Jak nadgorliwe matki zepsuły współczesnych mężczyzn?

psychologia

6 porannych rytuałów kobiet sukcesu, które warto wprowadzić w życie

Gdzie ci ojcowie?

Kamila przyznaje, że jej mąż wychował się w domu, w którym były cztery kobiety: jego matka plus trzy siostry. We wszystkim go wyręczano. Prof. Zbigniewa Lwa-Starowicza by to nie zdziwiło. „Wielką winę w kształtowaniu niedojrzałych mężczyzn ponoszą nadopiekuńcze matki, które niczego nie wymagają, a na dodatek nie wyciągają wobec chłopców żadnych konsekwencji za niewypełnione obowiązki, nawet te ograniczone do minimum. I w dodatku wysyłają sprzeczne komunikaty. Mówią mu: Bądź męski, mężczyzna nie płacze, mężczyznę nie boli. A za chwilę: Masz być dobry i czuły dla kobiet. To nie zawsze jest do pogodzenia. Nadopiekuńcze matki odsuwają synów od ojca. To utrudnia rozwój męskości”.

Właśnie nieobecność ojców ma w tym przypadku niebagatelne znaczenie. Deficyt mężczyzn odbija się na psychice chłopców. Prof. Lew-Starowicz tłumaczy Krystynie Romanowskiej, że ojciec jest nieobecny w domu, politycy nie budzą zaufania, hierarchowie kościelni – również nie. Szkoła też jest sfeminizowana. Zdaniem seksuologa nie ma wzorów w filmach i serialach. A polski katolicyzm sprawia, że mamy więcej kobiecego pierwiastka kulturowego. To wszystko powoduje, że coraz więcej jest mężczyzn zniewieściałych, czyli: coraz mniej atrakcyjnych dla kobiet.

„Ona może obniżyć poprzeczkę, związać się z nim, ale prędzej czy później zacznie żyć swoim życiem. On będzie i tak na uboczu. Dla niejednego to, że ma dom i michę, to już szczyt zadowolenia” – mówi wprost znany polski seksuolog.

Charakterystyczny dla współczesnych mężczyzn jest też lęk… przed kobietami. Bo we wszystkim próbujemy być od nich lepsze, co sprawia, że panowie zaczynają się wycofywać. Nieprzypadkowo wiele kobiet „straciło głowę” dla Christiana Greya, który reprezentuj archetyp zdecydowanego mężczyzny sukcesu. Co więc mogą zrobić współczesne kobiety? Zbigniew Lew-Starowicz radzi: „Pomagaj mu w dojrzewaniu, ale nie przyjmuj roli wychowawczyni, bo to źle odbije się na związku. Poczekaj, daj mu się wyszaleć w roli chłopca. (…) Człowiek od najbliższej osoby musi dostawać pozytywne wzmocnienia co najmniej kilka razy dziennie! Badania mówią, że jeśli związek ma być udany, to na jedną uwagę krytyczną musi być pięć pochwał”.

Kim Kardashian odważnie podziękowała Westowi za syna!

RAF

„Niedojrzali faceci wychowali się w domach, w których matka była pobłażliwa, nadopiekuńcza, tolerancyjna i dumna z syna. Na wiele im pozwalano. Jeżeli chłopak dobrze się uczył czy był dobrym studentem, przymykano oko na jego wybryki w myśl zasady, że powinien się wyszumieć. Tyle tylko że temu wyszumieniu nie ma końca. Szumi niekiedy do końca życia” – wyjaśnia seksuolog w rozmowie z Krystyną Romanowską.

Efekt taki, że mężczyzna rośnie w przekonaniu, że nic nie musi. Owszem, może być duszą towarzystwa, ale do stałego, dojrzałego związku się nie nadaje. Prof. Zbigniew Lew-Starowicz: „Niedojrzały mężczyzna nie toleruje rygoru, wymagań, nudy, stabilizacji. Ciągle go gdzieś nosi, od przygody do przygody, ciągle szuka wyzwań. Kiedy się ożeni, traktuje swoją partnerkę jako mamę bis, od której oczekuje przede wszystkim pobłażliwości i wyrozumiałości. Wszelkie obowiązki go przerażają, więc najchętniej przerzuca je na kobietę, która zwykle podejmuje decyzje i zajmuje się codziennymi sprawami”.

W 9. miesiącu ciąży jej brzuch był niemal płaski. Właśnie urodziła. Zobaczcie, jak wygląda jej dziecko!

Prof. Lew-Starowicz uważa, że wzrost liczby związków, w których rządzi kobieta, to skutek nadopiekuńczości matek. „Mężczyzna spod jej skrzydeł trafia pod skrzydła partnerki, która mu mamę zastępuje, we wszystkim go wyręcza. W dzieciństwie mama kupowała mu buty, koszule, gotowała, prała, prasowała, a on miał tylko się uczyć. Niczego od niego nie wymagano, nie było konsekwencji za niewypełnione obowiązki itp. Teraz ma tylko chodzić do pracy, a wszystkim innym zajmuje się żona, bo on już inaczej nie umie. Nie potrafi prowadzić swoich spraw. To wszystko jest konsekwencją tzw. bezstresowego wychowania” („Lew-Starowicz o kobiecie”, rozmawia Barbara Kasprzycka, wyd. Czerwone i Czarne 2011).

O tym, że takie życie jest bardzo męczące, na własnej skórze przekonała się Kamila, która za mąż wyszła cztery lata temu. Z początku bardzo cieszyła się, wręcz chełpiła, że to ona w związku podejmuje wszystkie decyzje. – Zawsze mówiłam, że mój mąż na wszystko się zgadza. Widziałam, że koleżankom to imponuje. Ale po jakimś czasie zaczęło mnie to męczyć, bo zorientowałam się, że mój mąż bardzo sprytnie załatwił sobie wygodne życie. Wszystko było na mojej głowie, to ja musiałam wszystko organizować, załatwiać, ogarniać. On tylko „na wszystko się zgadzał”. W zasadzie tak jest do dzisiaj, choć nalegam, by wziął sprawy w swoje ręce, bardziej się zaangażował. Ale po tylu latach to walka z wiatrakami.