Jaką rolę w życiu odgrywa gniew?

22 Lutego 2009

Uważamy go za coś złego, bo towarzyszy przy każdym wybuchu złości, prowadzi do niepohamowanej agresji, a nawet przemocy. W następstwie, gniew ma bardzo negatywne skutki. Ale nie musi tak być. Gniew, jak każde inne uczucie, może być całkowicie neutralny - ani dobry, ani zły. Co więcej, może być czymś pozytywnym.

Jaką rolę w życiu odgrywa gniew?

Uczucie złości, silne wzburzenie, zdenerwowanie. Gniew to także nasze niezadowolenie z osoby lub jakiejś sytuacji, to swoiste zaburzenie naszego wymyślonego światopoglądu, pokrzyżowanie planów, coś, co nie idzie tak, jak sobie zaplanowaliśmy. Trzeba zwrócić uwagę na fakt, że uczucia typu smutek, lęk, przygnębienie, apatia czy właśnie gniew są niewątpliwie przykrymi doświadczeniami, ale do momentu, w którym nie włączają się w nie rozum i wola, nie są one moralnie złe ani negatywne. Przeciwnie, gniew w tym znaczeniu jest emocjonalną formą protestu wobec zła, połączoną ze smutkiem, bólem i rozczarowaniem. Uczucie gniewu może zatem być przejawem cierpienia osoby w obliczu krzywdy, jakiej doświadczyła.

Tak samo rzecz się ma z uczuciami na pozór dobrymi, typu radość, zadowolenie, ekstaza. W rzeczywistości, nie są ani dobre, ani złe. Dopiero to, co w późniejszej fazie zrobimy z tymi emocjami, sprawi, czy odbierzemy je jako dobre, czy też jako złe.

Warto sobie uświadomić, że gniew nie istnieje. On powstaje i może narastać w zależności od naszego nastawienia oraz predyspozycji na odczuwanie i podatność na różne sytuacje. Warto też zwrócić uwagę na fakt, że gniew nie jest wyprowadzeniem z równowagi przez „złośliwość rzeczy martwych”, typu uciekł nam autobus. Występuje wyłącznie w relacjach międzyludzkich.

Gniew jest dla psychiki tym samym, co ból fizyczny dla ciała. To bodziec, sygnał, że dzieje się coś niedobrego. Gdy doznamy uszczerbku na zdrowiu fizycznym, potrzebujemy pomocy lekarskiej lub co najmniej „opatrzenia” rany. Tak samo rzecz się ma z gniewem. Wymaga leczenia, aby faza, w którą wejdzie, nie była negatywnym następstwem dla naszej psychiki. Dlatego w tym momencie pojawia się cierpliwość. To kraniec wachlarza uczuć. Na jednym krańcu jest gniew, a na drugim właśnie cierpliwość. Jeśli wykażemy się mądrością, cierpliwością, a także postawimy na niezbędny dialog, wtedy gniew może okazać się czymś dobrym. Swoistym oczyszczeniem duszy. Wyrażanie emocjonalnego gniewu może być czasem wręcz potrzebne, zwłaszcza wobec tych, którzy poważnie krzywdzą innych ludzi czy samych siebie i którzy nie reagują na słuszne upomnienia ani na żadne rzeczowe argumenty. Szczególnie ważne jest to wtedy, gdy gniew dotyczy osób nam bliskich. Nasze niezadowolenie będzie dla nich jedną z wielu lub jedyną formą motywowania ich do zmiany postępowania. Ta wiedza przydaje się w relacji rodzic - dziecko, partner – partnerka.

Gniew trzeba uzewnętrzniać, w przeciwnym razie sami siebie narażamy na poważne konsekwencje. Tłumienie gniewu rodzi spustoszenie w naszej psychice, powoduje rozliczne problemy psychosomatyczne, a także przyczynia się do chorób nowotworowych, depresji. Często zachowania destrukcyjne, których doświadczyliśmy w przeszłości, mogą mieć konsekwencje w przyszłości. Jeśli przez dłuższy czas będziemy tłumić w sobie gniew, potem staniemy się wybuchowi, agresywni, nasze zachowanie, sposób bycia będą odstraszały otoczenie. Nikt nie będzie chciał przebywać z osobą, po której nie wie, czego może się spodziewać. Szczególnie narażone są dzieci alkoholików, które w dzieciństwie musiały być dorosłymi, a ich elementarne potrzeby nie były zaspokajane. Dlatego w dorosłym życiu, gdy nie mogą wyegzekwować, czego pragną, wybuchają niepohamowanym gniewem.

Okazuje się, że gniew jest nieodzownym elementem naszego życia. Dlatego polska Fundacja Ochrony Zdrowia Psychicznego podaje go jako główny czynnik problemów psychicznych oraz psychiatrycznych. Według statystyk, aż co trzecia osoba, na 2000 badanych, boryka się z problemem niepohamowanej złości. Dlatego, jak wspomnieliśmy wcześniej, gdy nadchodzi gniew, podejdźmy do niego na chłodno. Postawmy na dialog. Warto na koniec przypomnieć, że gniew jest jedyną słuszną reakcją w sytuacjach, które tego typu zachowań wymagają.

Borys Rząsa

Strony

Komentarze (39)
ocena
5/5

Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

Opcjonalnie

Ocena artykułu 1-5

Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

Anonim
(Ocena: 5)
2015-11-11 18:10:47

re: Jaką rolę w życiu odgrywa gniew?

Kiedy byłam w stresie wszystko mi się sypało. Nie miałam apetytu, nie potrafiłam się wyspać. Koleżanka poleciła mi oczyszczanie energetyczne na stronie moc-energii.pl . I rzeczywiście po odprawieniu rytuału problemy ze stresem ustały. Jestem pogodna i bardziej optymistyczna i co najważniejsze nabrałam więcej dystansu do wielu spraw, przez co już się nie denerwuje.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-02-28 00:27:00

Tak piszą, a ciekawe czy sami się do tego stosują.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-02-27 21:11:00

a ja jasetm zajebiscienerwowa wzystko potrafi mnie zdenerwowac nawet to jak przyjde ze szkoly a na obiad jest cos innego niz wczesniej mama mowila albo poprostu tak z niczego rzucam wszystkim cos rozwale albo w cos kopne hheeh

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-02-26 18:28:00

ogólnie to mnei wkur*** liczenie do 10 :) wiec jak skończę liczyć to zaczynam od nowa :D ale ostatecznie pomaga ;]

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-02-24 13:15:00

To zdjęcie tej babki mnie dobija... ale ona śmiesznie wygląda ....

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-02-23 17:32:00

[quote="kochana!"]U mnie gniew występuje bardzo czesto, niestety.... [/quote] u mnie niestety tez

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-02-23 01:55:00

U mnie gniew występuje bardzo czesto, niestety....

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-02-22 22:37:00

[quote="Gosc"]moim skromnym zdaniem: pseudo-porady psychologicznego punktu widzenia. zrób tak a tak a będzie 'och ach'. [/quote] dokumentnie :> :]

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-02-22 22:35:00

[quote="Gosc"]ja jestem strasznie nerwowa. Czasami jest ok, ale często wszystko mnie drażni i wtedy jest średnio. Piszą w artykule ze nie mozna tłumic w sobie gniewu... no bardzo fajnie, ja wlasnie nie tlumilam i stracilam przyjaciela. Czasami chyba warto sie pohamowac... ja niestety czesto nie potrafie.[/quote] wystarczy po prostu w odpowiedni sposób wyrazac gniew - ta sztuka nie jest łatwa; a jeśłi ktoś nie przymie odpowiednio wyrażonego gniewu to sorry - jakiś palant słabo rozwinięty pod względem psychicznym. peszek ;]

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-02-22 22:30:00

[quote="Gosc"][quote][b]Gosc[/b] [quote][b]xXHappyGirlXx[/b] [quote][b]agusia45[/b] [quote][b]Gosc[/b] a ja mam ojca furjata....;// nie mam jakiejs patologii w domu ale moj tato ma straszny charakter, dzis w nocy musialam przez niego plakac..;/// uderzyl mnie tez to mi z wargi krew poleciala..taki gniew nie jest dobry..;/[/quote] [/quote] Jesli uderzyl cie zar, to zrobi to drugi raz... to tylko kwestia czasu.. na twoim mijescu bym to zglosila..[/quote] zastanów się co piszesz .. no i co? raz uderzył. w sumie każdemu może się to zdarzyć.. dziewczyno naprawde pomyśl bo aż mi ciebie żal !! ;/ ale pewnie jak większość .. sama potraafisz gadać, ale jakby ci się coś takiego przytrafiło to byś prędzej osrana w kącie siedziała niż po policjach biegała ;/ no ok jak to się dzieje codziennie czy coś takiego ale bez przesady .. naprawde się zastanów ..[/quote] tyle sie mowi o obojetnosci wobec innych.najlepiej czekac,nie robic nic az sytuacja bedzie nie do zniesienia i bedzie juz za pozno.nie musi leciec na policje ale porozmawiac z rodzicami-to nie jest normalne!!!!!!!!!![/quote] a może zaproponowany w artykule DIALOG??? chociaż ojcem furiatem.. może być ciężko...

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz