20 lat - czy to dobry wiek na dziecko? Czuję instynkt macierzyński! Ania

20 lat - czy to dobry wiek na dziecko? Czuję instynkt macierzyński! Ania
12.04.2017

Pewnie stwierdzicie, że to nie problem, jak zresztą każdy, komu się próbuję zwierzyć. Nikt mnie nie rozumie, jednak odważyłam się spróbować opisać, co mnie gryzie... Dzisiaj każdy uznałby mnie za dziwaczkę, ale nigdy moim marzeniem nie była pogoń za pieniądzem, robienie kariery ani sława, co aktualnie jest tendencją naszych czasów. Na pytanie: kim chcesz zostać w przyszłości, powtarzam: „Matką”. Tak, instynkt macierzyński i wielka potrzeba posiadania potomstwa męczy mnie już od wielu lat

Długi czas to ukrywałam, żeby nie wyjść na wariatkę, ponieważ byłam nastolatką. Teraz mam 20 lat, studiuję, dorabiam sobie, mieszkam z chłopakiem (25 lat), który ma stałą pracę. Uważam, że teraz mógłby nadejść ten ważny dla mnie moment. Problemem są wszyscy dookoła, którzy mi to odradzają! Bo jestem za młoda (a co powiecie na ciężarne 15-latki?), bo nie mamy ślubu (taki problem go wziąć, serio???),  bo skończ studia, bo rób karierę, bo NIE itd. Tylko nikt nie zwrócił uwagi, że posiadanie potomstwa teraz byłoby dobrym rozwiązaniem, bo zanim skończę studia mogę je już podchować i w razie znalezienia pracy mogę je dać do żłobka. 

Potem będzie odwlekanie albo same problemy z powrotem do pracy, bo sami wiecie jak pracodawcy reagują na świeżo upieczone mamuśki albo mężatki (bo taka to zaraz w ciążę zajdzie, a płacić im trzeba). Poza tym przekładanie tej decyzji np. do trzydziestki lub po też nie jest dobrym pomysłem, bo im późniejsza decyzja tym trudniej zajść, statystyki nie kłamią. Dla tych, którzy mi powiedzą, że pewnie nie zdaję sobie sprawy czym jest ciąża i wychowanie dzieci, od razu tłumaczę: dobrze wiem, o co w tym wszystkim chodzi, kocham dzieci, umiem się nimi zajmować, pomagam koleżankom i obserwuję je, jestem świadoma złego samopoczucia, wstawania w nocy i całej reszty obowiązków.  

Bo skoro interesuję się tą tematyką to mam dość pokaźną wiedzę na ten temat, uwierzcie mi. Mój chłopak uważa, że to za wcześnie, że co mi odbiło, że pożyjmy sobie jeszcze... Mnie jakoś nie kręci szarpanie się po imprezach, sami zresztą zbytnio imprezowi nie jesteśmy. Ja nie należę do tych beztroskich, od dzieciństwa byłam dojrzalsza, jak na swój wiek.  Ale na tym problem się nie kończy...

Moja najlepsza przyjaciółka, z którą przyjaźnię się od dziecka jakiś czas temu zadzwoniła z nowiną, że... jest właśnie w ciąży! Dla mnie świat się skończył. Ona, bez jakiegoś specjalnego wykształcenia, jej partner także, w mieszkaniu im się nie przelewa... no i co? Ktoś jej powie, że ma w tej ciąży nie być? (Aluzja do moich „doradców”). Z jednej strony cieszę się razem z nią, ale z drugiej jestem o to tak zazdrosna, że zaraz zwariuję

Studiuję i mieszkam teraz w innym mieście, ale kiedy wracam do mojego rodzinnego miasta, to nie jestem w stanie nawet jej odwiedzić, bo zaraz po wyjściu z jej domu zanoszę się drastycznym płaczem. A wiem, że powinnam ją wspierać! Nie potrafię... Nie mogę sobie tego wybaczyć. Za każdym razem kiedy o tym myślę mam łzy w oczach, nawet teraz, kiedy to piszę. Czuję, że straciłam przyjaciółkę, a to boli bardziej niż cokolwiek innego. Była dla mnie jak siostra. Może jak minie trochę czasu to spróbuję to odbudować, ale nie wiem... Możliwe, że to się stanie wtedy, kiedy sama zrealizuję swoje największe w życiu marzenie. Czas pokaże.

Ania

38 % tak
62 % nie

Komentarze (6)

Ocena: 5 / 5
Młoda mężatka (Ocena: 5) 12.04.2017 17:07
Aniu,jak ja doskonale Cię rozumiem! Sama byłam w takiej sytuacji.Od 16 roku życia pragnę być mamą,a mój mąż nigdy nie chciał się zgodzić.Obecnie mam 21 lat,miałam 18 lat jak wyszłąm za mąż-to była najgorsza decyzja w moim życiu.Wracając do decyzji o dziecku mój mąż zgodził się we wrześniu tamtego roku,staraliśmy się 6 miesiący,ale się nie udało.On olewał te starania.W małżeństwie nam się nie układa.Doszłam do wnoisku,że nie chcę takiego ojca jak mój mąż dla maleństwa.Poszłam do ginekologa po tabletki antykoncepcyjne-jest to chyba najlepsza decyzja w moim życiu.Żałuję tylko,że tak późno się zdecydowałam.Choć nie ukrywam,że cierpię bo bardzo chciałabym być mamą i wiem co czujesz,mam to samo.Ja Ci niczego nie odradzam,bo w Twoim przypadku ciąża może być dobrą decyzją.Zastanów się tylko,czy partner będzie wtedy wsparciem dla Ciebie i czy jest odpowiedzialny,bo w takiej sytuacji to bardzo ważne.Sama nie dasz sobie ze wszystkim rady,tzn dasz,ale będziesz padnięta całkowicie bez pomocy bliskich.Teraz wiem,że z tak poważnymi decyzjami nie należy się spieszyć-teraz mam za swoje.Moje plany o dziecku odłozyłam w daleką przyszłość tylko i wyłącznie ze wględu na jego dobro.Życzę Ci podjęcia mądrej decyzji :) Pozdrawiam kochana ;)
odpowiedz
gość (Ocena: 5) 12.04.2017 14:49
Poczekaj jeszcze kilka lat-pobaw sie teraz,wyszalej,imprezuj-jak nie teraz to kiedy??
odpowiedz
gość (Ocena: 5) 12.04.2017 11:43
nie ma złotego środka na bycie dobrą matką. bardzo możłiwe że ty w tym wieku zajmiesz się lepiej swoimi dziećmi niż nie jedna wykrztałcona po 30-ce
odpowiedz
gość (Ocena: 5) 12.04.2017 07:58
Chcesz zajść w ciążę bo zazdrościsz koleżance? Faktycznie jesteś dojrzalsza niż twoje rówieśnice :) Gratuluję.
zobacz odpowiedzi (2)

Polecane dla Ciebie

Polecane wideo