Nastolatki i już matki…

29 Grudnia 2008

Miały zaledwie kilkanaście lat, gdy stanęły przed bardzo ważnymi wyborami. Były stanowczo zbyt młode na macierzyństwo, ale postanowiły zostać matkami. Trzy dziewczyny, trzy historie… Czy dziś są szczęśliwe?

Nastolatki i już matki…

Żadna z nich nie dorosła do decyzji, jaką musiała podjąć. Były stanowczo zbyt młode, by przyjąć na swoje barki wyzwanie, jakie stanowi macierzyństwo. Martyna, Zosia i Agnieszka - trzy nastolatki, które życie wystawiło na ciężką próbę. Jednak taka historia może mieć miejsce w każdej rodzinie. Czy one sobie poradziły? Czy dziś są szczęśliwe?

Martyna długo czekała na szkolną wycieczkę do Karpacza. Wiedziała, że ona i Bartek będą mieli tam wiele okazji do zbliżeń. Rodzice obojga nie ułatwiali im znajomości. „14 lat to stanowczo za mało na takie związki!" - powtarzała ciągle mama Martyny, nieświadoma faktu, że jej córka wkrótce po rozpoczęciu nauki w gimnazjum straciła dziewictwo. Bartek to kolega z podwórka, znają się od najmłodszych lat, teraz chodzą razem do klasy.

„Starsza o 3 lata kuzynka, która „to" miała już sobą, mówiła mi, że na początku boli i jest krew, ale potem jest już fajnie" - tłumaczy Martyna. „Bardzo chciałam spróbować. Z Bartkiem byliśmy parą od roku , a przecież znaliśmy się dużo dłużej. Wiedziałam, że on też by chciał, więc gdy tylko jego rodzice wyjechali na dwa dni do znajomych pod Warszawę, postanowiliśmy spędzić ze sobą noc. Mamie powiedziałam, że będę nocować u Ali - mojej najlepszej przyjaciółki. Ona o wszystkim wiedziała, obiecała nas kryć. Organizacyjnie wszystko się powiodło, technicznie trochę mniej. Nasz pierwszy raz był bardzo niezdarny, a potem nie mieliśmy już okazji, żeby zrobić to znowu. Dlatego tak mnie cieszyła perspektywa wyjazdu".

Dwa miesiące po powrocie z wycieczki, Martyna chodziła podenerwowana. Czekała na okres. W Internecie znalazła informację, że spóźniająca się miesiączka może mieć wiele przyczyn, więc wolała się łudzić, że to nie ciąża.

„Przecież się zabezpieczyliśmy, poza tym byłam wtedy dopiero co po okresie" - wylicza. Zwierzyła się ze swoich obaw Bartkowi. Postanowili zrobić test.

„Wstydziłam się poprosić o niego w aptece, jestem raczej nieśmiała. Bartek musiał go kupić. Zrobiłam go następnego dnia w szkole, podczas przerwy". Ku przerażeniu obojga - wynik pozytywny. „Nie mogliśmy w to uwierzyć, Bartek jeszcze tego samego dnia wieczorem kupił inny, miał go zabrać do szkoły następnego dnia, ale zobaczyła go jego matka" - relacjonuje Martyna. „Zapytała, co to jest, dla kogo? Bartek zaczął jej mówić, że to na biologię, ale tylko pogorszył sprawę. Jego matka od razu zadzwoniła do mojej. Siedziałam wtedy w swoim pokoju i nasłuchiwałam. Po tonie i głosie mamy wyczułam, co się święci. Sądziłam, że wystraszony Bartek wszystko wygadał".

Po chwili, przypuszczalna ciąża Martyny nie była już tajemnicą. „mama wparowała do mnie i bez ogródek zapytała, czy to prawda? Czy jestem aż taką dziwką, żeby w wieku 14 lat się puszczać? Popłakałam się i powiedziałam, że chyba jestem w ciąży, a ona obiecała, że dopóki lekarz tego nie potwierdzi, ojciec się nie dowie".

Ginekolog, następnego dnia, potwierdził słuszność ich obaw. Martyna była w drugim miesiącu ciąży. Po powrocie do domu, w całą sprawę został wtajemniczony ojciec. W przeciwieństwie do matki zachował zimną krew i poprosił rodziców Bartka o spotkanie. Ci jednak widzieli dla swojego jedynego synka zupełnie inną przyszłość niż przedwczesne ojcostwo. Zaoferowali 3 tysiące złotych, które Martyna miała „rozsądnie zagospodarować", jak to określili. Ani ona, ani jej rodzice nie pochwalali jednak aborcji.

„Mamie nie mieściło się w głowie, że mogłabym usunąć. Wolała znosić spojrzenia sąsiadów i wstyd, niż męczyć się z wyrzutami sumienia" - tłumaczy Martyna. „Bartek posłusznie przyjął stanowisko swoich rodziców, przestał się do mnie odzywać. Dziś wiem, że z jego strony to nie była żadna miłość tylko zwykła, dziecinna zabawa w chodzenie ze sobą".

Niestety, Martyna była zmuszona zmienić szkołę na prywatną. Comiesięczne czesne opłacali majętni rodzice Bartka. W dotychczasowym gimnazjum niedopuszczalna była ciąża. Dziś córeczka Martyny i Bartka ma 5 miesięcy. Wychowują ją praktycznie dziadkowie, bo rodzice muszą się przede wszystkim uczyć. Martyna każdą wolną chwilę stara się spędzać z małą Michaliną. Zabiera ją na spacery, nie wstydzi się wózka, tak jak nie wstydziła się brzuszka.

„To straszne i zabawne jednocześnie, że nastolatki w ciąży traktuje się jak chore na raka. Sąsiadki spotykane w sklepie spożywczym bały się patrzeć mi w oczy, udawały, że mnie nie widzą. Cieszę się, że moi rodzice zaakceptowali mnie jako matkę. Zawiodłam się na Bartku. Co z tego, że jego rodzice wspierają mnie finansowo, skoro nie czuję wsparcia psychicznego? Raczej nie biorę pod uwagę wspólnego z nim życia w przyszłości" - opowiada młoda mama.

Martyna chce się jak najszybciej usamodzielnić. Zamiast do liceum ogólnokształcącego pójdzie do technikum. Już postanowiła, że zostanie fryzjerką i przejdzie na własne utrzymanie.

„W głębi duszy czuję, że rodzice są ze mnie dumni, że daję sobie radę. Jednak bez nich na pewno bym się załamała, dlatego do końca życia będę im wdzięczna za pomoc i wsparcie. A Mamie już dawno wybaczyłam słowa, jakie skierowała pod moim adresem ponad rok temu" - dodaje.

Zosia, zdaniem wielu, była najładniejszą dziewczyną w szkole. Długie blond włosy, szczupła sylwetka, osiągnięcia sportowe i całkiem niezłe stopnie. Na dodatek, pochodziła z dobrej rodziny, której na nic nie brakowało. Koleżanki zazdrościły jej modnych ubrań, koledzy skutera, którym codziennie podjeżdżała pod szkołę. Gdy miała 16 lat, w centrum handlowym zaczepił ją booker ze znanej, warszawskiej agencji modelek. Proponował spotkanie, próbną sesję, być może zagraniczny kontrakt. Początek wielkiej kariery wydawał się wymarzony. Nie narzekała na brak adoratorów, jednak chłopcy w jej wieku zupełnie nie budzili jej zainteresowania. Wraz z przyjaciółkami wolała „łowić zdobycze" podczas sobotnich wieczorów spędzanych w klubach. Podczas jednej z tego typu nocnych eskapad poznała Norberta. Był od niej starszy o 11 lat, ale przedstawił się jako fotograf.

„Chciałam go bliżej poznać, wiedziałam, że znajomości w pracy modelki to podstawa. Gdy tylko dowiedział się, że trochę pozuję, od razu zaproponował sesję. Umówiliśmy się na połowę tygodnia, zapisał mi adres swojego studia" - opowiada Zosia.

Oczywiście, poszła, myśląc bardziej o przyszłości swojej kariery przed obiektywem, niż o samym Norbercie. On, po pierwszych minutach sesji, oczarował Zosię. „Przede wszystkim, był bardzo przystojny, do tego był fotografem, co mi imponowało, a na dodatek - był naprawdę sympatyczny i dowcipny. Dlatego, gdy zaproponował mi wyjście na drinka wieczorem, nie odmówiłam" - relacjonuje dziewczyna.

Norbert nie należał jednak do grzecznych chłopców i po randce nie odwiózł Zosi do domu. „Pojechaliśmy do niego, otworzyliśmy wino i zaczęliśmy bawić się w rozbieraną sesję. Wiem, zachowałam się jak taka typowa „łatwizna", ale naprawdę nie przypuszczałam, że coś się wydarzy. Do domu wróciłam bardzo późno w nocy, a potem do rana i tak nie spałam. Norbert nie był moim pierwszym, ale byłam bardzo podekscytowana. Rano mama pytała mnie, co się ze mną działo, gdzie byłam do tak późnej godziny. Okłamałam ją, że na spotkaniu z klasą z gimnazjum. Na szczęście, uwierzyła i nie zadawała więcej pytań. Jeszcze tego samego dnia znowu się z nim spotkałam i tak przez kilka kolejnych wieczorów".

„Mniej więcej trzy miesiące później miałam umówioną sesję. Gdy się przebierałam, poczułam silny ból w dole brzucha, zaczęła lecieć ze mnie krew. Nie wiedziałam, co się dzieje, jedna z kobiet pracujących przy sesji zadzwoniła na pogotowie. Lekarz w szpitalu zapytał mnie, czy wiem, że jestem w ciąży. Nie wiedziałam. Faktycznie, nie miałam ostatnio okresu, ale sądziłam, że to z przemęczenia. Pomyślałam, że to dobrze, że to się dzieje, nie mogę teraz mieć dziecka. Myślałam o mojej pracy i o rodzicach, przecież to by był dla nich wstrząs. Byłam naprawdę rozczarowana, gdy okazało się, że w szpitalu uratowali tę ciążę. Cały czas płakałam".

Rodzice Zosi nie byli wściekli. W końcu sami, 17 lat temu, stanęli przed podobnym dylematem. 18-letnia wówczas Kamila - mama Zosi - dowiedziała się, że będzie miała dziecko. Skoro jej się udało, to czemu nie miałoby się udać jej córce? Poznali Norberta, przypadł im do gustu i wykazał się dojrzałością, zadeklarował chęć pomocy, a nawet ucieszył się, że zostanie tatą. Tylko Zosia popadała w coraz większy smutek i przygnębienie, bo gdy brzuch był już widoczny, przyszła propozycja wyjazdu do Mediolanu. „Nikt w agencji nie wiedział o ciąży i nie mógł się dowiedzieć. Byłabym skończona!"

We czwórkę - ona, jej rodzice i przyszły ojciec, rozmyślali, co zrobić w tej sytuacji. W końcu, mama Zosi zdecydowała się przejąć rodzicielskie obowiązki i umożliwić córce rozwój kariery za granicą. Sama w młodości marzyła o modelingu, jednak ciąża okazała się przeszkodą. Nie chciała, by w przypadku jej córki było tak samo.

Wyjazd udało się przesunąć. Gdy tylko urodził się Ariel, Zosia zabrała się za siebie i błyskawicznie wróciła do formy. „Miałam motywację i świadomość, że wiele modelek ma dzieci, a nadal pracuje. Skoro one mogą, to i ja też dam sobie radę!"

Chłopcem opiekują się na zmianę rodzice Zosi i Norberta. Ona wciąż jest za granicą, ale twierdzi, że gdy tylko przejdzie na „emeryturę", zajmie się swoim synem. Myśli o ślubie z Norbertem, jednak on jest coraz mniej pewny swoich uczuć. Myślał, że jest inna, że nie jest aż tak ukierunkowana na karierę, że liczą się dla niej inne wartości. Dziś widzi tę różnicę i mimo że cieszy się z Ariela, to żałuje, że wszystko w ten sposób się potoczyło.

„Z Piotrkiem znamy się już… niech policzę… sześć lat podstawówki, trzy lata gimnazjum, dwa lata liceum, razem 11 lat. To chyba sporo? Od drugiej klasy gimnazjum wszyscy uważają nas za parę. I słusznie, bo Piotrek jest moim najlepszym przyjacielem i wymarzonym chłopakiem. Nasi rodzice, dzięki nam, zostali dobrymi znajomymi, nasi młodsi bracia są kuplami. A nasze dziecko? Nasze dziecko jest naszym oczkiem w głowie!" - opowiada Agnieszka, nasza trzecia bohaterka.

Mieli po 17 lat, gdy zrozumieli, że chcą być razem na zawsze. Już wtedy bez skrępowania omawiali szczegóły swojego przyszłego ślubu. Zamierzali wziąć go zaraz po maturze. Jednak w domu Agnieszki zaczęto przebąkiwać o wyprowadzce z Polski.

„Tata stracił pracę, mama zarabiała niewiele, a życie kosztuje. Rodzeństwo mojej mamy już od kilku lat jest w Londynie, pracują, dobrze im się wiedzie. Rodzice zaczęli poważnie rozważać opcję wyjazdu z kraju, a ja płakałam po nocach na myśl o rozstaniu z Piotrkiem".

Wtedy wpadł jej do głowy pewien pomysł. Z pozoru idealny i skuteczny. Przecież, jeśli zaszłaby w ciążę, nikt nie kazałby jej się wyprowadzać, mogłaby, a nawet musiałaby zostać w Polsce razem z ojcem dziecka. Nie przemyśleli swojego pomysłu za bardzo i wbrew religijnym przekonaniom, zdecydowali się na współżycie.

„To pewnie dziwne w moim wieku, ale dwa miesiące pod rząd, co kilka dni robiłam testy ciążowe z nadzieją, że wyjdą pozytywne. Ciągle się nie udawało. Już nawet myśleliśmy, że któreś z nas jest bezpłodne".

W końcu jednak się udało. Żeby uczcić ciążę, wybrali się na romantyczną kolację. Następnego dnia Agnieszka powiedziała o wszystkim rodzicom.

Wpadli w furię! Powiedzieli, że teraz to już na pewno się wynoszą, że nie znieśliby tego gadania ludzi, że im tylko wstyd przynoszę. Rodzice Piotrka wcale nie zareagowali lepiej. Byli równie wściekli. Zaczęliśmy się zastanawiać, czy na pewno dobrze zrobiliśmy".

Ale odwrotu nie było. Rodzice Agnieszki wkrótce wyjechali. Rodzice Piotra zlitowali się nad nieletnimi kochankami i przyjęli ich pod swój dach.

„Czułam się jak podrzutek. Jak dziecko porzucone przez rodziców. W ogóle się do mnie nie odzywali, nie dzwonili. mama dopiero po trzech miesiącach napisała mi SMS, czy wszystko u mnie OK. Nie było OK. Bardzo źle się czułam, źle znosiłam ciążę. Nie miałam na dodatek komfortu psychicznego. W szkole byłam wytykana palcem, mimo że nauczyciele okazali się pomocni. Końcówkę ciąży przeleżałam. Obecnie powtarzam klasę. Piotrek po lekcjach pracuje w myjni samochodowej. Jest nam ciężko, przyznaję. Czuję się samotna. Ale chyba się kochamy, więc wierzę, że wszystko będzie dobrze… Za miesiąc moja mama chce odwiedzić Polskę. Wiem, że jest ciekawa swojego wnuczka. Mam nadzieję, że się polubią".

Podzielcie się z Papilotkami swoim zdaniem na temat ciąży w młodym wieku. Czekamy na wasze komentarze.

Macie problem? Potrzebujecie porady? Piszcie na adres: redakcja(at)papilot.pl.

Niektóre imiona, na życzenie bohaterek reportażu, zostały zmienione.

Strony

Komentarze (722)
ocena
5/5

Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

Opcjonalnie

Ocena artykułu 1-5

Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

Anonim
(Ocena: 5)
2015-11-20 17:22:16

re: Nastolatki i już matki…

Zaszłam w ciąże zaraz po 16 urodzinach z mężczyzną (tak, mężczyzną o 9 lat starszym ode mnie). Gdy go poznałam praktycznie od razu się w nim zauroczyłam, później zauroczenie przerodziło się w miłość. Po 5 miesiącach związku zaczęliśmy ze sobą współżyć. Gdy byliśmy ze sobą jakieś niecałe 11 miesięcy, on zaczął prosić a wręcz nalegać, aby tej JEDEN jedyny raz nie musiał się zabezpieczyć. W końcu się zgodziłam, obliczyłam sobie kiedy mam dni płodne a kiedy nie. Wypadło, że 23 możemy sobie pozwolić na TO... Nie przewidziałam tylko jednego, a mianowicie tego, że nie zawsze miałam regularne miesiączki. Początkiem grudnia coś się miedzy nami popsuło, rozstaliśmy się. 19.12 wiąż spóźniał mi się okres(czyli jakieś 2 tygodnie), nie martwiłam się tym bo jak wcześniej napisałam miałam nieregularny ale zrobiłam test i na początku pojawiła się jedna, bardzo wyraźna kreska (ulżyło mi-negatywny) po jakiś 5 min zrobił się jeszcze jeden, bladoróżowy paseczek... Stałam jak osłupiała, nie wiedziałam co zrobić . Poszłam do mamy (zawsze nasze relacje były hmm.. średnie? Więc nie wiem czemu właśnie do niej) i powiedziałam jej, że "chyba jestem w ciąży" a ona od razu kazała mi zadzwonić do mojego "dorosłego" byłego-zrobiłam to. Na następny dzień przyjechał, był miły, spokojny, pocieszał mnie, że wszystko będzie dobrze. Powiedział, że całą noc szukał dobrego ginekologa-ucieszyłam się w tamtej chwili, myślałam, że mu zależy niekoniecznie na mnie a na dziecku- po czym wręczył mi pieniądze i powiedział, że mam to "sama załatwić" bo jemu "nie chce się szlajać po lekarzach ze mną". Świat legł mi w gruzach, ja go kochałam a on kazał zabić mi nasze dziecko! Stanowczo odmówiłam i kazałam się mu wynosić z mojego domu (mówiąc to stałam, on siedział). Wstał, myślałam, że chce wyjść, ale za miast tego podszedł do mnie i pchnął mnie z całej siły i... i po prostu wyszedł. Tak zachował się 25 letni, "DOROSŁY" facet. Obecnie mój synuś, mój największy skarb za 3 dni skończy 3 miesiące i nie wiem czy kiedyś pozna "tatusia". Napisałam to, aby moje rówieśniczki nie postąpiły tak bezmyślnie, żeby nie dały ponieść się chwili a na seks "bez" decydowały się najlepiej po ślubie, bo gdy zajdą mogą nie tylko one cierpieć ale i ich małe WIELKIE skarby.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Ralko
(Ocena: 5)
2013-06-22 16:37:07

re: Nastolatki i już matki…

Ja zaszłam w ciąze w wieku 16 lat a urodziłam w wieku 17 lat. Chodze do technikum i Kocham mojego synka najmocneij na świece. Maluch ma teraz 6 miesięcy. Nie oceniajcie z góry dziewczyn takich jak ja bo nie kazda np. zostawia dzieckoi idzie chlać.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2010-06-26 17:09:46

dziecko nie podrzuca bocian. chciały współżyć to mają -.- porządne dziewczyny moge tylko zliczyć na palcach -.- reszta to puszczające sie laleczki ;/ gdy trzynastka udaje dziewietnastke -.-

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2013-06-22 16:39:33

Nie sądze , ja np. jestem porządna , owszem była to wpadka ale teraz nie wyobrażam sibie żcyai bez mojego dziecka , mimo że ojciec dziecka nas zostawił i woli imprezować to ja , chodzę do szkoły czasami pracuję roznosząc ulotki i wychowuje dziecko. Mieszkam z rodzicami. Pozdrawiam i prosze więcej szacunku do nas i wyrozumiałości.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-12-26 20:30:53

Dziewczyny którym zdarza się wpadka to najczęściej nie idiotki nie wiedzące jak się zabezpieczyć tylko dziewczyny które dały się ponieść chwili i się nie zabezpieczyły lub takie które po prostu miały pecha i zabezpieczenie im nawaliło. Mam 15 lat , od niedawna współżyje ze swoim chłopakiem i on dba o zabezpieczenie za każdym razem! Ale dobrze wiem że coś takiego może się zdarzyć i liczę się z konsekwencjami jakie niesie za sobą współżycie.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2010-02-02 12:49:43

„Papilocie! Mam 22 lata, za rok wyznaczoną datę ślubu.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-07-09 15:54:55

Te histori są fajne i zarowno kazda sie zakonczyla chodz troszke pozytywnie choc byly problemy miedzy rozdzicami i partnerami:)

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-06-02 16:12:00

cóż stało się , każdą z nas mogło takie coś spotkać , ja z moim teraz narzyczonym(jest odemnie o 6 lat starszy) jestem 6 lat teraz jestem w ciązy i mam 19 lat jestem bardzo szczesliwa . jesli zaszłabym w ciąże w wieku 16 lat będąc z nim była bym tak samo szcześliwa .

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-04-23 14:02:00

czytając te komentarze robi mi się naprawde niedobrze. Czytając wnioskuje że piszą to niedojrzałe dziewczyny, które uważają że pozjadały wszystkie rozumy swiata. Uważam że nie powinniśmy potępiać tych młodych dziewczyn, które poprostu miały pecha, dobrze wiecie młode czytelniczki, że za miesiąc także i wy możecie dołączyć do tego grona.. i co też będziecie dalej tak uważać? wtedy z pewnością wasze podejście do tej sprawy ulegnie gwałtownej zmianie.! Dziewczyny które rodzą dzieci w młodym wieku, stają się odpowiedzialnie, i widać po nich że te dzieciaczki są dla nich wszystkich. a co myślicie o Kobietach po 20-stce które katują swoje nowonarodzone bobasy.. dla was to nic złego, bo przecież są ' dorosłe..' ! jesteście za mało dojrzałe na takie tematy dlarego lepiej nic nie mowić niż pieprz*c glupoty!

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-04-22 23:08:00

Witam Ja miałam 16 lat ja zaszłam w ciąże ze świeżo poznanym chłopakem który jest o 10 lat starszy.. ale nie żałuje tego teraz mam 3 letnią córeczke , a z jej ojcem jesteśmy małżeństwem .. Na początku było cięszko ale mam rodzinę która mi pomagała. Moim zdaniem każda dziewczyna która chce zacząć współżyć musi się liczyć z faktem że może zajść w ciąże,

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-03-24 15:14:00

Witam. Wiem, że ciąża u nastolatków to efekt nieuświadamiania dziecka zarówno w szkole jak i przez rodziców. Jestem mamą 14 letniego chłopca. Od Jakiegoś czasu chcę porozmawiać z nim na temat seksu, konsekwencjach i metodach zabezpieczenia. Jednak mam dylemat. Nie wiem jak to zrobić. On jest dla mnie nadal "małym syneczkiem" zdaję sobie sprawę z tego, że jednak on jest już dużym chłopcem. Wychowuję go sama, on nie ma kontaktu z ojcem i wiem, że jeśli nie ja to nikt mu o tym nie powie. Moje pytanie to czy istnieją jakieś książki, które mogły by mi pomóc w przeprowadzeniu rozmowy z moim synem. Jeśli ktoś może mi pomóc to niech napisze. Pozdrawiam.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-03-13 15:57:00

Dlaczego dziewczęta, które zachodzą w ciąże w młodym wieku są potępiane...??? ja tego nie rozumiem...co z tego ze wpadły, a które z nas nie jest z przypadku ;> ;] czasem wydaje mi sie ze właśnie te "małolaty" lepiej sprawdzają sie w roli matki aniżeli kobiety "dorosłe". Dojrzałość nie świadczy o cyferkach odnoszących sie do wieku lecz do stanu dojrzałości naszego umysłu.....

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz