LIST: „Czy powinnam na siłę studiować? Dla mnie to pójście na łatwiznę!”

Ola nie wie, jak powiedzieć rodzicom, że nie zależy jej na wyższym wykształceniu. Ma na siebie inny pomysł, ale czuje presję z ich strony...
LIST: „Czy powinnam na siłę studiować? Dla mnie to pójście na łatwiznę!”
12.07.2015

Witajcie...

Jakoś przeżyłam maturę, chociaż nie było łatwo. Największy problem był z matematyką. Już nawet myślałam, że trzeba się przygotować na poprawkę, a tutaj zaskoczenie... Zdałam wszystko i to całkiem nieźle. Gdybym chciała, to spokojnie mogłabym się dostać na państwowe studia i przez kolejnych 5 lat zajmować się tylko nauką. Rodzice już mi zapowiedzieli, że o nic nie muszę się martwić. Najważniejsze jest wykształcenie. Czy ja wiem? Im dłużej o tym myślę, tym bardziej mi się wydaje, że szkoda czasu. Dla nich niestety jest oczywiste, że zaraz złożę papiery i od października będę już oficjalnie studentką. Jakoś mi się do tego nie pali...

Tak naprawdę nigdy nie rozmawialiśmy poważnie na ten temat. Ja się bałam, a oni i tak mają swoje zdanie. Na studia trzeba iść, bo kto to widział, żeby kończyć na liceum. Tylko głupki mają średnie wykształcenie. Wiadomo, że dyplom niewiele dzisiaj daje, ale trzeba go zdobyć. No i po temacie, przynajmniej z ich strony. Matura zdana, teraz tylko zawalczyć o miejsce na jakimś fajnym kierunku i wszyscy będą szczęśliwi. No, prawie wszyscy, bo ja chyba nie do końca. Nie chce mi się studiować i chętnie bym z tego zrezygnowała.

 

dziewczyna

Denerwuje mnie ten przymus. Kiedyś było łatwiej, bo na studia wybierali się i przyjmowali tylko wybitne mózgi. Dzisiaj każdy może się dostać i powinien to zrobić. Kilkanaście lat temu wyższe wykształcenie miało 20-30 procent ludzi, a teraz pewnie z 80% młodych. I po co to wszystko? Wtedy dyplom to było coś, więc z automatu dostawało się dobrą i lepiej płatną pracę. Teraz, kiedy wszyscy są na tym samym poziomie, to nic nie zmienia. A przepraszam... Mogę być bezrobotną z dyplomem, to tak się zazwyczaj kończy. Widzę to po niektórych moich znajomych, którzy 2 lata po studiach siedzą rodzicom na głowach i najwyżej harują na śmieciówkach.

Zastanawiam się nad tym od dawna i ja naprawdę nie chcę być jedną z nich. Co mi po tych 5 latach ciężkiej nauki, skoro do niczego to nie prowadzi? Gdybym wiedziała, że znajdę robotę, to mogłabym studiować nawet dwa kierunki. Ale tak? Nie za bardzo mi się to widzi. Strata czasu. Dzisiaj liczy się doświadczenie, konkretne umiejętności i cwaniactwo, a nie jakieś tam papierki. Znam kilka osób po studiach, z których większość niczego wielkiego nie osiągnęła. Znam też ludzi, którzy nigdy nawet o studiach nie myśleli, a dzisiaj żyje im się naprawdę dobrze.

dziewczyna

Może powinnam wziąć przykład z tych drugich? Zwłaszcza, że sama nie mam przekonania, czy następnych 5 lat nauki cokolwiek mi da. Pewnie czegoś się dowiem, poznam nowych ludzi i będę mogła się chwalić tytułem magistra, ale co mi z tego? Takie studiowanie dla studiowania jest bez sensu. Najwięcej do powiedzenia mają moi rodzice, którzy na uniwersytecie może kiedyś byli, ale w odwiedzinach u znajomych. Sami skończyli na liceum i technikum, a potrafili rozkręcić biznes. Niczego im dzisiaj nie brakuje. Chociaż wydaje mi się, że mają jakiś kompleks związany z wykształceniem, skoro tak na mnie naciskają. Im nie wyszło, to chociaż córeczką będą mogli się pochwalić...

Ja mam inny plan na życie. Mam 19 lat i wybór – zacząć robić coś konkretnego w wieku 24 lat albo teraz. Widzę, co się dzieje na świecie i chyba nie umiałabym spokojnie czekać kolejnych kilka lat. Do tego czasu pracy może już nie być dla nikogo. Już dzisiaj bezrobocie wśród młodych to prawie 30 procent. Może za 5 lat będzie już 50? Mam marzenia i chęci, ale ta presja mnie przed tym powstrzymuje. Bo co ludzie powiedzą... A już zwłaszcza rodzice. Czy tylko ja tak mam? Wydaje mi się, że większość woli iść na łatwiznę.

dziewczyna

Moi znajomi z klasy nie mają takich problemów. Dla nich jest oczywiste, że trzeba pójść na studia. Próbowałam się dopytać, dlaczego tak myślą, ale nic sensownego nie usłyszałam. Bo wykształcenie jest ważne... Bo bez tego pracy nie będzie... Bo lepiej studiować, niż zaczynać dorosłe życie w tak młodym wieku... Chyba jestem jakaś dziwna i inna, ale mnie nic z tego nie przekonuje. Wykształcenie jest przereklamowane. Pracę zdobywa się doświadczeniem i umiejętnościami, a nie papierkiem. Ostatniego powodu nie komentuję, bo tutaj wychodzi nasza lekkomyślność.

Ja nie jestem jedną z tych, która się boi dorosłości. Kiedyś trzeba będzie do tego dojrzeć i chyba lepiej wcześniej. Potem widzę te kaleki z dyplomami, które przyzwyczaiły się do imprezowania i utrzymywania przez rodziców. Wysłowić się nie potrafią, nie mają żadnego pomysłu na siebie, a pracy za 5000 zł miesięcznie się domagają. No bo tacy wykształceni i za mniej się męczyć nie będą. Ja mam na siebie inny pomysł. Tylko jak do tego przekonać rodziców, żeby nie czuli się zawiedzeni?

dziewczyna

Szkoda, że nie odkryłam swoich prawdziwych zainteresowań wcześniej. Wtedy nie pchałabym się do liceum (już widzę awanturę, jaką rodzice by mi zrobili). Marzy mi się praca w gastronomii. Lubię i uważam, że potrafię piec. Bardzo chciałabym otworzyć własną cukiernię albo małą kawiarnię z własnymi wypiekami. Czy są mi do tego potrzebne studia? No, raczej nie. Czy dzięki nim będzie mi łatwiej spełnić marzenia? Nie sądzę. Jeśli chcę, żeby coś z tego wyszło, to już dzisiaj muszę się za to zabrać. Najlepiej by było pójść na staż albo zatrudnić się w podobnym miejscu. Zobaczyłabym dokładnie, jak to wygląda i łatwiej byłoby coś potem zdziałać.

Ale wiecie co jest najgorsze? Moi rodzice uznaliby to za ich największą porażkę... No bo córka bawi się mąką, zamiast jak człowiek siedzieć na jakieś auli i słuchać bardzo ważnego wykładu. Boję się ich reakcji. Czasami przy okazji mówię, że chciałabym się tym zająć zawodowo, ale oni tylko się uśmiechają i zaraz przypominają, że trzeba się zdecydować na jakąś uczelnie, bo wolne miejsce nie będzie na mnie czekało.

dziewczyna

To może dla świętego spokoju pójść na studia i w międzyczasie coś tam sobie piec, może nawet pójść na część etatu do piekarni albo cukierni? Tak się tylko mówi. Wszyscy dobrze wiemy, że nie da się tego ze sobą pogodzić. Na pewno nie przez pierwsze 3 lata. Niby jestem dorosła, ale zamiast słuchać siebie, ja przez całe życie oglądam się na innych. Zwłaszcza na rodziców, którzy mają patent na moje szczęście...

Chcę zaryzykować, tylko nie wiem jak to zrobić. Co się stanie, jeśli oni się nie pogodzą z moim wyborem? Nawet nie chcę o tym myśleć... Dla świętego spokoju powinnam złożyć papiery i po problemie. Ale ja WIEM, że to nie jest prawda.

Czy ja aż tak głupio myślę? Powiedzcie mi szczerze...

Ola

Komentarze (31)

Ocena: 4.87 / 5
Anonim (Ocena: 5) 06.08.2015 23:28
To co napisze będzie dla niektórych ciężkie do uwierzenia, ale mi w wyjściu na prostą pomógł rytuał przyciągnięcia pieniędzy ze strony energiaduchowa.pl , sama wcześniej nie wierzyłam w takie rzeczy, ale po tym rytuale naprawdę moje finanse znacznie się polepszyły.
odpowiedz
Anonim (Ocena: 5) 19.07.2015 02:12
Skoro rodzice mówią, że o nic się nie musisz martwić, że zapewnią Ci wszystko na studiach to idź na zaoczne a w tygodniu do pracy. Twoi rodzice zamiast płacić na Twoje utrzymanie na studiach niech płacą tylko za studia (wyjdzie im tyle samo lub mniej) a Ty się utrzymasz sama. Oni pewnie żałują, że nie mieli szans na studia i kiedyś se obiecali, że zapewnią je swojemu dziecku. Czasy się zmieniły i teraz faktycznie studia nic nie dają. Ja rzuciłam studia po licencjacie i założyłam swój biznes -studia mi się do tego w ogóle nie przydały. Potem wróciłam robić mgr. ale tylko dla przyjemności, jako osoba w stabilnej sytuacji z ułożonym i wygodnym życiem zawodowym. Moi znajomi, którzy zostali na uczelni na całe studia i nie zrobili sobie takiej przerwy, mają tytuły magistrów ale nadal harują za minimalną krajową albo niewiele więcej.
odpowiedz
Anonim (Ocena: 5) 13.07.2015 22:17
Ja uważam, że mogłabyś zrobić sobie gap year i w tym czasie robić coś w kierunku twojego marzenia - czyli tak jak mówisz, jakiś staż czy etat w cukierni. Jeśli uznasz że to faktycznie był dobry pomysł, to dalej iść tą drogą, natomiast jeśli okaże się że to nie jest to, po roku złożyć papiery na studia i kształcić się w innym kierunku. Może spodoba ci się tak bardzo, że nie pożałujesz :) A jeśli chodzi o rodziców to jasne, że ich zdanie jest ważne, jednak to jest twoje życie więc sama powinnaś decydować jaką ścieżką podążysz. Bo jeśli postąpisz z przymusu tak jak oni chcą to prawdopodobnie za kilka lat będziesz żałować tej decyzji.
odpowiedz
Anonim (Ocena: 5) 13.07.2015 14:34
Wrzucanie wszystkich osób chcących studiować do jednego worka jest krzywdzące. Owszem, są kierunki, po których ciężko będzie cokolwiek znaleźć. Owszem, są ludzie, którzy idą na studia dla miłego spędzenia 3 lub 5 lat. Jednak jeśli ma się pomysł na siebie, ciężko się pracuje i cały czas dokształca, nie kończy na zdaniu jedynie przysłowiowego "papierka" to zawsze można liczyć na coś więcej. Trzeba tylko chcieć.
odpowiedz
Anonim (Ocena: 5) 12.07.2015 23:13
Powiem ci, że ja po liceum nie chcialam iść od razu na studia, bo za bardzo nie wiedzialam, co chcę robić i co mnie interesuje. Chciałam z rok popracować i wtedy pójść.. Jednak rodzice i znajomi mnie przekonali. Nie żałuję, choć na początku bywało różnie.Poznałam trochę życia studenckiego. Musiałam się przeprowadzić do drugiego miasta na stancję, a więc też nauczyłam się sama sobie gotować, prać, sprzątać, robić zakupy. Poznałam parę fajnych osób, stałam się bardziej odważna i bardziej pewna siebie. Przede wszystkim nauczyłam się oszczędzać pieniądze i zobaczyłam, co ile kosztuje, bo mieszkając z rodzicami nie zwracałam na to uwagi. W tym roku skończyłam licencjat i jako sobie pomyślę, że zostało mi jeszcze tylko 2 lata to tak.... szkoda :( Wiem, że jak znajdę coś po swoim kierunku i jak będzie mnie stać to zacznę coś jeszcze zaocznie. Jak nie chcesz iść na dziennie to nie idź, nic na siłę. Pomyśl o zaocznych, szkołach policealnych, jakichś kursach. Ewentualnie trochę popracuj, a potem w przyszłym roku zaczniesz się dokształcać.
zobacz odpowiedzi (1)

Polecane dla Ciebie

Polecane wideo