Mój facet płaci za wszystko, choć tego nie wymagam. Czy jestem jego utrzymanką? Marysia, 26 l.

Mój facet płaci za wszystko, choć tego nie wymagam. Czy jestem jego utrzymanką? Marysia, 26 l.
29.03.2017

Mój problem może się wydać dziwny, ale spróbuję opisać, jak mniej więcej się czuję. Jestem z Markiem od kilku miesięcy. Kiedy się poznaliśmy, nie miałam pojęcia, gdzie pracuje, ile zarabia, jak żyje. Ujął mnie swoją osobowością, uśmiechem, inteligencją. Niezwykły facet, jak na dzisiejsze czasy. Zaczęliśmy się spotykać i wtedy jeszcze nic mnie nie dziwiło. Płacił za wspólne kolacje i różnego rodzaju wypady. Stwierdziłam, że chce się pokazać z najlepszej strony, a do tego jest dżentelmenem. Ok, jakoś to przetrwam, chociaż nie lubię takich sytuacji. Chętnie bym się dołożyła lub zapłaciła za całość sama.

Mijały kolejne tygodnie i nic się nie zmieniło. Z jednej strony to urocze, ale z drugiej – męczące. Nie mogę niczego zaproponować, bo on wszystko wyłapuje. Zatrzymam się przy sklepowej wystawie – zaraz chce mi kupić rzecz, którą tak oglądam. Nie ma dyskusji, bo zasługuję na wszystko. Wspomnę o jakimś koncercie na drugim końcu Polski, zaraz się dowiaduję, że kupił bilety i załatwił nocleg. To jest dla mnie miłe, ale też bardzo krępujące. Praktycznie nie wydaję swoich pieniędzy, bo on wszystko mi zapewnia.

A to nie jest tak, że jestem jakąś nierozgarniętą laską, która nic w życiu nie robi, tylko czeka na finansowe wsparcie faceta. Normalnie pracuję, nie zarabiam najgorzej, ale co z tego. Chcę z nim spędzać każdą wolną chwilę, a to kończy się tym, że od kiedy go poznałam, to praktycznie nie wydaję pieniędzy! Skoro widzimy się wieczorami, to on mnie karmi i zabawia. Skoro chcemy razem spędzać weekendy, to on wszystko organizuje. I mówi, że „mam się nie wygłupiać”. On płaci, bo jest mężczyzną.

Zaczyna mnie to denerwować, bo naprawdę czuję się jak jego utrzymanka. Już nawet sobie niektórych rzeczy odmawiam, bo wiem, że za chwilę wyciągnie portfel i spełni moją zachciankę. Brzmi fajnie, bo mam wszystko podstawiane pod nos, ale uwierzcie mi – na dłuższą metę to jest nie do zniesienia. Zwłaszcza dla kobiety, która ma dumę i zna swoją wartość. Próbowałam z nim o tym rozmawiać, ale jak grochem o ścianę... Zaraz dojdzie do tego, że nie będę mu mogła kupić prezentu. Chyba, że on sam sobie za niego zapłaci.

Z czego to wynika? Próbuję to zrozumieć, ale to coś więcej, niż tylko jego dobre maniery. Może on chce mnie od siebie uzależnić? Sprawić, że zacznę wątpić we własną wartość w oderwaniu od jego możliwości? Kocham go, ale nie mogę się pozbyć takich dziwnych myśli. Tego wszystkiego jest po prostu za dużo i zbyt często. Jesteśmy na takim etapie znajomości, że chętnie bym z nim zamieszkała, ale boję się. Wtedy on płaciłby za wynajem, rachunki, za wszystko. A ja co? Mam tylko leżeć, pachnieć i czasami go przytulać?

Moim zdaniem to nie jest zdrowy układ. Przejrzałam na oczy. Niektórym może być ciężko w to uwierzyć, ale od nadmiaru szczęścia może się zrobić niedobrze. Ja jestem na to najlepszym przykładam... Dostaję wszystko, co chcę. Zwiedzam, stołuję się w najlepszych lokalach, ubieram się w dobrych sklepach. Przestałam się z tego cieszyć, bo wiem, że to wszystko zawdzięczam tylko jemu, a nie sobie...

Marysia

24 % tak
76 % nie

Komentarze (5)

Ocena: 5 / 5
gość (Ocena: 5) 29.03.2017 14:07
Znacie się kilka miesięcy. Pewnie za następne parę miesięcy albo po ślubie mu minie albo trochę zmniejszy częstotliwość kupowania. Tak to przeważnie bywa.
odpowiedz
gość (Ocena: 5) 29.03.2017 12:03
No to w rewanzu sama mozesz kupowac jakies drobiazgi, nie wiem... szalki bo widziałas ze nie ma, nawet głupią choinke zapachową do samochodu jesli dawno nie wymienial.
odpowiedz
gość (Ocena: 5) 29.03.2017 08:42
W pełni Cię rozumiem, ja z takim facetem się rozstałam, ponieważ czułam się, jak w złotej klatce. Żadne rozmowy nie pomagały, bo było odwracanie kota ogonem i o co mi chodzi, tyle lasek chciałoby być na moim miejscu, no cóż, ja do nich nie należę.
odpowiedz
gość (Ocena: 5) 29.03.2017 01:42
Bol pupy zazdrosnych lasek za 3...2...1...
odpowiedz
M. (Ocena: 5) 29.03.2017 01:16
Myślę że wystarczy rozmowa z nim na ten temat. I uważam że nie jesteś utrzymanką - skoro sama napisałaś tu w liście, że zarabiasz i masz swoje pieniądze, to raczej gdyby nagle przestał za Ciebie płacić nie zostałabyś na lodzie, utrzymanką byłabyś gdybyś nie miała pracy, a Twój mężczyzna płaciłby za wszystko - to zupełnie inna postać rzeczy. Porozmawiaj ze swoim ukochanym :)
odpowiedz

Polecane dla Ciebie

Polecane wideo