Czy wyjść za syna alkoholików? Coraz bardziej się boję... Justyna, 24 l.

Czy wyjść za syna alkoholików? Coraz bardziej się boję... Justyna, 24 l.
31.05.2014

Zakochałam się z całych sił. Nie widzę poza tym chłopakiem nikogo i niczego. Po zaręczynach kilka dni płakałam ze szczęścia, bo nikt lepszy nie mógł mi się trafić. Przy nim zapominam o wszystkim, co złego nas otacza. Zwłaszcza o tym, co się dzieje w jego rodzinie. Nie da się tego dłużej ukrywać i zamiatać pod dywan. Przyjęłam pierścionek i wreszcie dojdzie do ślubu. Jak dobrze pójdzie, to może do marca uda się wszystko zorganizować. Co nie oznacza, że nie mam żadnych wątpliwości. Są i to coraz większe...

To jest już mój życiowy pech. Jak trafiłam wreszcie na cudownego faceta, to szybko się okazało, że wcale nie jest tak pięknie. Pochodzi z dość biednej rodziny, ale to nie pieniądze są problemem. Jego rodzice nadużywają alkoholu. Może nie śpią na ulicy i nie żebrzą, ale to i tak niezła patologia. Oboje są na rencie, którą szybko przepijają. Niesamowite, że on tak bardzo się od nich różni. Przynajmniej mam taką nadzieję.

 

Chciałabym widzieć moją przyszłość w różowych barwach, a w takiej sytuacji będzie to trudne. Z jednej strony moi rodzice – poważni, wykształceni, zaradni, a z drugiej te zamroczone pijaczki... Przykro mi tak o nich mówić, ale takie są fakty. On nie ma na nich kompletnie żadnego wpływu. Od kiedy nie mieszka z nimi, podobno staczają się coraz bardziej. Kiedyś jeszcze się kryli i udawali, że wszystko jest w porządku, a teraz to już rozpacz. Odwiedziłam ich dwa razy i wystarczy. Nie mogę słuchać tego bełkotu.

I jak tu sobie układać życie z kimś takim jako rodziną? W głowie aż mi się plącze od obaw. Czy oni przyjdą na nasz ślub pijani? A może w ogóle się nie pojawią? Czy nas nie skompromitują? Jak będą się zachowywać, kiedy na świecie pojawią się nasze dzieci? Czy będą miały dziadków-pijaków? Do czego to wszystko doprowadzi? I jeszcze najgorsze – czy on kiedyś nie stanie się taki, jak oni...

Tyle się słyszy o tym, że alkoholizm to choroba niemal dziedziczna. Przez wiele lat nie miał takich ciągot, ale kto mi zagwarantuje, czy coś złego w nim nie siedzi i kiedyś nie stanie się podobny do nich?

To wszystko jest dla mnie strasznie trudne. Nigdy nie miałam nikogo takiego w otoczeniu i zaczynam się bać każdego kolejnego dnia. Nie wiem czy dobrze zrobiłam przyjmując oświadczyny. Potem sama nalegałam na jak najszybszy ślub...

Myślicie, że mam się czego obawiać?

Justyna

40 % tak
60 % nie

Komentarze (31)

Ocena: 5 / 5
Anonim (Ocena: 5) 02.06.2014 21:54
Jestem córką alkoholika, i mam chłopaka od 4 lat. Czy nie mam prawa do szczęścia?
odpowiedz
Aprill (Ocena: 5) 02.06.2014 20:34
Proponuję najpierw dowiedzieć się wszystkiego o syndromie DDA i samym pojęciu Dorosłych Dzieci Alkoholików. Uważam, że to bardzo ważne w podejmowaniu tego typu działań i proszę mi wiedzieć, że naprawdę warto. Polecam i osobom DDA jak również nie-DDA
odpowiedz
??? (Ocena: 5) 02.06.2014 15:37
Ja bym nie wyszła za mąż za takiego faceta. Tacy ludzie bardzo często mają genetyczne obciążenie takimi nawykami i zazwyczaj później sami są alkoholikami. Znam niestety wiele takich przykładów z mojego otoczenia. Kobiety potem cierpią, są poniżane, a nawet bite i muszą uciekać od takiego mężczyzny.
zobacz odpowiedzi (1)
Anonim (Ocena: 5) 02.06.2014 13:35
Moga se nie przyjsc i na slub nawet, mniej wstydu bedzie, przeciez nie musisz z nimi miec kontaktu, to sa OBCY LUDZIE
odpowiedz
em (Ocena: 5) 02.06.2014 09:45
przede wszystkim on powinien mieć świadomość własnych obciążeń wynikających z choroby alkoholowej swoich rodziców, dziecko alkoholików łatwiej wpada w chorobę alkoholową i jest na nią bardziej narażony. Nie powinien pić , zwróć uwagę na jego stosunek do alkoholu , czy pije dużo na imprezach na których jest alkohol, czy ma mocno głowę , czy popija piwko w tygodniu to wszystko da ci wskazówkę czy powinnaś się z nim wiązać i czy masz się czego obawiać. Pozdrawiam
odpowiedz

Polecane dla Ciebie

Polecane wideo