Wasze listy: „Wciąż pytają, kiedy pojawi się dziecko!”

25 Maja 2009

Edyta i jej mąż od trzech lat bezskutecznie starają się o dziecko. Niestety, niedelikatność członków ich rodziny zaczyna Edytę doprowadzać do szału.

Wasze listy: „Wciąż pytają, kiedy pojawi się dziecko!”

Edyta i jej mąż od trzech lat bezskutecznie starają się o dziecko. Niestety, niedelikatność członków ich rodziny zaczyna Edytę doprowadzać do szału. Jak powinna postępować?

„Drogie czytelniczki Papilota,

Piszę, bo już nie daję sobie psychicznie rady! Nie mam koleżanek, którym mogłabym się zwierzyć, bo mieszkam na wsi, gdzie coś takiego jak dyskrecja po prostu nie istnieje! Moje życie to jedna wielka porażka, a rodzina dodatkowo mi wszystko utrudnia. Ale zacznę od początku…

Urodziłam się w niewielkiej miejscowości na Warmii. W moim domu się nie przelewało, ale nigdy głodne ani ja, ani moja siostra nie chodziłyśmy. Niestety, moich rodziców nie było stać, aby posłać mnie na studia, więc mimo że uczyłam się nawet dobrze, postanowiłam iść do technikum rolniczego, żeby mieć jakiś zawód w ręku. Tam, już w pierwszej klasie, poznałam Kamila. Jego rodzice mieli duże, dochodowe gospodarstwo, a on miał je przejąć, gdy oni już nie będą dawać rady. Był przykładem oddanego rodzinie chłopaka, który ceni sobie tradycyjne wartości i ojcowiznę. Zdecydował się zostać na wsi, choć jego rodziców pewnie byłoby stać na wysłanie go na normalne studia. To mnie w nim bardzo ujęło i byłam naprawdę szczęśliwa, gdy zauważyłam, że Kamil interesuje się mną jako kobietą. Przez całą szkołę spotykaliśmy się, a potem tak wyszło, że się mi oświadczył. U nas to jest normalne, że jak się ludzie kochają, to się pobierają, a nie żyją na kocią łapę.

Po ślubie wprowadziłam się do domu rodziców Kamila. Udostępnili nam dwa pokoje na piętrze oraz łazienkę. Niestety, kuchnia była wspólna, ale wtedy oczywiście nie widziałam w tym nic złego. Już w kilka tygodni po ślubie na różnych rodzinnych imprezach (imieninach itp.) zaczęły się toasty za rychłe dziecko oraz pytania, kiedy planujemy potomstwo. Ja nie za bardzo umiałam odpowiedzieć, bo żadnych planów w sumie nie było – kochaliśmy się ze sobą, więc jakby się dziecko pojawiło, to byśmy się cieszyli i je przyjęli. Jednak po kilku miesiącach zaczęłam się niepokoić, że może faktycznie coś jest nie tak… Teściowa kiedyś nawet wzięła mnie na słówko i zapytała, <<czy na pewno spełniam swoje małżeńskie obowiązki?>>. To było żenujące! Strasznie się wstydziłam i czułam winna, bo przecież Kamil to zdrowy chłopak i pewnie z inną już dawno miałby dzieciaka. Potem było już tylko gorzej. Teściowa wywiozła mnie kiedyś do zielarki po jakieś napary wzmacniające płodność, kazała mi zawsze po seksie leżeć z nogami do góry. Tak się tym przejmowałam, że ciągle byłam skrępowana, a seks zaczęłam traktować jako sposób na wyprodukowanie wnuka dla teściowej.

Miesiące mijały i czułam, że rodzice Kamila dosłownie są na mnie obrażeni. Poprosiłam go, żebyśmy się przebadali. Nie wtajemniczaliśmy w nasze plany jego rodziców (a w zasadzie jego matki, bo ojca ma w miarę normalnego), tylko pod pretekstem targów ogrodniczych. Wcześniej umówiłam wizytę u lekarza. Pewnie wcale byśmy na wieś nie wracali, gdybym wiedziała, jaką niespodziankę szykuje dla nas teściowa na weekend.

U nas tak to już jest, że wszyscy mieszkańcy w niedzielę na mszy się spotykają. Teściowa nalegała, żebyśmy poszli wszyscy razem na dwunastą. Czułam, że coś się szykuje, ale nie wierzyłam, że ona może się do tego posunąć! Dała na mszę, żeby ksiądz się modlił o powiększenie rodziny! Wszyscy usłyszeli, że Edytka i Kamil bezskutecznie starają się o dziecko! Prawie się popłakałam ze wstydu.

W kolejny weekend mieliśmy odebrać badania. Lekarz powiedział, że jestem w pełni zdrowa i płodna i zasugerował, że to coś z Kamilem może być nie tak. Jego mina, gdy to usłyszał, była straszna. Odmówił przeprowadzenia badań, powiedział, że jestem bezczelna, że w ogóle wierzę w takie brednie. Pokłóceni wróciliśmy do domu, ale ja nie wytrzymałam i jeszcze tego samego wieczoru wykrzyczałam teściowej, że to nie ja jestem winna, tylko on i żeby wreszcie dała mi święty spokój!

Teraz jest strasznie. Nasze małżeństwo wisi na włosku. Teściowa nie wierzy w bezpłodność swojego syneczka, obwinia o nią mnie. Ostatnio powiedziała, że musiałam rzucić na niego jakiś urok. Dochodzi do tego, że gdy szykuje dla wszystkich herbatę do śniadania, mimo że jest nas w sumie 4 osoby, stawia na stole pięć kubków, a potem mówi: <<och, przepraszam, zapomniałam, że przecież nie jesteś w stanie urodzić dziecka>>. Najgorsze jest to, że Kamil w ogóle na to nie reaguje! Czuję, że ludzie na mnie patrzą dziwnie. No bo trzy lata po ślubie, a nie ma dziecka – może to się Wam wydaje normalne, ale u nas to jest coś złego.

Nie wiem już, co mam robić, jestem załamana. Proszę Was o poradę – czy powinnam rozstać się z mężem, czy może poczekać jeszcze, aż on zechce się leczyć? Jak znosić utyskiwania teściowej? Może któraś z Was miała podobny problem? Bardzo liczę na Was, Papilotki i dziękuję za ewentualną publikację.

Bardzo na Was liczę! Edyta”

Zobacz także:

Wasze listy: Mój chłopak okazał się moim kuzynem!

Julia i Patryk są parą od pół roku. Przypadkiem, podczas rodzinnej uroczystości, dowiedzieli się, że są spokrewnieni. Czy powinni się rozstać?

Wasze listy: Czy adoptować córkę umierającej przyjaciółki?

Jola stanęła przed największym dylematem w życiu. Co powinna zrobić w tej sytuacji? Oczekuje porady od czytelniczek Papilota.

Strony

Komentarze (516)
ocena
5/5

Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

Opcjonalnie

Ocena artykułu 1-5

Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

Anonim
(Ocena: 5)
2015-06-17 15:11:15

re: Wasze listy: „Wciąż pytają, kiedy pojawi się dziecko!”

Miałam podobny przypadek tylko się staraliśmy 5 lat a w 5 roku zaszłam 2 razy i poroniłam. Najlepszym wyjściem jest wyprowadzka i odpoczynek. Najlepiej się nie nakręcać. Ja poprostu mialam to dobrze ze mam swoj dom ale ona zawsze przy zjezdzie rodzinnym poruszalam nic z tego nic z owego temat przy wszystkich kiedy zamierzamy miec dziecko.Dobrze wiem jakie to jest upokarzające jak chcesz a tu nic. My zrobili razem wsztstkie badania wszystkie byly na 100% i nic .Potem zaszlam po 5 latach 2 razy ale poraniałam juz nawet poruszalam z mężem temat adopcji a lekarz mi powiedział wyjechac na wczasy odstresowac się i tam działać .Wiec tak my zrobili .Pojechaliśmy na 3 tyg nad morze telefony wyłączyliśmy i cieszyliśmy się sobą. i szczerze mowiąc akurat dostałam miesiączkę tam i tylko raz wspołżyliśmy nad morzem .Gdy my wrócili wierzyliśmy ze nic z tego. Nawet nie myślałam normalnie spędzałam dni i po 3 tygodnich gdy oglądaliśmy zdjęcia filmiki z wakacji źle się poczułam, ale myślałam ze strułam sie pizza. Akurat zblizały sie mojego meza urodziny i pojechalam do siostry po torta dla mężą . Gdy weszlam do nich na cukiernie zle sie poczułam i siostra zarzartowala zebym wyszla do niej na gore ona ma test i zrobimy bo mam objawy ciąży.Nie chciałam bo po razie myslalam ze to bylby cud ale ona nalegala i poszlam zrobilam i pokazalo 2 kreski bylam tak szczesliwa i tak teraz mamy Kubusia. Porozmawiaj z mezem i poprostu postaw go pod sciana albo zrobi te badania albo z wami koniec poprostu nastrasz go moze sie podda i potem w razie czego lekarz wam pomoże

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Jola
(Ocena: 5)
2013-08-05 17:44:26

re: Wasze listy: „Wciąż pytają, kiedy pojawi się dziecko!”

Dziewczyno nie wiem na jakim zadupiu mieszkasz, ale to mi zalatuje aż średniowieczem. Twój mąż to ewidentni maminsynek i mogę się założyć o każde pieniądze, ze zawsze będzie po stronie mamusi. Rzuć go na co ci facet który nie dość że nie jest po twojej stronie to jeszcze ma coś nie tak ze swoimi pływakami? jak chcesz mieć dzieci to z nim raczej to nie możliwe. A następnym razem jak teściowa coś powie to walnij że jakby zrobiła sobie pełnowartościowego syna to by nie było problemów. Rozwód gotowy i będziesz miała spokój. Może w tej twojej wsi zrobią z ciebie wtedy czarna owce ale chociaż będziesz miała spokój. Rzuć tego mięczaka. Ja bym jeszcze dała teściowej w pysk, tak na odlew

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2012-01-29 14:06:04

I tohguht finding this would be so arduous but it's a breeze!

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2011-05-31 15:09:05

Czesto stres powoduje niemoznośc zajscia w ciaze takie przypadki dotycza co drugiej pary wyjedzcie gdzies na wakacje nawet jakies w polsce rozerwiecie sie rozluźnicie nerwy opadna nie bedziecie podczas seksu myslec o dziecku i spełnieniu zachcianki tesciowej i boom byc moze uda wam sie:)

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2010-09-16 14:05:26

Współczuje Ci. My staramy się od roku bez skutecznie. Staż mniej więcej taki jak wasz. I choć rodzina nie pyta i nie zaczepia w kwestii dziecka to w małżeństwie nie dzieje się dobrze... A tyle jest par, które "wpadną" i rozpaczają z tego powodu. To niesprawiedliwe.... no ale cóż takie jest życie :(

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2010-06-15 20:01:10

Myślę, że powinna pani porozmawiac z mężem i rozważyc wyprowadzkę od teściów. Aby sprawa dziecka była waszą, małżeńską sprawą a nie sprawą teściów.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
czarnula
(Ocena: 5)
2015-06-17 14:47:23

popieram najlepszy sposob na przetrwiowejanie malzenstwa to wyprowadzka od chorej tesc

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2010-04-05 09:44:13

Ja bym wzięła z nim rozwód i związała sie z innym i miala z nim dziecko wszystkim by to utarło nosa i tej wrednej babie

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2010-02-21 14:06:53

„Papilocie! Mam 22 lata, za rok wyznaczoną datę ślubu.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2010-02-16 15:14:22

„Papilocie! Mam 22 lata, za rok wyznaczoną datę ślubu.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2010-01-13 15:22:36

„Papilocie! Mam 22 lata, za rok wyznaczoną datę ślubu.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz