LIST: „Świadkowa przyszła na wesele z 3-miesięcznym dzieckiem. Wszystko zepsuła!”

3 miesiące temu moja świadkowa została mamą. Wtedy zapytałam ją wprost, czy nie chce się wycofać. Ja ją zrozumiem i jak trzeba będzie, to powierzę tę rolę komuś innemu. Prawie się na mnie obraziła. Stwierdziła, że macierzyństwo to nie choroba i na pewno mnie nie zawiedzie. W porządku, niech tak będzie. Zaufałam, że jej życie nie zaważy na najważniejszym dniu w moim. Wyszło fatalnie i teraz nie mogę pozbyć się żalu.

Wieczór panieński zorganizowała moja siostra i to w ostatnim momencie. Świadkowa nie miała do tego głowy, bo przecież małe dziecko i w ogóle. Tak naprawdę nawet nie była na tej imprezie. Pojawiła się tylko na godzinę i musiała wrócić do domu. Już wtedy mogłam podejrzewać, że w dniu ślubu też wywinie mi jakiś numer. No i tak też było - przyszła do kościoła z niemowlakiem. Miałam nadzieję, że na czas wesela odda dziecko w dobre ręce i zajmie się mną.

Nic z tego… Maluch pojawił się też na weselu, a ja zapomniałam, że mam świadkową. Angażowała się mniej, niż zwykły gość, a nie taka była jej rola.

Zobacz również: LIST: „Zasugerowałam świadkowej, żeby schudła przed ślubem. Obraziła się, a powinna docenić szczerość!”

Wyobrażałam to sobie zupełnie inaczej. Ona ma rodziców, którzy są świetnymi dziadkami i na pewno by pomogli. Wiem, że zdarzało jej się zostawiać malutkie dziecko z nimi i nic złego się nie działo. Nadal karmi piersią, ale co to za problem w dzisiejszych czasach? Wystarczyło odciągnąć pokarm i schować go do lodówki. Jeden dzień mamy poza domem to przecież nie jest wielki dramat. Tak małemu dziecku naprawdę jest wszystko jedno i nawet nie zauważy. Tym bardziej, że ona już kilka razy wyrywała się z domu.

Skończyło się na tym, że moja świadkowa była zupełnie nieobecna. Nawet nie złożyła mi życzeń przed kościołem, bo akurat była pora karmienia. Marzyłam o tym, że będzie wtedy obok mnie. Odbierze prezenty od gości, poinstruuje ich jak dojechać na wesele, zorganizuje transport dla niezmotoryzowanych, sprawdzi stan przygotowania sali i tak dalej. Taka była jej rola.

Zamiast tego sama była najbardziej problematycznym gościem. Ciągle znikała, żeby zająć się maluchem, menu jej nie pasowało, a o godzinie 20 wywinęła mi taki numer, że długo tego nie zapomnę.

Zobacz również: O co powinnaś zadbać, jeśli jesteś świadkową?

Spakowała wózek i powiedziała, że na nią już czas. Rozumiecie? Świadkowa została na weselu najkrócej ze wszystkich. Kolejne osoby wyszły dopiero o 2-3 w nocy, a większość została do rana. Musiałam przejąć jej rolę i sama się o wszystko martwić. Błagałam, żeby inaczej to zorganizowała. Niech jej mąż weźmie dziecko do domu. Nie… Tak się nie da i „zrozumiem, jak sama zostanę matką”. Nie wydaje mi się. Macierzyństwo nie jest powodem, żeby zawieść najlepszą przyjaciółkę w najważniejszym dniu w jej życiu.

Mam nauczkę, że na dzieciatych rzadko kiedy można polegać. Poród naprawdę coś zmienia w mózgu. Rozumiem, że teraz ma inne priorytety, ale wszystko można było zorganizować inaczej. Tak żeby maleństwu było dobrze i mnie przy okazji też. Można powiedzieć, że wzięłam ślub i przeżyłam wesele bez własnego świadka. Za to ten ze strony męża spisał się fantastycznie i mogę mu tylko podziękować.

Nie powtarzajcie mojego błędu. Nawet jak delikwentka zapewnia, że nic się nie zmieniło i da radę…

Roksana