Wyznanie matki, która bije swoje dziecko: „To przecież nie przemoc! Klaps to najlepsza metoda wychowawcza!”

Tego zdania nie podziela Alina, która nigdy nie uderzyła swojej córki. Z którą stroną się zgadzacie?
Wyznanie matki, która bije swoje dziecko: „To przecież nie przemoc! Klaps to najlepsza metoda wychowawcza!”
Fot. iStock
20.01.2017

Przemoc fizyczna wobec dzieci jest zakazana, a każdy, kto się jej dopuszcza, musi być świadomy odpowiedzialności karnej. Dziecko to człowiek, który ma godność, a bicie negatywnie odbija się na jego rozwoju. Większość osób zgadza się z tym i surowo przestrzega zasady. Sytuacja przestaje być jasna, gdy zaczyna być mowa o klapsach. Jedni rodzice są przekonani, że klapsy są tak samo niedopuszczalne jak każda inna forma kary cielesnej. Z kolei inni pytają, co takiego złego jest w zwykłym klapsie, jeżeli to tylko lekkie uderzenie. W końcu w jakiś sposób trzeba pokazać potomkowi, że źle postępuje.

Osoby, które są przekonane o słuszności karania dzieci klapsami, przekonują, że z roku na rok dzieci są gorsze i to jest wina bezstresowego wychowania. „Kiedy byłam mała nie raz dostałam od matki klapa i to mocnego. Trochę sobie popłakałam po każdym razie, ale czułam wobec niej respekt i starałam się nigdy więcej nie zachowywać w podobny sposób. Widziałam, że to złe” - przyznaje się na forum Klaudia. Nietrudno jednak o zupełnie inne przekonania. „Najbardziej upokarzającą formą karania mnie w dzieciństwie były klapsy”- pisze kolejna użytkowniczka.

Dwie matki zgodziły się opowiedzieć, jak sprawa wygląda z ich punktu widzenia. Kobiety reprezentują odmienne stanowiska.

Zobacz także: 7 faktów o biciu dzieci: Kto daje klapsy i czym to się może skończyć?

 

bicie dziecka

Fot. iStock

- Mam dość pouczania mnie przez rodzinę, że klaps to też przemoc. Jaka przemoc, ja się pytam? Gdybym użyła do bicia kija, kabla albo czegoś innego to ja rozumiem, ale nie widzę niczego złego w zwykłym klapsie. Kiedy inni mówią, że ktoś powinien mi dać klapsa, żebym zobaczyła, jak to jest, odpowiadam, proszę bardzo. Dobrze wiem, jak to jest dostać klapsa. W dzieciństwie klaps był dla mnie pieszczotą, bo mój ojciec karał mnie surowiej.

Ola wspomina dzieciństwo.

- Pamiętam, że gdy przeskrobałam coś poważnego, ojciec przekładał mnie przez kolano i okładał płaską ręką po gołym tyłku. Mniejsze przewinienie równało się postawieniu do kąta albo pójściu spać bez kolacji. Jego ojciec, a mój dziadek tak z nim postępował i go wychował, więc on też trzyma się tej zasady.

bicie dziecka

Fot. iStock

Kobieta stwierdza, że nie podziela przekonania rodzica o karaniu.

- Uważam, że przesadzał, aczkolwiek dzięki temu zawsze starałam się zachowywać grzecznie. Pomagałam w domu mamie i uczyłam się, żeby przynosić dobre oceny. Wbrew opinii wielu współczesnych rodziców nie jąkałam się, nie miałam problemów z przyswojeniem wiedzy i nie byłam zamkniętym w sobie dzieckiem. Oczywiście wszystko zależy od tego, jak często się kara, za co i jaka jest forma kary. Obecnie rodzice za bardzo rozczulają się nad swoimi dziećmi. Podam przykład.

Kilka miesięcy temu byłam w supermarkecie. Przede mną w kolejce do kasy stała kobieta z małym dzieckiem. Chłopczyk miał na oko trzy lata i podbierał z przystawek słodycze i wrzucał je matce do koszyka. Ona powtarzała mu ciągle, żeby przestał. W końcu ukucnęła i zaczęła do niego mówić, oczywiście bardzo łagodnie. Co zrobił dzieciak? Dał jej w twarz. A jak zareagowała mamusia? Spytała się: „Synku, dlaczego mnie bijesz?” I tyle, koniec tematu. Dzieciak zaśmiał się, wyrwał jej i dopiero gdy doszedł do nich ojciec, jakoś się uspokoił.

Zobacz także: Polacy ciągle popierają bicie dzieci!

bicie dziecka

Fot. iStock

Ola opowiada, w jaki sposób i za jakie przewinienia karze swoje dzieci.

- Dziecko musi wiedzieć, że ma słuchać rodzica. Niestety jeżeli nie wyrobi sobie u niego żadnego autorytetu, w przyszłości konsekwencje mogą być poważne. Ja mam dwójkę pociech. Mają pięć i trzy lata. Młodsze dziecko właśnie przechodzi okres buntu. Kiedy widzę, że jego działanie jest celowe, zaczynam reagować. Najpierw robię uwagę. Gdy to nie pomaga, biorę na kolana i daję klapsy. Biję ręką, niezbyt mocno i tylko po pupie. Moje działanie jest przemyślanie, nie kieruję się agresją, nie próbują się wyładowywać na dziecku, jak robią niektórzy rodzice.

Ola jest zadowolona z efektów.

- Córka, która jest starsza, była bardzo niegrzecznym dzieckiem, ale obecnie nie mam z nią problemów. Dobrze wie, że moja uwaga to ostrzeżenie przed laniem. Nie urządza żadnych cyrków w sklepie, a znajomi, którzy tak bardzo potępiają moje czyny, ostatnio zaczęli przyznawać mi rację.

bicie dziecka

Fot. iStock

Alina nie zgadza się z Olą.

- Mam jedno dziecko i nigdy w życiu bym go nie uderzyła. Nie mogę słuchać i patrzeć na rodziców, którzy bez skrupułów biją swoje dzieci. Przeczytałam mnóstwo poradników, więc wiem, co mówię. Bicie dziecka, a nawet zwykle klapsy to dla dziecka duże upokorzenie. Potem staje się jeszcze bardziej agresywne w odwecie za traktowanie rodziców albo zamknięte w sobie. Moja siostra jest pedagogiem, pracuje w szkole i czasami opowiada takie historie, że aż łzy kręcą się w oku. Mówi, że bardzo łatwo rozpoznać dzieci, które doświadczają przemocy w rodzinie. Przeważnie są małomowne, często jąkają się, nie potrafią odnaleźć się w grupie i sprawiają wrażenie zalęknionych. Oczywiście to tylko niektóre z przykładów.

Alina mówi, że nie ma problemów wychowawczych.

- Wszyscy przekonują, że klaps służy wychowywaniu dzieci. Ale czy naprawdę nie ma innych metod? Ja nie mam żadnych problemów ze swoją córką. W ciąży cały wolny czas spędziłam na czytaniu fachowych poradników o wychowywaniu dzieci. Owszem, trzeba karać, ale należy to robić umiejętnie i nie pozbawiać przy tym dziecka godności.

bicie dziecka

Fot. iStock

Kobieta opowiada, jak wygląda „fachowe” wychowywanie dzieci.

Kiedy moja córka buntuje się i nie chce jeść obiadu, nie dostaje deseru. Gdy próbuje urządzać sceny, naśladuję ją. Piszczę, tupię nogami, wydaję dziwne odgłosy – robię wszystko, żeby pokazać, jak wygląda jej zachowanie. Jest tak zaskoczona, że przestaje się buntować albo wręcz zaczyna się śmiać. Mam z nią świetny kontakt i jeszcze nie narobiła mi wstydu.

Przeczytałam, że najgorsze, co można zrobić dziecku, to bić je i obrażać się na nie. Przemoc jest po prostu wyrazem bezradności rodziców i brakiem umiejętności poradzenia sobie z sytuacją w inny sposób. Z kolei poprzez milczenie i obrażanie się na dziecko po prostu tracimy z nim kontakt.

Zgadzacie się z Olą czy Aliną?

Zobacz także: Bicie dzieci jest w Polsce zakazane!

Komentarze (70)

Ocena: 5 / 5
fdd (Ocena: 5) 26.01.2017 14:55
jak dostawałem klapsa odrazu wiedzialem cop zle cie jest dobre i jakos nie uwazam ze bylo to złe , nie MÓwie o katowaniu dziecka ale klaps lub pasek na tylek dziecku nic nie bedzie nie pzresadzajcie ja co tydzien minimum dostawałem i jestem wdzieczny nauczylem sie szacunku i uspokoiłem sie dzieki temu kocham mame mamie nie bylo latwo napewno bo tata byl hujem :P ale coz klaps nie jest zly bo teraz jak widze to patologie bigajaca po ulicach ii wykrzykujaca nbrzydkie slowa lub obrazajaca strszych ludzi lub swych rodzicow bym wyszedl i chetnie dzieciaka grzmotnolo
odpowiedz
gość (Ocena: 5) 24.01.2017 12:42
Dziecko musi znac granice. Czego mu wolno a czego nie. Teraz wszyscy mowia żeby tlumaczyc rozmawiać i nie dawac klapsa a później te same osoby zastanawiają się skad się biora bandyci. Nie ma nic gorszego jak bezstresowe wychowanie. Jak dla mnie jak ktoś bezstresowo wychowuje to jest tylko wymowka ze nie zależy mu na dzieku i nie chce mu się go wychowywać i upominać a później sa efekty.
odpowiedz
gość (Ocena: 5) 22.01.2017 12:24
Jak czytam niektóre komentarze to boję się jak kolejne pokolenie będzie wyglądało.. Banda rozwydrzonych, bezstresowo wychowywanych dzieciaków. Jak nie raz widzę w sklepie histeryzujące bachory i ich mamusie, które nie wiedzą co mają w takiej sytuacji zrobić, to sama mam ochotę wlać takiemu dziecku i pouczyć matkę... Uważam, że jak dziecko robi coś z premedytacją i próbuje manipulować rodzicem, powinno dostawać klapsy, aby wyplenić tego typu zachowanie. Sama dostawałam klapsy. Mój facet dostawał ostre lanie pasami jak coś zmalował i wiecie co? Teraz ma do nich ogromny szacunek, jest dobrym człowiekiem z zasadami, a on sam twierdzi, że to była najlepsza metoda wychowawcza.
zobacz odpowiedzi (6)
gość (Ocena: 5) 21.01.2017 09:23
Co za żałosne porównanie- jak masz gorszy dzień to strzel w twarz faceta albo szefa... No ludzie. Przede wszystkim: szef jest wyżej od nas, a facet na równi. Dziecko jest natomiast pod naszymi wpływami, więc porównanie wam trochę nie wyszło. Druga sprawa: policzek to nie to samo co klaps. Trzeba być serio id**tą żeby tak to porównywać. Moi znajomi obchodzą się z dzieckiem jak z jajkiem i mają efekty już u pięciolatka. Dziecko bije ich po twarzy, wyzywa, urządza histerie. Tłumaczyć mu? Nic to nie daje. Ja znam rodzinę, w której dzieci są kochane, przytulane, czują się bezpiecznie i często mówią rodzicom, że ich kochają- a jak wiadomo takie dzieci nie umieją kłamać- i są takie pomimo kilku klapsów w tyłek na które zdecydowanie zasłużyły. Da się? Da się. Żałuję, że przyjdzie mi rodzić dzieci w czasach, kiedy wszyscy są przewrażliwieni.
zobacz odpowiedzi (3)
gość (Ocena: 5) 21.01.2017 01:05
Mam 9 letnią córkę, sytuacja wygląda nastepująco- od 2 lat dziecko ma w nosie stanie w kącie, zakaz bajek, tłumaczenie rozmowa - dawały cos jak była młodsza. Teraz ani nie chce sprzą tać, w szkole tez nie raz mam telefon od nauczycielki że nic nie robi na lekcji, dochodzą jeszcze inne afery. Jedyne przed czym ma respekt to jak słyszy że otwieram szufladę z paskiem- dostała nim 2 razy (raz bo mimo upomnień nie przestawała dusić psa, drugi raz czymś rzuciła)- tak że poczuła że to nie jest przyjemne i że nie warto... Otwieram szufladę liczę do trzech i moja córka sie zmienia w aniołka. Możecie pisac co chcecie , możecie mówić że to porażka, ale według mnie to dobra metoda, ilu z nas dostało klaspa w dzieciństwie i czy z tego powodu macie zrytą psychikę?potrzebujecie psychiatry?? Głupie proównywanie że jak dziecko dostanie klapsa, bo narozrabia to ja powinnam dostać od męża??I Tu jest róznica między dorosłym a dzieckiem Dziecko nie powinno być karane fizycznie jezeli zrobi coś nieświadomie lub przez przypadek, ale w momencie kiedy zrobi coś z premedytacją a wie że nie wolno albo nie wykonuje polecen mimo kilkukrotnego upomnienia powinna byc taka kara która zmieni podejście dziecka- ta kara to ma być element wychowania - mnie mąż nie musi wychowywac. Pamietam z podstawówki mieliśmy takiego łobuza w klasie raz matka przyszła, przy klasie mu natrzaskała po tyłku i od razu inne dziecko. Teraz w klasie córki są takie sytuacje z duszeniem przez dzieci, gryzieniem - a mamusia się pyta no i co ja mam zrobic z nim??? Kilka miesięcy temu chłopak kazał dziewczynce żrec trawę po tym jak ją przewrócił na ziemię a mamusia - to nie moje dziecko ono jest grzeczne. Dzieci nie maja angielskiego bo nauczycielka marnuje cała lekcje na uspokajanie jednego ucznia, boi się go ukarać . Wasze metody widac po zachowaniu dzieci w szkole- jestem tam czesto więc wiem co mówie. Klaps to nic złego o ile jest to osteczne, bo nic innego nie działa. Oczywiście mówię o jednym klapsie w tyłek - tak na otrzeźwienie, a nie o biciu do siniaków czy po innych cześciach ciała. Nie ma co popadać w paranoję
zobacz odpowiedzi (4)

Polecane dla Ciebie

Polecane wideo