Cienkie, czerwone lub fioletowe „nitki” na policzkach, skrzydełkach nosa czy udach to problem, z którym mierzy się wiele osób. Pajączki naczyniowe potrafią mocno obniżyć pewność siebie, choć same w sobie zwykle nie są niebezpieczne. Warto wiedzieć, skąd się biorą, kiedy mogą być sygnałem problemów zdrowotnych i co naprawdę pomaga, a co jest tylko mitem powtarzanym w internecie.
To, co potocznie nazywa się pajączkami, lekarze określają jako teleangiektazje. To poszerzone, drobne naczynia krwionośne położone płytko pod skórą. Ponieważ są rozszerzone i wypełnione krwią, prześwitują na zewnątrz jako cienkie „nitkowate” żyłki – czerwone, różowe, fioletowe, czasem tworzące gwiazdkowaty kształt, czasem drobną siateczkę. Najczęściej pojawiają się na twarzy (policzki, nos, broda) oraz na nogach (uda, łydki, okolice pod kolanami). W odróżnieniu od żylaków nie są wypukłe, zwykle nie bolą i nie da się ich „wyczuć” pod palcami.
Każde naczynie krwionośne ma ścianę zbudowaną z delikatnych tkanek. U części osób te ściany są z natury słabsze i bardziej podatne na rozszerzanie się. Kiedy dochodzi do częstych wahań ciśnienia krwi w naczynkach (np. pod wpływem temperatury, emocji, wysiłku), z czasem zostają one w stanie trwałego poszerzenia. Krew płynie wtedy wolniej, a samo naczynko staje się widoczne przez skórę. Znaczenie mają też:
Pajączki mogą pojawić się praktycznie u każdego, jednak szczególnie często obserwuje się je u osób z jasną, cienką, wrażliwą skórą, obciążonych rodzinnie skłonnością do żylaków i teleangiektazji, w ciąży i po porodzie (ze względu na duże wahania hormonów i masy ciała), u osób pracujących długo w pozycji stojącej lub siedzącej, z nadwagą lub otyłością oraz często korzystających z sauny, solarium czy gorących kąpieli.
U niektórych pajączki są tylko kwestią estetyczną. Czasami jednak mogą być pierwszym widocznym objawem problemów z krążeniem żylnym, nadciśnienia czy chorób ogólnych (np. wątroby). Dlatego, jeśli pojawiają się nagle, jest ich dużo, towarzyszy im obrzęk, ból nóg, uczucie ciężkości, warto skonsultować się z lekarzem.
Wokół pajączków narosło sporo mitów, które bardziej szkodzą, niż pomagają.
Alkohol rzeczywiście rozszerza naczynia krwionośne i może nasilać problem, ale rzadko jest jedyną przyczyną. Znaczenie mają geny, hormony, budowa skóry, ekspozycja na słońce, sposób pracy i inne elementy stylu życia.
Kosmetyki mogą wzmacniać ściany naczyń, zmniejszać rumień i poprawiać komfort skóry, ale nie „zlikwidują” już istniejącego pajączka. Nie ma maści, która cofnie trwałe, poszerzone naczynko.
Rzeczywiście, zwykle nie jest to stan zagrażający zdrowiu, ale czasami pajączki są sygnałem, że coś dzieje się w układzie krążenia. Krótkie badanie u flebologa, dermatologa lub lekarza rodzinnego może rozwiać wątpliwości.
Delikatne chłodne natryski mogą wspierać krążenie, ale nie „naprawią” już uszkodzonych naczynek. Sprawdzają się raczej jako element profilaktyki niż cudowne rozwiązanie.
Jeśli pajączki bardzo przeszkadzają, istnieją skuteczne metody ich usuwania. Jedną z najczęściej stosowanych jest laserowe zamykanie naczynek. W uproszczeniu polega ono na tym, że wiązka lasera jest pochłaniana przez barwnik krwi (hemoglobinę), zamienia się w ciepło i „uszkadza” ścianę naczynka od środka. Naczynie przestaje przewodzić krew, a z czasem jest wchłaniane przez organizm.
Laserowe zamykanie naczynek zwykle wykonuje się w seriach – potrzeba kilka zabiegów w odstępach kilkutygodniowych. Po procedurze mogą pojawić się przejściowe objawy, takie jak zaczerwienienie, obrzęk czy drobne strupki, a przez pewien czas konieczne jest unikanie słońca i stosowanie wysokiej fotoprotekcji SPF. Zabieg powinien być poprzedzony konsultacją lekarską, ponieważ istnieją przeciwwskazania, m.in. ciąża, świeża opalenizna czy przyjmowanie niektórych leków.
Na nogach lekarz może zaproponować także skleroterapię (wstrzyknięcie do naczynka specjalnego preparatu), a w przypadku bardziej zaawansowanych problemów żylnych inne, bardziej inwazyjne procedury.
Artykuł sponsorowany
