Toksyczna praca – odejść czy zostać?

28 Października 2009

Trudno sobie wyobrazić życie bez pracy. Często bywa jednak tak, że miejsce zatrudnienia staje się piekłem, a praca wykańcza psychicznie. Co wtedy zrobić?

Toksyczna praca – odejść czy zostać?

W pracy spędzamy większą część swojego życia. To od niej zależy nasz status społeczny, kondycja psychiczna, fizyczna, standard życia i ogólne zadowolenie. Niektórzy wpadają nawet w pracoholizm – niestety, ten najczęściej bywa różny w skutkach. Dlatego tak ważne jest, by miejsce zatrudnienia sprawiało nam przyjemność i dawało satysfakcję. Bo jeśli sklep, biuro, redakcja czy generalnie firma, w której wykonujemy swoje zawodowe obowiązki, kojarzy nam się ze wszystkim, co najgorsze, wiadomo, że w takim miejscu długo nie można zostać. Z drugiej strony, przy dzisiejszej sytuacji na rynku, nikt nie śmie wybrzydzać i z reguły zaciska zęby, pozostając w tym samym miejscu przez wiele miesięcy, a bardzo często nawet lat. 

Zanim zdecydujesz, co zrobić  ze swoją pracą, sprawdź, czy naprawdę jest ona toksyczna. Pokaże ci to nie twoje samopoczucie w niej, ale to, jak czujesz się przed i po powrocie. Zrób sobie taki mały rachunek sumienia. Codziennie rano, gdy dzwoni budzik, zbiera ci się na płacz i na samą myśl o tym, że za godzinę zobaczysz szefa, robi ci się słabo? Stresujesz się przed wejściem do firmy? Najszczęśliwsza jesteś, gdy szefa nie ma w pracy? Zajadasz stres? Po powrocie do domu jesteś wypompowana i nie masz na nic ochoty? Tuż przed zaśnięciem martwisz się, że jutro znowu musisz rano wstać i iść do tego przeklętego miejsca? Jeśli na większość powyższych pytań odpowiedziałaś „tak”, to niezawodny znak, że twoja praca stała się toksyczna. A spędzanie kilku godzin dziennie w takim miejscu może doprowadzić na skraj wytrzymania. Z toksyczną pracą trzeba wziąć się za barki, bo inaczej może się to skończyć bardzo źle. 

Gdy uświadomisz sobie, że twoja praca cię wyniszcza, z pewnością staniesz w obliczu znalezienia odpowiedzi na pytanie, co dalej. Bo takie pytanie musisz sobie zadać. Najłatwiej byłoby rozstać się z dotychczasowym pracodawcą i poszukać miejsca gdzie indziej. Może się to jednak okazać bardzo trudne przy dzisiejszym wielkim bezrobociu. Nie ma już tylu ofert, co jeszcze niedawno i rzucanie pracy bez posiadania alternatywy jest na dobrą sprawę samobójstwem. Taka decyzja może być ryzykowna, zwłaszcza kiedy twoje zarobki są na przyzwoitym poziomie. 

Dlatego pierwszym krokiem na drodze do zmiany tego ciężkiego położenia, w jakim się znalazłaś, jest znalezienie przyczyny, przez którą praca zaczęła cię wykańczać. Być może szef jest arogancki i cię nie docenia... A może mimo wielu prób, nie odnajdujesz wspólnego języka ze współpracownikami? Pomyśl, może się okazać, że z dnia na dzień przerosły cię obowiązki zawodowe i zwyczajnie sobie z nimi nie radzisz. Ustalenie źródła problemów to pierwszy krok do sukcesu i osiągnięcia równowagi. Wtedy może się okazać, że jedno spotkanie z kolegami z pracy albo szczera rozmowa z przełożonym diametralnie zmienią twoje nastawienie do miejsca, w którym spędzasz średnio 40 godzin tygodniowo. 

Bez względu na wszystko, dobrym rozwiązaniem jest nabranie dystansu do wykonywanych zadań. Pamiętaj, że to praca jest dodatkiem do życia, a nie odwrotnie! Nie może być tak, że wypełnia ona twój świat do tego stopnia, iż ingeruje w twoją prywatność, wolny czas i ogólne samopoczucie. Często jednak nawet znalezienie źródła niezadowolenia z pracy może okazać się niewystarczające. Jeśli wtedy zdystansowanie się do pewnych spraw i próba naprawienia tego, co zaczęło się psuć, nie pomagają, powinnaś naprawdę pomyśleć o zmianie zawodu. Często jest bowiem tak, że następuje zwyczajne „zmęczenie materiału” – niby wszystko gra, a jednak coś jest nie tak, skoro wypełnianie zawodowych obowiązków staje się koszmarem. To jak najbardziej naturalne, a pojawia się praktycznie u każdej osoby, która spędza wiele lat na jednym stanowisku i w jednym miejscu. 

Co zrobić w takim przypadku? Często zbawienne działanie może mieć np. kilkudniowy urlop. Zastanów się, kiedy ostatni raz byłaś na wczasach? Kiedy tak naprawdę RELAKSOWAŁAŚ SIĘ, nie myśląc o tym, co dzieje się w firmie, gdy ciebie w niej nie ma i czy wszyscy dają sobie radę podczas twojej nieobecności. Uwierz, nawet wylegiwanie się na złotych piaskach, ale z telefonem komórkowym w dłoni, nie jest żadnym urlopem! Dlatego po prostu weź kilka dni wolnego i wyjedź. Czasem za pracą trzeba po prostu zatęsknić. Jeśli okaże się, że brakuje ci miejsca zatrudnienia, kolegów, szefa i po prostu tego, co robisz tam na co dzień, to znak, że możesz spokojnie wrócić. Wczasy są dobrym sposobem na sprawdzenie, czy tak naprawdę za swoją firmą tęsknisz, czy jesteś wniebowzięta, że cię w niej nie ma. Gdy sama złapiesz się na tym, że boskie leniuchowanie było dla ciebie rajem na ziemi, a powrót do roboty okupiłaś chandrą, to znak, że czas rozeznać się w ofertach. 

Nie rezygnuj jednak z pracy, zanim nie znajdziesz nowej. Warto, byś była zmobilizowana i zmotywowana do działania – tylko wtedy masz szansę znaleźć coś naprawdę interesującego. Coś, co nie okaże się jeszcze gorsze niż dotychczasowa praca – bo przecież nigdy nie mamy gwarancji, że będzie lepiej. I nawet jeśli zdecydujesz, że ostatecznie odchodzisz, dobrze jest rozejść się z dotychczasową firmą z godnością. Nigdy nie wiesz, do czego może ci się przydać twój poprzedni szef czy jego referencje. 

Toksyczna praca może być naprawdę ogromnym problemem, dlatego warto go jak najszybciej rozwiązać, znajdując jego przyczynę i podejmując słuszną decyzję. Czasem lepiej zrezygnować z wysokich zarobków na rzecz świętego spokoju. Choć szukanie nowego zatrudnienia może być koszmarne, często warto zacisnąć zęby i się na to zdecydować. Bo nerwów, jakie ci zafunduje toksyczny szef, nie zapomnisz przez długie lata. 

Ewa Podsiadły

Zobacz także:

PSYCHOTEST: Czy nadajesz się na szefową?

Wydaje ci się, że masz lepsze predyspozycje do kierowania zespołem niż twój zwierzchnik? Sprawdź, czy tak jest naprawdę.

Co robimy w biurach zamiast pracować?

Amerykańscy naukowcy wzięli pod lupę swoich rodaków i zbadali, czym zamiast pracy zajmują się w biurach.

 

 

Strony

× Użyj prawej i lewej strzałki na swojej klawiaturze, aby przeglądać podstrony artykułu
Komentarze (28)
ocena
5/5

Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

Opcjonalnie

Ocena artykułu 1-5

Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

Patrycja
(Ocena: 5)
2016-05-22 12:24:59

re: Toksyczna praca – odejść czy zostać?

Wypisz, wymaluj to wszystko o ORANGE. Zgadza się wszystko co do joty, to najbardziej stresogenny pracodawca. Orange niszczy psychicznie. Uciekajcie z tej firmy jak najdalej, tu pracownik się nie liczy. Muszę wytrwać w niej jeszcze rok, jeszcze rok męczyć się psychicznie. Drodzy Klienci stawiajcie w ankietach same "jedynki", firma nie zasługuje na nic dobrego. Dla firmy nie liczy się ani Klient ani pracownik, tylko i wyłącznie jej zysk. Czyt. wyzysk.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Pracownik Orange
(Ocena: 5)
2017-09-15 22:43:13

Zgadzam się w 100

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Nina
(Ocena: 5)
2014-10-16 22:48:41

re: Toksyczna praca – odejść czy zostać?

ja z takiej pracy wlaśnie odeszłam 2 lata temu. I wiem, że była to najlepsza decyzja jaką mogłam podjąć. Na początku nie wiedziałam co ze sobą począć, ale ponieważ zawsze interesowałam się modą, poszłam na wizaż i stylizację do szkoły policealnej. W weekendy chodziłam do progresu, w tygodniu pracowałam po prostu w sklepie i uczyłam się szyć. I teraz już sama coś próbuję projektować, szyć i jakoś to idzie do przodu.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2013-10-15 01:01:02

re: Toksyczna praca – odejść czy zostać?

ja zrezygnowałąm z pracy w szkole po wielu latach bo relacje pomiędzy nami a dyrekcją stawały się coraz bardziej nie do wytrzymania, teraz dorabiam sobie wyjazdami do niemiec jako opiekunka z goworku, zarabiam tak że jeden wyjazd sytarcza na dugo a jestem tak naprawdę swoją szefową niby są nade mną ci z rodziny ale tak to sama o wszystkim decyduję. także dla mnie decyzja o odejściu była bardzo prawdiłowa...

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
kamila
(Ocena: 5)
2012-12-29 20:52:15

czemu wchodza na ten artykul byl napisa lobbing?? nie powinien byc mobbing??

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2010-02-14 15:22:19

„Papilocie! Mam 22 lata, za rok wyznaczoną datę ślubu.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-11-19 06:46:11

ja nie mam doswiadczenia zawodowego natomiast bedac miesiac na praktykach zobaczyłam co to jest toksyczna praca. Szefowa wymyslala traktowała pracownikow jak gorszych od siebie ciagle narzekała choc sama nie umiala nic zrobic lepiej wiecznie byla niezadowolona. Ja po poł miesiaca niewytrzymywałam wspołczuje tym pracownikom bo z tego co mi wiadomo do tej pory nic sie nie zmieniło...

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-11-01 16:48:23

hmmm a ja wlasnie zaczelam prace w Orange i z tego co tu czytam dlugo w niej nie posiedze:)kurcze ze tez akurat teraz sytuacja musi byc tak krytyczna. Naprawde szukalam lepiej platnej pracy w zawodzie ale wszedzie slyszalam : ' no my to juz mamy cala obsade", " wszystkie etety sa zajete, wie pani, u nass to rzadko ktos sie zmienia"itp, itd. wyslalm setki cv az w koncu trafilam do orange...wole to niz siedziec rodzicom na karku, oni i tak maja dosc swoich problemow... A tak ogolnie to nie dziwie sie ze Polacy nie przyznaja sie do sswojego kraju skoro gotuje sie im tutaj taki los....

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-10-30 21:54:19

hmm czytając wasze opinie boje sie podjac prace w Polsce ...poki co po studiach wyjechałam i pracuje za granica na stanowisku kierowniczym....licze sie z tym ze w polsce moge moge praacowac za marne grosze ale boje sie chorej atmosfery króra polacy potrafia stworzyc tu nie mam z tym problemu ....ja szanuje swoich podwładnych- zawszem bez wzgledu na to jakimi ludzmi sa, nie ma plotek i grup przyjacielskich odrzucajacych jakas osobe moi szefowie szanuja mnie...tak powinno byc wszystkim jest milej i przyjeniniej ..nie chodzi o to zeby sie wszyscy lubili to jest nie mozliwe ale zeby pracowali w miłej atmosferze wszyscy na tym korzystaja....nigdy nie wydałabym w hamski sposób polecenia bez słowa prosze i dziekuję....jak czytam wasze opisy powaznie sie boje powrotu...............pozdrawiam kobietki

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-10-30 14:11:45

a ja na swoją pracę nie narzekam, zarobki niezłe, współpracownicy ok i szef też nie najgorszy, ale trochę w życiu też się nacierpiałam jak pracowałam w ORANGE, też ciągle słyszałam, że plany nie zrobione a nawet jak były zrobione to i tak było za mało, ale chyba w życiu trochę się trzeba namęczyć żeby później docenić jak się ma coś lepszego

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-10-30 13:35:52

Mnie się moja praca podoba. Zarobki są, jak na małe miasteczko, ok, praca czysta, niezbyt absorbująca:) Pracuje w jednym z salonów jubilerskich. Jednak bardzo stresogenna jest jedna z współpracownic... gdy mam z nią pracować przez 10 godzin to, aż mi się płakać chce. Ręce mi się trzęsą i mam mord w oczach...! Albo kiedyś pójdę do wiezienia za morderstwo ze szczególnym okrucieństwem albo wyląduje w szpitalu psychiatrycznym z ostra psychoza!!! dziewczyna sieje zamęt, miesza i psuje krew wszystkim pracownikom... próbuje nas sklocic, a rownoczesnie upokarza... eh... czasami mysle o zwolnieniu sie ...

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz