Kategorie
  1. Papilot.pl
  2. >
  3. Zdrowie
  4. >
  5. Odżywianie
  6. >
  7. Bulimia - dietetyczna nerwica natręctw

2009-01-23

Bulimia - dietetyczna nerwica natręctw

2009-01-23

Niekontrolowany lęk przed otyłością przy jednoczesnym popędzie do jedzenia. Napady obżarstwa, prowokowanie wymiotów, wyrzuty sumienia. Czy bulimia jest gorsza od anoreksji?

Bulimia - dietetyczna nerwica natręctw

Bulimia - dietetyczna nerwica natręctw

Bulimia na pierwszy rzut oka nie jest tak „spektakularną" chorobą jak anoreksja. Cierpiące z jej powodu młode kobiety nie są przeraźliwie chude, zazwyczaj nie mają znaczącej niedowagi. Ich schorzenie przypomina nerwicę natręctw i łączy w sobie chorobliwy lęk przed otyłością, któremu towarzyszy niekontrolowany popęd do jedzenia. Efekt? Ofiara bulimii zapętla się w błędne koło objadania i wymiotów, które wywołuje sama, niekiedy bardzo drastycznymi metodami.

Bulimiczki (co odróżnia je od anorektyczek) zdają sobie sprawę z faktu, że ich zachowanie nie jest normalne, więc za wszelką cenę próbują utrzymać chorobę w tajemnicy. Wiedzą, że nie kontrolują ilości spożywanego jedzenia, co budzi w nich wstyd i wstręt do samych siebie.

Daria ma 20 lat. Wychowywała ją babcia, która chętnie spełniała wszelkie kulinarne zachcianki wnuczki, a nierzadko sama zmuszała ją do jedzenia. Tym sposobem, jako nastolatka, Daria miała lekką nadwagę, z którą sama postanowiła walczyć. Dieta przerodziła się w bulimię.

„Czułam się taka brzydka. Moje koleżanki miały chłopaków, chodziły na randki. Wszystkie tak modnie się ubierały - miałyśmy po 14 lat i chciałyśmy się podobać. Mnie babcia nie pozwalała zakładać tego, co bym chciała, więc patrząc w lustro, chciało mi się płakać. Postanowiłam zacząć się odchudzać. Dość szybko zrzuciłam nadmiar kilogramów, ale to nie pomogło mi zyskać pewności siebie. Znów przytyłam. Kolejne podejście do odchudzania (miałam około 15 lat) miało być zdecydowane i niezawodne. Wtedy zaczęła się bulimia".

Po czym rozpoznać chorobę?

Istnieje kilka wyznaczników, pozwalających na zdiagnozowanie choroby. Tylko obecność ich wszystkich oznacza, że mamy do czynienia z bulimią. Najłatwiejsze do zaobserwowania są napady objadania się, podczas których chora nie kontroluje ani rodzaju spożywanego jedzenia, ani jego ilości oraz (co jest konsekwencją lęku przed przybraniem na wadze) - prowokowanie wymiotów, stosowanie ostrych diet (ewentualnie głodówek) oraz środków przeczyszczających i odwadniających. Dodatkowo, przyrostowi wagi mają zapobiegać intensywne, wyczerpujące treningi. Żeby lekarz mógł stwierdzić bulimię, napady objadania się oraz zachowania mające nie dopuścić do tycia powinny pojawiać się dwa razy w tygodniu przez okres trzech miesięcy.

Marta, dziś 29- letnia mama kilkumiesięcznej dziewczynki, opowiedziała nam, jak wyglądała bulimia w jej przypadku:

„Gdy miałam 24 lata i skończyłam studia, zaczęłam pracę w firmie. Panowały tam typowe korporacyjne reguły, którym niełatwo było mi sprostać. Miałam masę pracy, a wszystko oczywiście na wczoraj. Wieczorem, gdy wracałam do domu, zamiast się zrelaksować, myślałam o kolejnym dniu, bałam się, że z niczym nie zdążę, że stracę pracę. Do tego problemy z chłopakiem. Czułam się taka beznadziejna… Jedyną przyjemnością była myśl o pełnej lodówce i słodyczach w szafce. Tylko one były w stanie poprawić mi humor. Na początku obiecywałam sobie, że zjem tylko jeden kubeczek puddingu albo jedno ciasteczko. Ale potem, gdy już skończyłam, myślałam „przecież jeszcze jeden nic nie zmieni, zasłużyłam na odrobinę przyjemności" i jadłam więcej. Nagle okazywało się, że nie zjadłam dwóch ciasteczek, ale całą paczkę, do tego torebkę chipsów, kurczaka, który został po obiedzie, trochę zimnego bigosu prosto z garnka w lodówce, kilka plasterków sera, parówkę, wycisnęłam do buzi prosto z butelki trochę bitej śmietany, garść płatków do mleka, które znalazłam w szafce, jakieś czekoladki… Czułam się tak okropnie… Oczyma wyobraźni widziałam, jak całe to jedzenie odkłada mi się na biodrach, na pupie, jak tyję. Nie mogłam tego znieść! Biegłam do łazienki, wkładałam palec w gardło i wymiotowałam. I znów czułam się beznadziejnie, a nawet gorzej niż na początku… Takie napady pojawiały się co kilka dni. Stosowałam różne środki zapobiegawcze. Na przykład nie robiłam większych zakupów spożywczych - kupowałam tylko to, co mi potrzebne. Ale gdy nachodziła mnie chęć na jedzenie… dzwoniłam po pizzę, przy okazji zamawiałam różne dostępne dodatki. Nie potrafiłam tego zatrzymać…"

Błędne koło jest całkowicie normalnym procesem w przypadku bulimiczek. Negatywne myśli, smutek, samotność prowokują myśli o przyjemności płynącej z jedzenia, a to wyzwala napad. Bardzo rzadko za całą sytuacją stoi faktyczne uczucie głodu. Jak to możliwe, że bulimiczka w trakcie napadu obżarstwa nie czuje sytości? W normalnie funkcjonującym organizmie, w trakcie jedzenia do mózgu wysyłane są sygnały, które można by przetłumaczyć na: „Stop, już wystarczy!". Jednak bulimiczki, które pomiędzy poszczególnymi, kolejnymi napadami jedzenia nieustannie się głodzą, proces ten jest zaburzony i apetyt nie mija w miarę konsumpcji. To dlatego chora osoba podczas napadu jest w stanie pochłonąć nawet 30 razy więcej pożywienia niż byłaby to w stanie zrobić jej zdrowa koleżanka o podobnej masie ciała w ciągu całego dnia. Zazwyczaj już jeden kęs smakołyku, na który normalnie bulimiczka sobie nie pozwala (wiedząc, że jest bardziej kaloryczny niż na przykład jogurt albo kromka chrupkiego pieczywa), może spowodować napad, który potrwa kilka godzin!

Napad obżarstwa staje się dla bulimiczki sposobem radzenia sobie ze smutkiem i złym nastrojem. Chore twierdzą zgodnie, że po nim schodzi całe napięcie, a one czują odprężenie. Odpowiedzialna za to jest serotonina, której poziom nagle (pod wpływem dużej ilości węglowodanów) rośnie. Wtedy pojawia się odprężenie, którego bulimiczka tak potrzebowała. Ale nie na długo, bo za chwilę poczuje wstyd i sięgnie po tabletki przeczyszczające lub sprowokuje wymioty…

Iwona (obecnie 22-letnia studentka filologii niemieckiej) cierpiała z powodu bulimii dwa lata. Mieszkała sama, więc nietrudno było jej zachować pozory i ukryć chorobę w tajemnicy. Znajomym, z którymi spotykała się na mieście, mówiła, że nie je, bo lekarz stwierdził szeroką alergię pokarmową i ona sama w domu musi szykować sobie nieuczulające ją potrawy. Oni wierzyli, a jej plan przebiegał zgodnie z zamierzeniem. Dziś, dzięki terapii, jest zdrowa i pomaga innym:

„Dziś, gdy wiele wiem o tej chorobie, mogę śmiało powiedzieć, że po części odpowiedzialność za jej pojawienie się w moim życiu ponosi moja matka. Gdy wkroczyłam w okres dojrzewania, zamiast mnie wspierać, pomagać rozwiązywać mi problemy, nieustannie mówiła, że ją zawodzę. Wiem, że nie takiej córki oczekiwała, podkreślała to na każdym kroku. Była nieznośna, ciągle krzyczała na mnie, mojego ojca (że jest beznadziejny, niestanowczy itp.), była przekonana o własnych racjach. Nie mogłam tego wytrzymać, czułam się nikim. Pod koniec liceum zaczęła się bulimia. Nie przeszkodziła mi w dostaniu się na studnia i przeprowadzce do Warszawy. Kontakty towarzyskie starałam się ograniczyć do minimum, żeby nikt nie zauważył tego, co robię oraz nie próbował mnie przekonać, że robię źle. Udawało się, a ja wraz z tym, jak chudłam, nabierałam pewności siebie. Jednocześnie coraz gorzej było z moim zdrowiem - od wymiotów psuły mi się zęby, często robiło mi się słabo, zdarzało się, że kilka razy zemdlałam. Liczenie kalorii stało się moją obsesją, prowadziłam tabele, kupowałam tylko rzeczy light. Jednocześnie brałam nawet do kilkunastu tabletek przeczyszczających dziennie. To, że dziś to przeszłość, zawdzięczam koleżance z roku - innej byłej bulimiczce, która zauważyła, że coś jest ze mną nie tak…"

Tak jak w przypadku Iwony, często źródłem bulimii (choć nie jest to regułą) bywają zaburzone relacje rodzinne. Nastolatki czują się zależne od rodziców, rywalizują z rodzeństwem, odczuwają nadmierne oczekiwania wobec siebie. W przypadku starszych, dwudziestoletnich kobiet, bulimia często pojawia się jako następstwo kłopotów małżeńskich.

Chore często same starają się powstrzymać napady bulimii poprzez zastosowanie środków ostrożności, np. nierobienie dużych zakupów, oddają się pracy, nie noszą ze sobą pieniędzy. Inne posuwają się do bardzo drastycznych metod, które świadczą o ogromnej desperacji. Jedna z chorych kobiet podcięła sobie opuszki palców, by nie mogła ich wkładać do gardła w celu wywołania wymiotów. Inna nasmarowała dziąsła maścią znieczulającą, a następnie chciała przewlec przez nie drut!

Jak bulimia odbija się na zdrowiu?

W następstwie nieprawidłowego odżywiania, głodówek, zażywania środków przeczyszczających i prowokowania wymiotów, pojawiają się niedobory pokarmowe, bóle głowy, nadciśnienie, bóle brzucha, wysuszenie skóry, zanik miesiączki, uszkodzenia szkliwa zębów, opuchlizna twarzy, zgrubienia opuszek palców, podrażnienia przełyku, a nawet pęknięcia przepony.

Bulimia rzutuje jednak nie tylko na zdrowie, ale i na całe życie. Pojawiają się kłopoty finansowe (bo np. chore wpadają w wir zakupów, które mają im poprawić humor), nie są w stanie się uczyć i pracować, nie zdają egzaminów, są zwalniane z pracy, rozpadają się ich związki, zanikają relacje towarzyskie, bo kobiety ukrywają się w pełnych jedzenia domach - swoich enklawach obżarstwa.

Jak walczyć z bulimią?

Zazwyczaj bulimiczki zgłaszają się do lekarza nie z samą bulimią, ale z zaburzeniami jej towarzyszącymi, takimi jak wyżej opisane. Rzecz jasna, nie przyznają się do swoich problemów, ataków obżarstwa, wywoływania wymiotów, jednak wnikliwy specjalista powinien połączyć rozsypane puzzle i stworzyć z nich jasną układankę. Niestety, niezwykle rzadko tak się zdarza i w efekcie, chore dziewczyny leczone są objawowo, co nie przynosi większej poprawy, a może nawet pogorszyć ich stan.

Prawidłowe leczenie bulimii powinno opierać się na wspólnej pracy psychologa, psychiatry, dietetyka oraz lekarza ogólnego. W terapię psychologiczną powinna być zaangażowana cała rodzina - jej członkowie muszą wypracować poprawienie wzajemnych, zazwyczaj zaburzonych relacji. Łagodne leki przeciwdepresyjne wyregulują poziom neuroprzekaźników odpowiedzialnych za uczucie głodu oraz sytości, a także zrównoważą nastrój. Dietetyk przygotuje dla pacjentki plan diety, który poprawi stan jej zdrowia i nauczy, jak prawidłowo się odżywiać.

Gdzie szukać pomocy?

Prywatne Sanatorium

Centrum Terapii Leczenia Uzależnienień Dromader

Centrum Psychoprofilkatyki i Psychoedukacji

diety i zdrowie diety i zdrowie kuchnia tropikalna kuchnia tropikalna

Komentarze (310). Ocena artykułu 5 na 5

Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

Opcjonalnie

Ocena artykułu (1-5)

Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  1. zaawansowana (Ocena: 5) 2012-12-22 16:16:20 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    Hej, mam bulimię od 4 lat. Nie umiem sobie poradzić. Zaliczyłam już psychiatryk, jednak nic z tego. Czuje wstręt gdy zaczynam jeść, nie czuje głodu ale i tak wchłaniam wszystko co widzę..Obiad, czekolade, pół kg ciastek, czipsy, pół chleba...pózniej siedzę w toalecie. Boli mnie głowa, brzuch, przełyk , mam popsute zęby, często robi mi się słabo..Uciekam w alkohol i amfetamine. Mam chłopaka który darzy mnie niesamowitym uczuciem..Dużo schudłam..Co ztego, skoro ja nie mam już siły. Nie potrafie normalnie jeść!!..

  2. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  3. Anonim (Ocena: 5) 2012-12-01 23:48:39 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    łatwo jest powiedzieć "przestań", gdy tak się poprostu nie da.. ja już nie mam siły do tego, na sama myśl, że za chwilę będę w wc to wszystko zwracać..... płakać mi się chce.. przez to przerzuciłam się na leki przeczyszczające i takie oto koło błędne powstało:( co z tego, że mam idealną figurę? idealną figurę przez chorobę.... pomocy :( dżewel

  4. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  5. Anonim (Ocena: 5) 2012-11-29 21:32:38 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    Polecacie na dole Dromader, haha. Byłam tam-nie polecam! To nie jest ośrodek dla bulimiczek-zdecydowanie. Forma terapii jest typowa dla alkoholików. Podejscie terapeutow pozostawia wiele do życzenia. Nie traktują pacjentów indywidualnie, co jest ogromnym jak dla mnie minusem. Co do ceny....ogromna i nieadekwatna do tego co nam tam oferuja.

  6. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  7. Anonim (Ocena: 5) 2012-09-12 20:26:49 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    ja też choruję na ed. kilka miesięcy temu pzeszłam na dietę 800kcal,a po kilku miesiącach zaczęłam pochłaniać ogromne ilości jedzenia,a potem wymiotuję. mam rany na dłoni i czesami bóle w okolicy serca. nikt o tym nie wie. nienawidzę swojego ciała

  8. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  9. Anonim (Ocena: 5) 2012-09-12 19:51:11 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    Czesto miewam napady obzarstwa. Potrafie zjesc maslo,albo suchy bialy cleb ktorego zwykle nie jem. Potem mam tak silne wyrzuty sumienia,ze ide zwymiotowac,a potem sie tne. I tak caly czas. Nie wiem jak mam z tego wyjsc

  10. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  11. Anonim (Ocena: 5) 2012-08-02 9:10:04 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    choruje na bulimię od jakiegoś czasu próbuje z tego wyjść ale nic z tego! Nie chce mówić o tym mamie ani tacie bo byliby na mnie zli,ale z drugiej strony boje się że umrę i nie zdąże spełnić marzeń niedawno zaczeło mi się robić słabo i zaczęło boleć mnie serce a mam dopiero 13 lat wiem że narzekam ale mam powód! Kto tego nigdy nie przeżył nie wie jaka to jest udręka ale gdy się na to choruje tak naprawdę nie choruje się tylko na to u mnie doszła jeszcze depresja a za kilka lat [możę dożyje] choroby serca.Ale to nie tylko dlatego że chciałam mieć figurę jak modelka ale ludzie z otoczenia za dużo ode mnie wymagali np. moja przyjaciółka zadawała się z jakimś dupkiem i spędzała czas tylko z nim a mnie olewała zapomniała że ma przyjaciółkę?! Siedziałam na korytarzu a oni zabierali mi plecak szkolny i pisali na nim jakieś głupie żeczy kradli mi z niego żeczy i wrzucali do męskiego kibla a gdy powiedziałam po tym temu idiocie żeby oddał mi to bo nie będe miała czym pisać on powiedział "Tam w tym piórniku tam jest normalnie twoje życie nie obejciesz się bez niego" wiem że jeśli ktoś to przeczyta to powie że to wcale nie jest takie straszne ale spróbójcie przeżyć to na własnej skórze.Zaczęłam się wtedy zle uczyć a rodzice mieli pretensje dlaczego?moja matka codzienie wyzywała mne od debilki.

  12. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  13. Anonim (Ocena: 5) 2012-03-01 23:48:25 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    nie wiem co mam napisać ... Jest mi tak wstyd ... Mam 22 lata i od poczatku liceum walcze z moja waga. Na zmiane sie głoduję albo obżeram i wymiotuję ... osotanie 3 lata były ok rzadkie wymioty ale ostatnio coraz częściej ... a najgorsze jest to ze czuje sie niesamowicie świetnie gdy wszystko z siebie " wyrzuce" a potem sama nie moge patrzec na siebie ...

  14. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  15. Anonim (Ocena: 5) 2012-02-27 9:23:35 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    "Cierpiące z jej powodu młode kobiety nie są przeraźliwie chude" - haha, dobre sobie. Choruję od marca zeszłego roku i schudłam z 54 do 35 kg;/ Źle sie z tym czuje:(

  16. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  17. Anonim (Ocena: 5) 2011-11-27 19:56:55 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    mam bulimię od września poprzedniego roku, ciągle stosuję jakąś dietę by zapomnieć o obżarstwie, by poczuć się pięknie, by wrócić do poprzedniej figury. Moje plany zostały zepsute przez okres, który się pojawił, po długim czasie. Chcę znów ważyć 45 kg.. bez okresu, bez problemów, bez myśli ,że jestem gruba ... że ktoś może mnie wyśmiać. Jest mi z tym źle, a boję się powiedzieć komuś.. bo raz to zrobiłam i nie otrzymałam pomocy, a jedynie co bardziej choroba poszła do przodu... Ostatnio wymiotowałam.. niestety albo stety czułam ogromną ulgę. Dzisiaj się objadłam na noc.. w dzień też, chcę to zwrócić a od jutra trzymać dietę. trzymajcie kciuki... wiem ,że nie powinnam... ale nie potrafię żyć normalnie, bez żadnej pomocy... ;(

  18. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  19. Anonim (Ocena: 5) 2011-06-25 23:02:45 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    Tutaj wpisz treść komentarza...Cierpię na bulimię 26 lat i czuję się jak zwłok

  20. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  21. Anonim (Ocena: 5) 2011-03-06 20:08:11 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    Nikt kto tego nie przeżył na własnej skórze nigdy tego nie zrozumie. Ja mam 21 lat od 14 roku zycia choruje na anoreksje to już tyle lat.. teraz jestem w 8 miesiącu ciązy, a przy wzroście 172cm waze 55kg przed ciążą ważyłam 45kg (przytyłam 10kilo nie twierdze ze to duzo bo to tak standartowo na ciąże) natomiast od początku ciąży borykam się z bulimią poniewaz ze względu na dzidzie musiałam coś jesc, a potem nie wytrzymywałam tego ze mogę przytyc wiecej niz to dopuszczalne. Wiem ze to starszne co pisze ale tak to wygląda nikomu nie życze przezywania tej choroby, to romans na całe życie i same straty..

  22. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  23. Anonim (Ocena: 5) 2010-05-20 11:53:44 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    a ja 19 lat i bulimie od 3.

  24. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  25. Anonim (Ocena: 5) 2009-10-08 23:53:57 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    Wpaprałam się w to świństwo ponad 4 miesiące temu, szybko jednak się zorientowałam, że to okropne i musze coś z tym zrobić zanim będzie bardzo źle, walczę codziennie już 6 a 4 dni mam wygrane.

  26. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  27. Anonim (Ocena: 5) 2009-10-05 15:23:26 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    Witam was. Moja dziewczyna choruje na bulimie. dowiedziałem się 3 dni temu. Wiem tylko ze próbowala z tym walczyć i ze trwa to dwa lata. Przysiągłem jej, że nikomu nie powiem. Nie moge tego zrobić. Jak jej pomoc? Czytam o tej chorobie bez przerwy - wiem juz, ze musze poprawic jej samoocene. Problem w tym, ze ona nie chce o tym rozmawiać. Proszę o rady. ...

  28. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  29. Anonim (Ocena: 5) 2009-07-08 20:36:23 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    mam 36lat i też kiedyś przez to przechodziłam i uwierzcie jeżeli same sobie nie poukładacie w głowach to nic i nikt Wam nie pomoże żaden lekarz ani psychotropy.To dzieje się w naszych mózgach trzeba powiedzieć stop!ja wygrałam z tą okropną chorobą i zawdzięczam to tylko sobie .

  30. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  31. Anonim (Ocena: 5) 2009-07-08 20:00:04 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    Dziewczyny zmiłujcie się jak można chcieć chorować na tą chorobę?macie chyba zbyt dużo wolnego czasu!

  32. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  33. Anonim (Ocena: 5) 2009-07-07 21:31:32 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    ja mam 169cm wzrostu i waze 66,5kg chce miec bulimie lub anorekcje jak do tego dojsc??pomozcie moj e-mail to justysia_justysia_@vp.pl

  34. Anonim (Ocena: 5) 2009-07-08 19:54:21 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    Dziewczyno czy ty wierzysz w to co mówisz?

  35. Anonim (Ocena: 5) 2010-01-05 16:32:35 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    „Papilocie! Mam 22 lata, za rok wyznaczoną datę ślubu.

  36. Anonim (Ocena: 5) 2010-01-12 21:06:29 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    „Papilocie! Mam 22 lata, za rok wyznaczoną datę ślubu.

  37. Anonim (Ocena: 5) 2010-02-11 11:07:32 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    „Papilocie! Mam 22 lata, za rok wyznaczoną datę ślubu.

  38. Anonim (Ocena: 5) 2010-02-11 11:12:12 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    „Papilocie! Mam 22 lata, za rok wyznaczoną datę ślubu.

  39. Anonim (Ocena: 5) 2010-02-11 11:13:17 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    „Papilocie! Mam 22 lata, za rok wyznaczoną datę ślubu.

  40. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  41. Anonim (Ocena: 5) 2009-06-16 11:43:00 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    witam mam 29 lat mam 1 syna i nie moge przytyć robiłam wszystkie badania i nic mi nie wykazało złego ja waże 45 kg proszę o pomoc

  42. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  43. Anonim (Ocena: 5) 2009-06-16 0:08:00 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    ja na bulimie choruje od 2-3lat wymiotuje codziennie po kilka razy dziennie i nie znam umiaru jesli chodzi o jedzenie. Mam problemy jeśli chodzi o zdrowie mam mało żelaza drętwieją mi nogi,czasem jak złapie mnie skurcz to nie mogę chodzić. Nie potrafię z tego wyjść nie wiem o kogo mogę się zwrócić o pomoc :( nikt nie wie o mojej chorobie czuje się nie potrzebna i dalej w nią brnę:(

  44. Anonim (Ocena: 5) 2009-06-29 12:57:42 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    opowieść o mnie..

  45. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  46. Anonim (Ocena: 5) 2009-06-16 0:08:00 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    ja na bulimie choruje od 2-3lat wymiotuje codziennie po kilka razy dziennie i nie znam umiaru jesli chodzi o jedzenie. Mam problemy jeśli chodzi o zdrowie mam mało żelaza drętwieją mi nogi,czasem jak złapie mnie skurcz to nie mogę chodzić. Nie potrafię z tego wyjść nie wiem o kogo mogę się zwrócić o pomoc :( nikt nie wie o mojej chorobie czuje się nie potrzebna i dalej w nią brnę:(

  47. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  48. Anonim (Ocena: 5) 2009-06-12 19:21:00 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    dasz rade wierze w ciebie[quote="Gosc"][quote][b]Gosc[/b] artykuł stary ale aktualny... ja wymiotuje od 6 lat :( a w tym roku bede pełnoletnia. Zaczeło się wczesnie. Najpierw jako sposób na odchudzanie- A CO MI TAM, RAZ ZWYMIOTUJE I TYLE... potem było coraz gorzej. Nie wymiotuje od 4 dni i boje sie- nie bede pisac ze to koniec bo nie bedzie to koniec. Nie mam do kogo zwrocic sie o pomoc, mamie wykrzyczalam kiedys w twarz POMORZ MI JA NIE CHCE RZYGAC, PROSZE POMORZ i co? nie pomogła- wiem ze ona wie, brat tez wie ale nikt mi nie pomaga :( Nie chce tak życ. Nie potrafie z tym skonczyc. Zaczęły mnie bolec zeby które mimo choroby mam bielutkie ale i tak bola. Moge sama zwrocic sie do specjalisty? bez wiedzy mamy? uwierzcie mi- ona to wykorzysta przeciw mnie, przy każdej kłotki.. Wiem o tym i wiem ze nadal ma zal pewnie ze sie urodzilam- w wieku 38 lat. Jest mi wstyd i jest mi siebie żal. Jak ktos to przeczyta to pewnie sobie pomyśli : ale idiotka. Niestety bedzie miał racje :([/quote] moim zdaniem powinnas jak najszybciej zglosic sie do jakiegos specjalisty, lekarza, jakas pomoc. Musisz uwierzyc w siebie i w to ze wyzdrowiejesz, mam nadzieje ze ci sie uda[/quote]

  49. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  50. Anonim (Ocena: 5) 2009-06-07 19:45:00 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    ohydna* nie wiem skad to 'c' xD

  51. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  52. Anonim (Ocena: 5) 2009-06-07 19:44:00 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    ochydna choroba, ale zbyt duza czesc mojego zycia, zeby sie jej pozbyc

  53. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  54. Anonim (Ocena: 5) 2009-05-17 15:31:00 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    [quote="Gosc"][quote][b]Gosc[/b] [quote][b]Gosc[/b] ja chciałam wymiotować... ale jakoś nie dało rady... :( ograniczam więc jedzenie do 300 kcal, zrzuciłam już 8 kg. Mam teraz 42 przy wzroście 162 cm i mam 15 lat. Jestem strasznie gruba!!! :(:(:(:( osiem kilo to nawet dużo a ja nie widzę żadnej zmiany :(:(:(:(:(:(:(:(:( chcę dążyć do anoreksji... mam wszystko gdzieś i uznacie mnie za niemoralną, ale ja nie mam poco żyć ;/[/quote] ja bylam b. gruba i bylam chora na anorekcje nie jadlam nic. Nie bylam glodna, nie lubialam jesc, jedzenie bylo dla mnie czyms okropnym......juz nie jestem chora.... ale znow zblizam sie do nastepnej choroby- bulimi..... ja nie wiem co mam zrobic...ale z jednej stroby chce byc chora na bulimie ale na anorekcje nie, bo wiem co to jest i nie radze...;-)[/quote] ja z doświadczenia mogę powiedzieć, że anoreksja to czyściec, a bulimia to piekło. [/quote] Zgadzam się z powyższym.

  55. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  56. Anonim (Ocena: 5) 2009-05-10 0:08:00 zgłoś do usunięcia

    Podaj powód, dla którego chcesz usunąć ten komentarz

    Anuluj

    [quote="Gosc"][quote][b]Gosc[/b] ja chciałam wymiotować... ale jakoś nie dało rady... :( ograniczam więc jedzenie do 300 kcal, zrzuciłam już 8 kg. Mam teraz 42 przy wzroście 162 cm i mam 15 lat. Jestem strasznie gruba!!! :(:(:(:( osiem kilo to nawet dużo a ja nie widzę żadnej zmiany :(:(:(:(:(:(:(:(:( chcę dążyć do anoreksji... mam wszystko gdzieś i uznacie mnie za niemoralną, ale ja nie mam poco żyć ;/[/quote] ja bylam b. gruba i bylam chora na anorekcje nie jadlam nic. Nie bylam glodna, nie lubialam jesc, jedzenie bylo dla mnie czyms okropnym......juz nie jestem chora.... ale znow zblizam sie do nastepnej choroby- bulimi..... ja nie wiem co mam zrobic...ale z jednej stroby chce byc chora na bulimie ale na anorekcje nie, bo wiem co to jest i nie radze...;-)[/quote] ja z doświadczenia mogę powiedzieć, że anoreksja to czyściec, a bulimia to piekło.

  57. Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

    Ocena artykułu (1-5)

    Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

  • Komentarze strona 1 z 12

Popularne tagi