Grafologia jest bardzo tajemniczą dziedziną
psychologii, wykorzystywaną często w kryminalistyce. Jej
zwolennicy wychodzą z założenia, że istnieją silne związki
pomiędzy charakterem pisma a osobowością jego autora. Biorąc
pod uwagę szereg czynników, takich jak wysokość, szerokość,
pochylenie liter oraz odległości między nimi, grafolodzy
starają się przewidywać cechy charakteru, usposobienie czy nawet
stworzyć portret psychologiczny.
Poniżej, w ogromnym skrócie, przedstawiamy, jak
zgodnie z zasadami grafologii zbadać własne pismo?
Margines:
- lewy (odpowiada zachowaniom zewnętrznym człowieka):
- równy – osoba silna i zdyscyplinowana;
- wąski – osoba oszczędna, niepewna swojej
przyszłości;
- szeroki - osoba tolerancyjna, hojna;
- falujący – osoba niezdecydowana, często wykorzystywana
przez innych;
- rozszerzający się ku dołowi - osoba skłonna do trwonienia
pieniędzy, impulsywna;
- zwężający się ku dołowi - osoba bojąca się innych ludzi
oraz ryzyka.
- górny – jeśli forma tekstu nie wymaga pozostawienia
górnego marginesu, a piszący i tak go zrobił, można to
interpretować jako chęć pozostawienia miejsca dla kogoś
ważniejszego. Jeśli górnego marginesu nie ma, być może
piszący chce podkreślić swoją wartość.
- prawy (odpowiada zachowaniom wewnętrznym):
- szeroki - osoba niepewna, niewierząca we własne możliwości,
nieśmiała;
- wąski – osoba skłonna do przemyśleń, marzycielstwa.
Rodzaj pisma:
- proste – zazwyczaj świadczy o życiu w zgodzie z
obowiązującymi przepisami, ale zarazem o uczuciowej
niestałości;
- pochylone w prawo – może mówić o wysokiej
komunikatywności, uczuciowości, ale i byciu „jak chorągiewka
na wietrze”. Jeśli litery są bardzo mocno pochylone w prawo,
mogą świadczyć o namiętności, silnym charakterze oraz
skłonnościach przywódczych;
- pochylone w lewo - jeżeli litery pochyla w lewo osoba
praworęczna, może to oznaczać, że woli pozostawać w pewnej
opozycji do otoczenia, wyróżniać się, odcinać od tego, co
powszechne, a nawet niekiedy wymądrzać, podkreślając swoją
inność;
- mieszane – nietrudno się domyślić, że świadczy o
chwiejności charakteru, wiecznym niezdecydowaniu i
kapryśności.
Wielkość pisma:
- szerokie – mówi o otwartości na otoczenie,
towarzyskości;
- wąskie – charakteryzuje osoby opanowane i ostrożne.
Odstępy pomiędzy poszczególnymi
słowami:
- duże – osoby ceniące sobie samotność, nieprzywiązujące
zbytniej wagi do własnych interesów, ale też nieszczególnie
skore do pomocy innym;
- małe – charakteryzują osoby bardzo przyjaźnie nastawione
do otoczenia, zawsze skore do pomocy i udzielenia szczerej
porady.
Wielkość pisma:
- duże – typowe dla osób dynamicznych i śmiałych;
- małe – częściej piszą w ten sposób kobiety,
szczególnie te skromne i nieśmiałe;
- różnej wielkości – bardzo często wiąże się z
artystycznym usposobieniem, twórczą naturą, wiecznie
niespokojną.
Jaka jest twoja kropka nad „i”?
Miejsce postawienia kropki ma zdaniem grafologów znaczenie i
mówi sporo o wyobraźni, ewentualnej nerwowości lub zasobach
pamięci:
- kropka wysoko w górze – oznacza bogatą wyobraźnię;
- kropka po prawej stronie – charakteryzuje osoby niecierpliwe
i dość nerwowe;
- kropka po lewej stronie – mówi o ostrożności,
skłonności do analizowania wszystkiego, rozpamiętywania
przeszłości;
- okrągła kropka – często dotyczy osób zainteresowanych
głównie sobą oraz o naturze artystycznej;
- brak kropki – sugeruje lenistwo i nieuporządkowanie;
- kropka w kształcie pionowej kreseczki – charakteryzuje
osoby, które bardzo silnie oddzielają swój świat wewnętrzny od
zewnętrznego.
Co mówi o tobie twój podpis?
Teraz, gdy już wiesz, jakie cechy piszącego zdradzają
stawiane przez niego litery, przyjrzyj się swojemu podpisowi.
Podobno oddaje on cechy, które pisząca go osoba pragnęłaby
posiadać. Grafolodzy twierdzą, że porównanie próbki pisma z
podpisem jest cennym źródłem informacji, ponieważ jeśli
różnic jest wiele, może to znaczyć, że piszący chciałby
uchodzić za kogoś… kim nie jest.
Kilka ciekawostek:
- Duży podpis świadczy o tym, że stawiający go chciałby być
kimś ważnym.
- Jeśli kobieta podpisuje się tylko nazwiskiem lub od nazwiska
zaczyna, oznacza to, że umniejsza swoją wartość, ukrywa swoją
indywidualność.
- Podkreślenie podpisu świadczy o chęci pokazania swojej
siły.
- Nieczytelny podpis oznacza, że być może otwarta osoba
wolałaby uchodzić za kogoś tajemniczego.
Analizie grafologicznej mogą zostać poddane nie tylko stawiane
przez nas litery, ale i nieświadomie tworzone gryzmoły, szlaczki,
rysunki. Często zostawiamy je na marginesach stron w notesach czy
na karteczkach, rozmawiając przez telefon. Nawet bez specjalnego
merytorycznego przygotowania możemy orzec, że liczne zamazania i
grube kreski mogą być ulubionymi bazgrołami człowieka
stanowczego, ale i kłótliwego, a cienkie, delikatne linie - osoby
nieśmiałej, nieco wycofanej, obawiającej się „wyjść przed
szereg”. Kwieciste ornamenty zostawi po sobie romantyczka, a
przejrzyste, geometryczne rysunki - właścicielka analitycznego
umysłu ścisłego.
Grafologia psychologiczna jest jednak uznawana za pseudonaukę,
dlatego do tematu należy podchodzić wyjątkowo ostrożnie. Nie
istnieją żadne badania, które potwierdzałyby słuszność jej
założeń, w czego efekcie grafologów stawia się na równi z
astrologami, sprawiając, że dziedzina, którą się zajmują,
traci na znaczeniu do tego stopnia, iż British Psychological
Society całkowicie ją odrzuca. Mimo to analiza własnego pisma
może być fascynującą przygodą po nieznanych nam dotąd
zakamarkach ludzkiej psychiki. Pozostaje postawić sobie pytanie:
czy moje litery kłamią?
Zobacz także:
Co twój pulpit mówi
o twoim charakterze?
Psychotest: Czy
jesteś skłonna do zdrady?