„Odważę się na to, kiedy...”, „Zacznę szukać nowej pracy, kiedy...”, „Pojadę tam, kiedy...”, „Zacznę zdrowiej się odżywiać, kiedy...”, „Zmienię to, kiedy...”. Brzmi znajomo? Dla wielu z nas jak najbardziej. Każdy ma na to swoją własną odpowiedź. Jeśli nieustannie odkładasz wszystko na potem, najwyraźniej dopadł Cię syndrom odroczonego życia.
Zobacz także: Sekret magnetyzmu. Oto, co naprawdę sprawia, że ludzie nie mogą Ci się oprzeć
Ostatnimi czasy coraz częściej mówi się o tak zwanym syndromie odroczonego życia. Cóż to takiego? To odkładanie mnóstwa życiowych planów na bliżej nieokreśloną przyszłość. Z całą pewnością można uznać go za cichego sabotażystę naszej rzeczywistości. To właśnie on insynuuje, że nie jesteśmy gotowe na kolejne ważne kroki. To przez niego tak niechętnie wychodzimy ze strefy komfortu. Nie potrafimy odważać się na zmiany. Nie podejmujemy wyzwań, chociaż pragniemy ich i od dawna o nich marzymy. Syndrom odroczonego życia odbiera nam po prostu radość z bycia tu i teraz.
Psychologowie podkreślają, że ów syndrom nie ma absolutnie nic wspólnego z lenistwem bądź brakiem ambicji. Warto wiedzieć, że w większości przypadków dotyczy właśnie ludzi nieprzeciętnie ambitnych, sumiennych i odpowiedzialnych. Często także wrażliwych, a ponadto perfekcjonistów. Nabawiają się go osoby, które mają silną potrzebę kontroli. Jeśli tracą ją w którymkolwiek polu, wpadają w popłoch. Uważa się, że jest związany z toksycznym wychowaniem w silnym poczuciu obowiązku. Jeśli czujesz, że i Ciebie dotyczy, przestań w końcu czekać na idealne warunki. Pamiętaj, że takie nie nadejdą. Działaj tu i teraz, nie czekając na odpowiedni moment. Nie wszystko bowiem musi prowadzić do celu. Niekiedy najcenniejsze i najpiękniejsze momenty to chwile prób, podejmowania wysiłku, a nie cieszenie się z sukcesu.
Zobacz także: Zanim wyślesz sms-a w złości, zrób jedną rzecz. Czym jest zasada 10 minut?
