W sidłach lęku – wciąż boję się, że stanie się coś złego

15 Września 2016

Stresujesz się pracą, choć uchodzisz za świetną specjalistkę? Jest piękna pogoda, a już boisz się burzy? Martwisz się wizją chorób w rodzinie, mimo, że wszyscy są zdrowi? Możesz cierpieć na zespół lęku uogólnionego.

paniczny lęk

Z problemem od wielu lat zmaga się Dominika. „Właściwie to od kiedy pamiętam, zawsze się o wszystko zamartwiałam. Szłam do szkoły świetnie przygotowana, a mimo to stresowałam się, że nie zaliczę klasówki albo zbłaźnię się podczas odpowiedzi przy tablicy. Zostałam zaproszona na randkę, to cały czas rozważałam wszystkie możliwe katastroficzne scenariusze: że nie będę dla faceta wystarczająco ciekawą rozmówczynią, że zachlapię sukienkę podczas kolacji, że nie będę miała czym wrócić później do domu i tak dalej…” – wylicza 32-letnia dziś kobieta, która zajmuje wysokie stanowisko w dużej firmie.

To jednak nie oznacza, że czuje się pewnie w pracy. „Często muszą wygłaszać przemówienia do większych lub mniejszych grup i oczywiście zawsze boję się, że nie zainteresuję słuchaczy, zapomnę, co chciałam powiedzieć, a ostatnio dopada mnie myśl, że zemdleję na oczach wielu ludzi” – mówi Dominika.

Kilka lat temu przeprowadziła się z rodziną do wymarzonego domu pod miastem. Okazało się, że nawet życie w pięknych okolicznościach przyrody nie uwalania od poczucia nieustannego lęku. „Boję się pożaru i bandytów, którzy napadną nas w nocy. Coraz bardziej przerażają mnie także codzienne dojazdy – moje i męża do pracy, a dzieci do szkoły. Oczywiście oczami wyobraźni widzę, jak nasz samochód rozbija się o drzewo albo autobus z dzieciakami zjeżdża na przeciwny pas ruchu i zderza się z ciężarówką. Zawsze rozważam najczarniejsze scenariusze. Wykańcza mnie to, czuję się ciągle zmęczona i wciąż boli mnie głowa od tych złych myśli” – przyznaje kobieta i trudno jej się dziwić.

Z panicznym lękiem przez lata borykała się także Emma Stone, gwiazda filmów „Służące” czy „Kocha, lubi, szanuje”. Problemy zaczęły się, gdy miała 8 lat. „Byłam w jakimś sensie ograniczona przez chorobę. Nie chciałam odwiedzać znajomych czy spotykać się z kimkolwiek i nikt tego nie rozumiał” – wspomina aktorka w rozmowie z magazynem „Vogue”.

Z biegiem lat udało jej się zapanować nad swoimi demonami, co jest zasługą terapii oraz kółka teatralnego, do którego jako nastolatka zaczęła uczęszczać. „Zauważyłam, że aktorstwo pomaga mi wydostać się ze skorupy, w którą ubrała mnie choroba. Miewam jeszcze napady lęku, ale dzięki pracy potrafię sobie z nimi radzić – tłumaczy Emma Stone.

Strony

× Użyj prawej i lewej strzałki na swojej klawiaturze, aby przeglądać podstrony artykułu
Komentarze (6)
ocena
3.5/5

Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

Opcjonalnie

Ocena artykułu 1-5

Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

Anonim
(Ocena: 5)
2016-09-15 23:51:33

Ja cierpiałam na lęk uogólniony przez ponad 5 lat. Chodziłam do różnych psychiatrów, bo z tym nie dało się żyć. Przepisywali różne leki, nic nie pomagało a ja nie chciałam żyć. Wkońcu trafiłam na anioła-psychiatrę. Wyleczyła mnie wenlafaksyna. Brałam 7 miesięcy. Teraz odstawiłam i nadal czuje się wspaniale. Czuję wolność od tego ciągłego strachu i nareszcie mogę cieszyć się życiem.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2016-09-15 12:17:18

ja mam to od lat. dzisiaj jakos z tym zyje ale byl czas ze panika 2 lata mojego zycia zamienila w koszmar, nie bylam w stanie wyjsc nawet do sklepu.. dzis ..zyje. wychodze bawie sie pracujr, miewam napady ale slabsze. wiem ze beda nawroty ale jestem silniejsza i juz wiem jak sobie z tym radzic

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2016-09-15 07:19:01

Prawdopodobnie i mnie to dotyczy. Ciągle boję się i widzę oczami wyobraźni,jakiś wypadek.drogowy najczęściej,albo pożar.miałam już do czynienia z jednym i drugim i to ciagle do mniw W myslach wraca. boję się o zdrowie u życie męża i dzieci.a nie daj Boże uslysze karetke czy straż pożarn. To juz mam atak paniki,boli mnie brzuch,trzesa mi się rece,mam mdlosci... Dodam,ze miałam depresję i myśli samobójcze,najgorzej było po porodzie,hormony tez zrobiły swoje,do tego dwa biznesy które prowadze z mężem.za dużo jak dla mnie.a mam 33 lata,niedawno.zaczęłam "wmawiać" sobie choroby,panicznie boję się,ze zachoruje na raka albo boreliozę.serio.widze siebie taką chorą...

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2016-09-15 03:09:58

Chyba to mam.. Meczy mnie to bardzo, autosugestie nie dzialaja, a do tego mam problemy zdrowotne ,zjd i problemy z watroba i boje sie, ze branie tabletek jeszcze pogorszy sprawe a po ich odstawieniu znow bedzie tak samo

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 1)
2016-09-15 02:22:33

U nas to rodzinne. Ja, mama i siostra. Każda trochę inny rodzaj i objawy. Geny! :\

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: )
2016-09-16 09:58:49

U mnie w rodzinie to samo :/

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
  • Strona 1 z 1