wiele kontrowersyjnych przykładów. Aż tak źle brzmią?
LIST: „Jestem nauczycielką i żal mi moich uczniów. Rodzice skrzywdzili ich imionami”
Fot. iStock
13.06.2018

Powoli kończy się pierwszy rok szkolny mojej pracy. Zaraz po studiach udało mi się dostać pracę i zaczęłam swoją karierę jako nauczyciel klas 1-3. Dodatkowo wspomagam świetlicę, kiedy trzeba i prowadzę również zajęcia dodatkowe. Każdego dnia obcuję z wieloma dziećmi - nie tylko z mojej klasy. Lubię to, co robię i spełniam się w tym, ale niektórych wychowanków trochę mi żal.

Zobacz również: Powstała lista „najbardziej szykownych imion”. One zawsze będą brzmiały dobrze

Nie chodzi o to, że chcę się czepiać i kogoś wyśmiać. Raczej zwrócić uwagę na problem i otworzyć oczy tym z was, które planują potomstwo. Moja indywidualna ocena zjawiska to nie wszystko. Widzę też, jak traktowane są niektóre dzieci, które noszą dziwne imiona. Dlatego apeluję - nie warto silić się na oryginalność, bo to, co nam wydaje się oryginalne i piękne, przez innych na pewno zostanie wyśmiane.

To nie jest pojedynczy przypadek. Tylko w klasie mam przynajmniej kilka takich przykładów. Na świetlicy kolejne. Młodzi rodzice zupełnie stracili umiar i za wszelką cenę chcą się czymś wyróżnić. Szkoda, że kosztem malucha.

oryginalne imiona

fot. Unsplash

Jestem za tym, żeby nadawać dzieciom imiona znane i lubiane. Nie przekonuje mnie teoria, że rodzice nie chcą mieć w domu kolejnej Natalii czy Marcina, bo brzmi to strasznie pospolicie. W dzisiejszych czasach wcale tak nie jest - takie normalne zdarzają się bardzo rzadko. O wiele więcej jest Julii i Oskarów. Ich jakoś nikt nie liczy i wciąż wydają się strasznie oryginalni.

Kiedy sama doczekam się potomstwa, to na pewno nie będę tak wydziwiała. Żadnych rankingów popularności i ulegania chwilowej modzie. Moje ulubione to takie w stylu Agnieszka, Natalia, Karolina, Paweł, Tomasz czy tam inny Radosław. Proste, znane i nie wzbudzające uśmiechu politowania. Takie właśnie powinno być imię dla dziecka. Szkoda, że nie wszyscy to rozumieją.

No to teraz może czas na przykłady, żeby było wiadomo, o czym mówię. Przytaczam kilka, zarówno moich wychowanków z klasy, jak i świetlicy, czy zajęć dodatkowych. Kilku moim koleżankom, które niedawno urodziły, też się dostanie.

Zobacz również: Mają dosyć oklepanych Julii i Szymonów. Rodzice nadają dzieciom... antyczne greckie imiona!

oryginalne imiona

fot. Unsplash

Zaznaczam, że nie śmieję się z dzieci. W ogóle nie o to mi chodzi. Chcę tylko wskazać przykłady, które moim zdaniem nie za bardzo pasują do polskiej rzeczywistości i tradycji. Brzmią nowobogacko i chyba mają za zadanie wyleczyć kompleksy rodziców. A raczej nie tędy droga, bo tatuś z mamusią mogą się cieszyć, a maluch przekona się na własnej skórze, do czego prowadzą takie eksperymenty.

W klasie mam dziewczynkę o imieniu Emma. Do tego bardzo polskie nazwisko. Rodzina z wielkim światem wspólnego nie ma nic, więc to pomysł zupełnie od czapy. Jest też Gaja - jak można się domyślić, pochodzi z rodziny ekologów, czy tam innych wegetarian. Sama słyszałam, jak dzieci wołają na nią „Geja”. Z kolei na świetlicę uczęszcza Aria. Jak to usłyszałam, to aż zwątpiłam.

Chłopcy nie pozostają dłużni i tak uczę Alexa przez X. Podobnie jak w przypadku Emmy - żadnych międzynarodowych powiązań. Po prostu zachciało się wielkiego świata. W szkole aż roi się od Fabianów, Olafów, Jeremich. Jest nawet Beniamin.

Zobacz również: Wielki powrót imion z lat 30. Brzmią o wiele ładniej niż te współczesne

oryginalne imiona

fot. Unsplash

Jedna z koleżanek z czasów licealnych kilka tygodni temu ogłosiła na Facebooku narodziny Nelly. Imię ładne, ale chyba jednak zbyt światowe. Kuzynka mojego partnera ma za to Doriana. Gdzieś tam jeszcze obiły mi się o uszy takie kwiatki jak Mia, Noemi, Leila czy inny Leo, Kaj albo Bastian (!). Ktoś powie, że zawsze to lepsze od Dżesiki i Brajana. Szczerze? Już chyba wolę te drugie.

Wcześniej myślałam, że to pojedyncze przypadki. Wybryki i wypadki przy pracy. Takich rodziców nie może być wielu. Ale od kiedy pracuję w szkole - wiem już, że to wcale nie margines. Krzywdzenie dzieci przesadnie oryginalnymi i oderwanymi od polskiej rzeczywistości imionami powoli staje się normą. Teraz wyzwaniem jest trafienie na jakąś swojską Kasię albo Wojtka.

Jestem wielką przeciwniczką takiej mody. Nie tylko dorośli, tacy jak ja, komentują takie wybory. Dzieci też potrafią być bezlitosne dla rówieśnika, którego rodziców poniosła fantazja.

Joanna

Komentarze (45)

Ocena: 4.33 / 5
JUSTYNA (Ocena: 1) 30.06.2018 17:35
A ja mam Alexa i jeszcze się nie spotkałam z dziwnymi uśmieszkami albo wzrokiem ze strony kogokolwiek. Alex ma juz 8 lat. Chodził do przedszkola i obecnie do szkoły.
odpowiedz
gość (Ocena: 5) 18.06.2018 21:21
W liceum w naszej klasie była Szeherezada. Imię całkowicie uzasadnione bo jej tata był chyba Tunezyjczykiem. Była (i pewnie nadal jest) piękną dziewczyną z tą charakterystyczną urodą, ciemne, gęste falujące długie włosy, czarne duże oczy. To imię idealnie do niej pasowało. Po prostu prosto z baśni 1001 nocy. Na codzień mówiliśmy do niej Szeńka.
odpowiedz
Pospolita Anna (Ocena: 5) 16.06.2018 17:50
Do grupy przedszkolnej mojego syna dołączył chłopiec o imieniu Makary. Na początku dzieci wołały na niego Makarena
odpowiedz
Agnieszka (Ocena: 1) 16.06.2018 08:54
Myślę że to piękne co się komu podoba. Zadziwia mnie też wyjątkowo problem z imieniem Emma. Jest to piekne, wystepujace w wiekszosci krajów imię, w Polsce Emma obchodzi imieniny nawet do 7 razy w ciągu roku. Proszę się doedukować ;)
odpowiedz
gość (Ocena: 5) 15.06.2018 18:29
Nie widzę niczego śmiesznego w imieniu Fabian. Bardzo podoba mi się to imię. Jest śliczne. Natomiast imiona takie jak Elwira, Jowita, Pamela, Sandra czy Sabina wydają mi się trochę takie jak dla źle prowadzącej się kobiety.
odpowiedz

Polecane dla Ciebie

Polecane wideo