Najlepszy wiek na wyprowadzkę od rodziców

12 Lipca 2009

Jeśli czujesz, że nadchodzi dzień, w którym powinnaś się usamodzielnić, zobacz, jakie znaki utwierdzą cię w tym przekonaniu.

Najlepszy wiek na wyprowadzkę od rodziców

Moment, kiedy dziecko opuszcza dom, w którym się wychowało, i wprowadza się do własnego M, jest różny dla każdego człowieka. Jedni od najmłodszych lat przyzwyczajeni są do życia poza domem rodzinnym, inni zaś mają trzydziestkę na karku, a nie wyobrażają sobie opuszczenia przytulnego gniazdka przy mamie i tacie. Jeśli czujesz, że nadchodzi dzień, w którym powinnaś się usamodzielnić, zobacz, jakie znaki utwierdzą cię w tym przekonaniu.

Rodzice

Oczywiste, że jeśli nie dogadujesz się z rodzicami, powinnaś przenieść się na własny, niezależny teren. Pamiętaj jednak, że to całe dogadywanie się (bądź nie) nie ogranicza się wyłącznie do kłótni, sprzeczek i pretensji. Te są normą w każdej rodzinie. Gorzej, gdy okazuje się, że wynikają z zupełnie odmiennych światopoglądów, które trudno zignorować. Jeśli widzisz, że rodzice mają zupełnie inne spojrzenie na pewne kwestie i nie jesteś w stanie ich zaakceptować, być może znalazłaś się już w takim momencie, że powinnaś sama zacząć się troszczyć o siebie. W życiu każdego człowieka przychodzi taka chwila, gdy ma już w pełni ukształtowane spojrzenie na pewne sprawy i opinia rodziców, którzy przecież do tej pory byli autorytetem na każdym polu, przestaje być kluczowa. Najważniejsze stają się własne poglądy. Jeżeli kłócisz się z rodzicami ze względu na niemożliwe do pominięcia różnice w podejściu do świata, prawdopodobnie to już się nie zmieni, dlatego wyprowadzka to naturalny krok na twojej drodze ku samodzielności i niezależności.

Może zdarzyć się tak, iż mimo dużych chęci, rodzice nie będą w stanie sobie wyobrazić, że ich córeczka opuści dom. Jeśli zbyt intensywnie zaczną zniechęcać cię do wyprowadzki, uświadamiając, jak ciężko będzie ci utrzymywać się samej, to też pora na wylot z gniazda, bo potem może być jeszcze trudniej. Im dłużej będziesz w domu, tym rodzicom trudniej będzie zaakceptować myśl, że dorastasz i chcesz się wyprowadzić. Porozmawiaj z nimi i przekonaj ich, że powinni zaakceptować fakt, iż chcesz się od nich uniezależnić, zwłaszcza jeśli będziesz się utrzymywać sama, bez ich wsparcia finansowego.

Znajomi

Bardzo wyraźnym znakiem, że powinnaś pomyśleć o pójściu „na swoje”, jest zazdrość w stosunku do koleżanek i kolegów, którzy nie mieszkają z rodzicami. Jeżeli robisz maślane oczy do ich pustych, wolnych od rodziny mieszkań i pociąga cię niezależność, jaką sobie sprezentowali, to sygnał, że jesteś gotowa na wyprowadzkę. Wiele z nas marzy o wolności z dala od rodziców, ale kiedy staje przed obliczem samodzielności, z dala od mamy, taty i rodzeństwa, zaczyna panikować i najchętniej zakopałoby się pod kołdrę u boku babci. Jeśli nie masz takich myśli, a puste mieszkanie i wracanie do domu o dowolnej porze ci się podobają, jesteś przygotowana na opuszczenie domu rodzinnego. Bo samotność z dala od rodziny to często wiele przykrości – pusty dom, samotne gotowanie, pranie, dbanie o siebie i telewizor zagłuszający ciszę. Jeżeli te aspekty uznajesz za plusy samodzielności, to świetnie!

Praca, studia

Podobno mieszka się tam, gdzie jest praca. Najczęściej mieszka się też tam, gdzie się (dziennie) studiuje. To, gdzie szukasz pracy, pokaże ci, czy jesteś gotowa na wyprowadzkę z domu rodzinnego. Brak lęku przed zamieszkaniem w obcym mieście, daleko od rodziców i determinacja, że chcesz pracować tam, tam i jeszcze raz tam, oznaczają, że poradzisz sobie, będąc niezależną. Podobnie rzecz się ma ze studiami, chociaż tutaj bywa łatwiej, bo w czasie nauki często dzieli się mieszkanie z koleżankami lub kolegami, a rodzice cały czas mają na ciebie oko.

Zresztą, warto się wyprowadzić choć na jakiś czas, żeby przekonać się, czy rzeczywiście ci to odpowiada. Może być przecież tak, że w teorii wydawało nam się to boskie, a w praktyce nas przeraziło. Marzenie o samodzielności może przerodzić się w długie, samotne wieczory, a to, co wydawało się najlepszym rozwiązaniem - okazać się fatalną pomyłką.

A co o mieszkaniu z dala od rodziców piszą internautki? Ich zdania są podzielone:

„(…) Bardzo lubię być sama, bo mam luz, robię, co chcę, jak mi smutno, to gadam przez telefon albo kogoś zapraszam. Całe dzieciństwo mieszkałam z mamą, która całe dnie była w pracy, mnie to nie przeszkadzało, jak wyszłam za mąż, było mi ciężko się przyzwyczaić do mieszkania z kimś. Mąż wyjeżdża często za granicę, mi się przypominają młodsze lata i jest fajnie, czuję się taka swobodna, nic nie muszę, gotować, pilnować porządku, idę spać, kiedy zechcę itd. To ma swoje plusy”.

„[Mam] 26 lat, też mieszkam sama i tak to kocham, że boję się, że nie zaakceptuję ewentualnych zmian w przyszłości. Samemu jest bosko”.

„Mam 24 lata, mieszkam sama i to jest straszne, nie ma do kogo otworzyć buzi ;/ i w ogóle smutno jest, szczególnie wieczorami i w weekendy”.

Mieszkanie w pojedynkę dobre jest dla tych, którzy dobrze się czują sami ze sobą, bez kontroli, wielu obowiązków i którzy potrafią zorganizować sobie czas. Jeśli czujesz, że dojrzałaś do takiego momentu, nie bój się być odważną!

Ewa Podsiadły

Zobacz także:

Wiek najlepszy na dziecko

Dzisiaj nikogo nie dziwią ani 12-letnie, ani 45-letnie matki. Świat idzie do przodu, nasze poglądy też, ale niektóre dylematy wciąż pozostają takie same – kiedy jest najlepszy czas na dziecko?

Jaki zawód wymarzyłaś dla dziecka?

Takie pytanie CBOS zadał polskim rodzicom. Okazuje się, że córki powinny być lekarkami, a synowie…

Strony

× Użyj prawej i lewej strzałki na swojej klawiaturze, aby przeglądać podstrony artykułu
Komentarze (181)
ocena
5/5

Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

Opcjonalnie

Ocena artykułu 1-5

Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

Maja
(Ocena: 5)
2017-09-11 10:42:32

Mam 18 lat i również planuję opuścić rodzinne gniazdo. Jakie rzeczy powinnam mieć podczas przeprowadzki? Czy naczynia i inne elementy wyposażenia kuchni powinnam kupić we własnym zakresie? Fajne egzemplarze znalazłam w sklepie internetowym DUKAPOLSKA.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
anet
(Ocena: 5)
2015-07-20 14:45:35

re: Najlepszy wiek na wyprowadzkę od rodziców

mam 20 lat chciała bym się wyprowadzic od rodziców,tyle ze wybrałam sb daleką droge bo az na pomorze. Skonczyłam tylko zawodówke puki co ,moj plan wygląda tak ,ze chciła bym tam znbalesc mieszkanie oraz prace i jakies LO zaoczne.co o tym myslicie???

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
maiya
(Ocena: 5)
2013-06-10 23:36:23

re: Najlepszy wiek na wyprowadzkę od rodziców

Mam cudownego chłopaka, z którym jestem od roku. On ma 21 lat, ja 17. Zarabia nieźle jak na swój wiek, ale to na razie początek, bo po studiach będzie zarabiał jeszcze więcej i obejmie stanowisko kierownicze. Za dwa lata zaczyna budowę domu. Naszego domu. Wciąż mnie prosi abym zamieszkała razem z nim i nie jest to bezpodstawne. Chłopak, gdyby mógł, w tej chwili juz klęknął by na kolana i wręczył pierścionek zaręczynowy. Mamy plany na wspólne życie, chcemy byc razem do końca, miec dużo dzieci.... Kochamy się, nigdy się nie kłócimy, a miłośc między nami nie przygasa. Problemem są moi rodzice. Chciałabym się wyprowadzic do chlopaka. Na razie mieszkalibyśmy z jego rodzicami, oni też tylko na to czekają. Ciągle pytają kiedy się do nich przeprowadzam i dlaczego to nie może byc wcześniej niż na 18. Niedługo matura a u siebie w domu nie mam warunków do nauki. 2 pokoje na 6 osób, w tym 3 dorosłe i jedno pięcioletnie dziecko... jest nam po prostu coraz ciaśniej, a jeszcze ciągłe awantury. Moja siostra jest złodziejką, choc nikt tego głośno nie przyzna. Kradnie tylko u nas w domu. bez przerwy mnie i mamie znika biżuteria, słuchawki... Do tego dochodzi ojciec, awanturnik. Żyję w ciągłym strachu, bo on z niczego potrafi zrobic awanturę, która kończy się obrzydliwymi wyzwiskami, nieraz dochodziło też do rękoczynów z jego strony. Rodzice mają problemy finansowe i byłoby im lepiej, gdybym "zeszła im z karku". Rodzice znają chłopaka i akceptują go, jednak nie chcą abym się wyprowadziła. Jakie argumenty podają? To głupie i nieodpowiedzialne, do 18 lat nie masz prawa. I tyle. Nie wiem juz kompletnie co mam robic, jestem rozbita. Przez lata wysłuchiwania kłótni i awantur boję się ludzi, kiepsko mi idzie w kontaktach z nimi. Wielu rzeczy się boję, płaczę jak ktoś podnosi głos i szumi mi w głowie, o cokolwiek by nie chodziło i ktokolwiek by tego nie zrobił. Od momentu kiedy trafił we mnie kubek rzucony przez mojego tatę gdy wychodziłam z pokoju boję się siadac tyłem do drzwi. Nie chce sądów, policji, bo... to nadal moi rodzice i ich kocham. Czy jest jakieś inne wyjście z tej sytuacji?

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2012-04-09 22:50:58

Ja mam 17 lat... za 3 miesiące kończę 18. Chcę wyprowadzić się od rodziców i zamieszkać z chłopakiem, ale strasznie boję się że ich zranię ... chociaż oni zranili mnie nie raz, nadal tkwi we mnie to poczucie jakiejś odpowiedzialności, obowiązku bycia z nimi. jednakże uważam że wyprowadzka to najlepsze wyjście by uniknąć niemiłych sytuacji w końcu rodzice zaczynają doceniać dzieci dopiero gdy chcą się od nich wyprowadzić... Wiem że nie będzie lekko, bo nigdy nie jest, ale jakoś dam sobie radę. ;)

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2010-07-28 21:54:50

ja mam nie dlugo 18LAT I WYPROWADZAM SIE ZABIERAM PAPIERY MAM W DUPIE MOICH RODZICOW!! NISZCZA MI ZYCIE !!

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-08-24 20:59:18

Ja mam 18 lat.Moi rodzice zmarli wiele lat temu i na obecna chwile mieszkam ze starsza siostra.Zamierzam wyprowadzic sie z domu po maturze.Zdaje sobie sprawe ze na poczatku bedzie cieżko,ale w rodzinie nie mam oparcia.Bez przerwy sie z nimi kloce,staraja sie mnie przywiazac jak na sznurku.Swoja decyzje przemyslalam bardzo dokladnie.W te wakacje zarobilam 2000 zl wiec na poczatek wystarczy.Przyjaciolki popieraja moja decyzje,wrecz same mysla o wyprowadzce.Zaproponowaly zebysmy w 3 zamieszkaly(mniejsze koszty ).Co do pracy to jestem hostessa.Po maturze chce dostac sie na studia dzienne.Mam nadzieje,ze to wszystko pogodze ze soba:)

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-08-23 05:31:13

ja chce sie wyprowadzic w wieku 18 lat ;)\ juz zbieram na to kase ! ;)

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-07-20 18:00:19

co mi po tym że chciałabym sie wyprowadzić na swoje jak mnie nie stać?;/

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-07-22 06:28:22

dokładnie mam to samo :/

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-07-27 13:47:46

ja to sie wyprowadzam nie dlugo..po maturze..najpierw wyjezdzam za granice a pozneij juz wyprowadzam sie.bede wynajmowac oczywiscie mieszkanie, juz nie moge sie doczekac, ale to jeszcze rok;(

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-07-18 00:13:19

prawda, prawda, prawda. marze o mieszkaniu na "swoim" i widocznie jestem gotowa na przeprowadzkę. Ale chyba jednak będę musiała poczekać z tym jeszcze 2 lata dopóki nie skończę szkoły. Bo żeby mieć pieniądze musze pracować... Ale jestem cierpliwa i w końcu wyjdzie na moje :D

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-07-17 13:47:07

wychodzi na to, że mając 15 lat jestem gotowa na wyprowadzke xD

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz