Oddaliłam się od swojej przyjaciółki, kiedy wyznała, że jest biseksualna... A., 19 l.

Mam bardzo dobrą przyjaciółkę od wielu lat. Znamy się pod początku gimnazjum, potem to samo liceum i teraz wybieramy się na takie same studia. Mam nadzieję, że się dostaniemy, bo na wyniki matury trzeba jeszcze poczekać. Myślałam, że wiem o niej wszystko, ale ona mnie bardzo zaskoczyła niedawno. Siedziałyśmy sobie same wieczorem u niej, piłyśmy wino i przyznała się, że jest biseksualna. Nie mogłam tego wiedzieć, bo niby jak się domyślić? Kiedyś miała chłopaka. To niczego nie wyklucza. Przytuliłam ją wtedy, bo widziałam, jak się stresuje. Dalej traktuję ją jak koleżankę, ale przyznam się uczciwie, że to dla mnie niekomfortowa sytuacja. Wolałabym się zadawać z kimś „normalnym”. Nie mówię, że bi lub les są nienormalne, ale jakoś inaczej to wygląda. Teraz będę się zastanawiała czy przypadkiem czegoś do mnie nie czuje albo czy nie kocha się w jakiejś innej naszej koleżance. To jest problem!
Oddaliłam się od swojej przyjaciółki, kiedy wyznała, że jest biseksualna... A., 19 l.
29.05.2015

Mam bardzo dobrą przyjaciółkę od wielu lat. Znamy się pod początku gimnazjum, potem to samo liceum i teraz wybieramy się na takie same studia. Mam nadzieję, że się dostaniemy, bo na wyniki matury trzeba jeszcze poczekać. Myślałam, że wiem o niej wszystko, ale ona mnie bardzo zaskoczyła niedawno. Siedziałyśmy sobie same wieczorem u niej, piłyśmy wino i przyznała się, że jest biseksualna. Nie mogłam tego wiedzieć, bo niby jak się domyślić? Kiedyś miała chłopaka. To niczego nie wyklucza.

Przytuliłam ją wtedy, bo widziałam, jak się stresuje. Dalej traktuję ją jak koleżankę, ale przyznam się uczciwie, że to dla mnie niekomfortowa sytuacja. Wolałabym się zadawać z kimś „normalnym”. Nie mówię, że bi lub les są nienormalne, ale jakoś inaczej to wygląda. Teraz będę się zastanawiała czy przypadkiem czegoś do mnie nie czuje albo czy nie kocha się w jakiejś innej naszej koleżance. To jest problem!

x

Nie jestem żadną homofobką. Jak dla mnie, ona może mieć dziewczynę i chętnie ją poznam. Tutaj chodzi o relacje między nami, a te się chyba popsują. Czy teraz już zawsze będę się zastanawiała, czy ona uśmiecha się do mnie lub robi coś dla mnie z sympatii, a nie głębszego uczucia? Na razie tak to wygląda. Już sobie nawet wmówiłam, że być może przez tyle lat trzymała się ze mną, bo chciała czegoś więcej... A może, kiedy mi to wyznała, liczyła, że powiem to samo?

Ja wiem, że nie każdy człowiek bi czy homo rzuca się na swoich znajomych, ale ja jestem pierwszy raz w takiej sytuacji. Planowałam z nią zamieszkać w akademiku, a tak się trochę boję. Teraz będzie już inaczej, bo nie rozbiorę się przy niej swobodnie, jak kiedyś. Będę się bała, że to ją podnieci albo coś takiego... Na pewno nie chcę zrywać tej przyjaźni. Muszę się nauczyć z tym żyć, ale nie wiem jak. Zapytać ją wprost co do mnie czuje?

x

Ale przecież może się obrazić. A nawet jeśli się we mnie zakochała, to przecież mi tego nie powie. Nie teraz, kiedy powiedziałam jej, że mnie interesują tylko faceci. O swoich obawach też nie umiem rozmawiać, bo naprawdę nie chcę jej urazić. Sytuacja robi się napięta. Myślałam, że to przyjaźń na całe życie, a może nam się to nie udać.

Chcę, żeby było jak dawniej, ale mam jakąś blokadę. Nie potrafię tego sensowniej wytłumaczyć. Tacy ludzie ogólnie mi nie przeszkadzają, ale jak ktoś taki pojawi się tak blisko, to już jest inaczej. Nie mam zamiaru się od niej odsuwać, bo wyszłabym na skończoną świnię.

Tylko jak się z tym oswoić?

A.

Komentarze (19)

Ocena: 4.37 / 5
ono (Ocena: 5) 02.06.2015 10:16
Zakoncz tę znajomość jak najszybciej. Ja miałam identycznie. Gimnazjum i liceum przyjaźń, wspólne mieszkanie na studiach. Okazało się, że jest lesbijką. Nie masz pojęcia, ile nerwów przez to natraciłam. Zaczęła się puszczać po klubach, przychodzić pijana, często naćpana. Jeśli nie zna żadnych granic, to będzie odwalała różne rzeczy. Naprawdę nie warto. Ja za moją przyjaciółką nie widziałam świata. Myślałam, że to przyjaźń na całe życie. Ale odwaliło jej nie do opisania. I to już tak ze 4 lata trwała ta męczarnia. Dopiero miesiąc temu zdecydowałam się zakończyć tę toksyczną znajomość. I nie żałuję :)
odpowiedz
Anonim (Ocena: 5) 30.05.2015 19:18
Przyjaźnić się dalej, ale nie mieszkać razem.
odpowiedz
Anonim (Ocena: 5) 30.05.2015 00:02
Boze, a jak maz kolege to tez masz takie dylematy? przeciez on tez moze sie usmiechac i cos chciec od Ciebie, bez przesady to tylko orientacja seksualnna. Robisz z igly widly
odpowiedz
dolan (Ocena: 5) 29.05.2015 22:14
Nie pochlebiaj sobie. Jako biseksualna dziewczyna mogę Cię zapewnić że NIE lecimy na wszystko co się rusza. Podnieci się bo zobaczy jak się przebierasz? No proszę Cię. Twierdzisz że nie jesteś homofobem, a jesteś. Nie każdemu coming out przychodzi łatwo. Jak sama napisałaś, ona się stresowała, bała jak zareagujesz. A Ty zrobiłaś najgorszą rzecz jaką mogłaś. Udałaś że jest ok, a potem odsunęłaś się. Zastanów się czy uprzedzenia i irracjonalny strach są ważniejsze niż Wasza przyjaźń!
odpowiedz
Anonim (Ocena: 5) 29.05.2015 17:30
Dokładnie z tego powodu bałam się powiedzieć swoim przyjaciółkom, że jestem bi. Bałam się, że zaczną się zachowywać właśnie tak, jak dziewczyna z listu. Jakoś przyjaźnienie z facetami wam nie przeszkadza, a przecież mogą się w was zakochać, a odrzucicie najlepszą przyjaciółkę z irracjonalnego strachu, że czegoś nagle od was chce? Dziękuję losowi za moje przyjaciółki, bo wcale nie uciekły w popłochu i trzymamy się razem, za co jestem im wdzięczna.
odpowiedz

Polecane dla Ciebie

Polecane wideo