LIST: „Czy powinniśmy adoptować ciemnoskóre dziecko? Boję się reakcji Polaków!”

04 Marca 2015

Karolina zastanawia się, czy będzie w stanie obronić adoptowanego syna przed uprzedzeniami.

black baby

Postanowiłam napisać o największym dylemacie, jaki spotkał mnie w życiu. To nie jest decyzja typu „którą sukienkę wybrać”. Nie chodzi też o związek z mężczyzną. Sprawa dotyczy dziecka, rodziny, przyszłości. Mam nadzieję, że jak najlepszej, ale tego niestety nie jestem w stanie przewidzieć. W końcu mieszkamy w kraju, w którym nie wystarczy być przyzwoitym człowiekiem. Trzeba jeszcze zachowywać się, jak wszyscy wokół. Polacy nie lubią żadnej odmienności, tak jakby ona im w jakiś sposób zagrażała. Nie wiem z czego to wynika, ale z takiej postawy zrodził się mój problem.

Prawie 7 lat temu wyszłam za mąż. Za mężczyznę, który szczerze mnie kochał i pomimo upływu czasu, nadal jestem pewna, że tak jest. Czasami mam wrażenie, że jego już nic nie rusza. Co bym nie zrobiła i nie powiedziała, on i tak będzie szaleńczo zakochany. To cudowne uczucie, za które każdego dnia dziękuję. Do pełni szczęścia, jak to w małżeństwie, brakuje nam jeszcze potomstwa. Marzyliśmy o rodzinie przynajmniej z trójką dzieci. Dzisiaj zrobimy wszystko, by mieć je chociaż jedno. A o to wcale nie łatwo. Jesteśmy skazani na adopcję.

 

Strony

× Użyj prawej i lewej strzałki na swojej klawiaturze, aby przeglądać podstrony artykułu
Komentarze (57)
ocena
4.7/5

Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

Opcjonalnie

Ocena artykułu 1-5

Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

Ana
(Ocena: 5)
2016-07-29 09:28:04

Byłam z mężem nad naszym pięknym morzem. Była rodzina chyba Niemców. Wszyscy biali jak mąka i zwyczajni jak każda inna rodzina. Jednak rodzina miała dwójkę dzieci ciemnoskorych. Nie mulatkow ale chłopczyk i dziewczynka (chyba rodzenstwo) bardzo bardzo ciemnych. Z mężem nas to zachwyciło od razu poczulismy duży szacunek dla tej rodziny. Uważamy że to coś wspaniałego. Mimo że mamy własną córeczkę rzucił nam się temat adopcji ciemnoskorego dziecka. Oczywiście nie teraz ale może kiedyś do tego tematu wrócimy. Chociaż rozumiem Pani obawy. Niestety nasze społeczeństwo jest mało tolerancyjne i to jest przykre. Ale myślę że ludzie którzy decydują się na taką adopcje robią duży krok żeby coś w nim zmienić. Ciekawi mnie jaka decyzję podjeliscie

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2015-03-09 12:53:13

re: LIST: „Czy powinniśmy adoptować ciemnoskóre dziecko? Boję się reakcji Polaków!”

Rodzic to osoba, ktora wychowa dziecko a nie urodzi. Ja bym sie nie zastanawiala tylko dlatego, ze chlopczyk ma inny kolor skory, adoptujcie go jezeli naprawde tego chcecie! Wydaje mi sie, ze wasza watpliwosc to tylko i wylacznie "co powiedza ludzie". Ludzie gadali i beda gadac. Najwazniejsze, ze Ty i Twoja rodzina bedzie szczesliwa!

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
aniah
(Ocena: 5)
2015-03-07 21:14:11

re: LIST: „Czy powinniśmy adoptować ciemnoskóre dziecko? Boję się reakcji Polaków!”

powiem tyle. moim marzeniem jest adoptowanie czarnoskórego dziecka. także nie wahaj się ani chwili jeśli masz taką okazję!

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 1)
2015-03-06 03:10:28

re: LIST: „Czy powinniśmy adoptować ciemnoskóre dziecko? Boję się reakcji Polaków!”

Wszyscy, którzy sie tak pięknie wypowiadają jak to dobrze, bez uprzedzeń itd patrzą niestety przez pryzmat końca swojego nosa. On bo przecież nie są rasistami i czarnemu należy sie szacunek. Chciałem zauważyć, ze w ciagu ostatnich 50 lat zwiekszyła sie liczebność ze tak powiem "ciemnokolorowych" krajów ponad czterokrotnie, np Egipt z 20 do niemal 100 milionów, Pakistan z 40 do 200. Łatwo jest obliczyć ze za kilkadziesiąt lat nas Europejczyków zaleją, ze ziemia nie jest w stanie wyżywić takich ilości. Wasi dziadowie i pradziadowie walczyli o tożsamość a wy dajecie sobie robić papkę z mózgów w imię poprawności politycznej. Naprawdę jest mnóstwo naszych dzieci które potrzebują równie dużo miłości. Pomyślcie wszyscy którzy piszecie te posty o tym jak Europa będzie wygladała pod koniec waszego życia. To nie moje przypuszczenia, to cyfry a one nie kłamią

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 1)
2015-03-08 21:15:35

Popieram w 100 procentach

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2015-03-05 17:52:24

re: LIST: „Czy powinniśmy adoptować ciemnoskóre dziecko? Boję się reakcji Polaków!”

Zależy jak chłopca wychowacie. W moim rodzinnym miasteczku była Polka, która miała czarnoskóre dziecko, trochę przypominało mulata ale takiego ciemniejszego. Z początku było zdziwienie, plotki itp. Ale szybko ucichły i wszyscy uznali go za swojego, nawet dzieci. Najlepszym przykładem tego jak bardzo zaakceptowało go najbliższe otoczenie jest szkoła. Liceum było w większym mieście i tam zaczęły się plotki, czasem jakieś komentarze. Koledzy z poprzedniej szkoły stanęli w jego obronie i raz dwa rozprawili się z plotkarzami. Ogólnie chłopak bardzo dobrze sobie radzi, ma dziewczynę, obecnie kończy liceum. Więc jeżeli wychowacie go na pozytywnego, uśmiechniętego i koleżeńskiego to da sobie radę. I to był przykład miasteczka (2 tys.) i miasta (70 tys.), gdzie obcokrajowiec to rzadkość. I to właśnie mniejsza społeczność przyjęła go serdeczniej niż miastowa, co było dla mnie zaskoczeniem. Głowa do góry!

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2015-03-05 16:16:05

re: LIST: „Czy powinniśmy adoptować ciemnoskóre dziecko? Boję się reakcji Polaków!”

jeśli zastanawiasz się jak poradzisz sobie z dzieckiem ciemnoskórym to lepiej go zostaw w domu dziecka. na pewno trafi się rodzina, która tak bardzo pragnie dziecka, że da mu dom nie patrząc na to jak wygląda.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2015-03-05 16:59:00

Tylko, że w życiu nie wszystko jest białe lub czarne. Dziecka się nie adoptuje bo chcę i już. Trzeba na spokojnie wszystko przemyśleć i tu pytanie nie brzmi: Czy pokocham dziecko o ciemnej skórze? tylko "Czy to dziecko będzie szczęśliwe w mojej rodzinie?".

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2015-03-06 10:11:03

rozumiem co masz na myśli, ale moim zdaniem dziecko będzie szczęśliwe pod warunkiem, że rodzina jest pewna, że podoła. a obiekcje typu jest ciemnoskóry będzie dyskryminowany jak dla mnie już źle świadczą o przyszłych rodzicach tego dziecka. powinni się cieszyć, że mają możliwość dać dziecku dom. gdyby było jasnej karnacji nie zastanawiali by się ani przez chwilę.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2015-03-05 14:50:23

re: LIST: „Czy powinniśmy adoptować ciemnoskóre dziecko? Boję się reakcji Polaków!”

Moim zdaniem to, że masz takie wątpliwości przemawia na twoją korzyść, bo podchodzisz do tego racjonalnie. Myślę, że powinnaś omówić sprawę z dziadkami i delikatnie ich wybadać. Jeśli nie okażą się zdecydowanie przeciwni (i nie są ludźmi ograniczonymi) to następną opcją, którą powinnaś przemyśleć to miejsce gdzie mieszkasz. Jeśli jest to miasto średnie lub duże to plus. Zwróć uwagę na okolicę. Jacy ludzie mieszkają wokół ciebie, jakie dzieci chodzą do przedszkola czy szkoły. Chodzi mi o to, czy nie mieszkasz w pobliżu skupiska patologii. Jeśli szkoła jest normalna i otoczenie też a ty czujesz się na siłach to spełnijcie swoje marzenia. A i nie zapomnij szczerze porozmawiać o tym z mężem. Co do tolerancyjności, to będzie tylko lepiej. Zbyt wielu z nas mieszka za granicą by było inaczej.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2015-03-05 14:20:37

re: LIST: „Czy powinniśmy adoptować ciemnoskóre dziecko? Boję się reakcji Polaków!”

kiedy spotkacie się z chłopcem, będziecie wiedzieć czy właśnie jego chcecie adoptować. podobno pomiędzy parą, która chce adoptować dziecko a dzieckiem nawiązuje się od razu taka więź jakby to było ich biologiczne dziecko i po prostu czują, że to jest to, żadne inne. i jak ktoś tu wcześniej zauważył, nawet jeśli będzie miał w życiu problemy z powodu innego koloru skóry, na pewno będzie mu łatwiej mając kochających rodziców niż w domu dziecka :) jeśli to czujecie, dajcie mu kochający dom, ale też przygotujcie na to, że może mieć nieprzyjemności z racji swojej odmienności, uodpornijcie go na to. trzymam kciuki :)

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2015-03-05 12:07:39

re: LIST: „Czy powinniśmy adoptować ciemnoskóre dziecko? Boję się reakcji Polaków!”

Ja nie rozumiem powszechnej opinii że Polacy to tacy rasiści. Mam w klasie kolegę (Polaka), czarnoskórego z którym dobrze trzymam i np jak idziemy przez miasto to nigdy nie zdarzyło się żeby słyszał jakieś rasistowskie komentarze. Rasizmu u nas jest tyle co za granicą, czyli jakies przyglupy, najczęściej dresy ;p normalni cywilizowani ludzie nie zwracają na to uwagi

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
a
(Ocena: 5)
2015-03-05 10:27:28

re: LIST: „Czy powinniśmy adoptować ciemnoskóre dziecko? Boję się reakcji Polaków!”

Jakie to smutne, że żyjąc chociażby w USA takie myśli pewnie nawet by nie przyszły do głowy, a w Polsce jest to temat rozważań. Nic dziwnego, że masz obawy. Ale jestem przekonana, że gdybyś zrezygnowała to resztę życia myślałabyś o tym chłopcu. Daj mu dom, bo może nie znajdzie się nikt inny i zostanie sam. Na pewno zdarzą się jakieś przykre sytuacje. Ale jeśli ktoś chce się przyczepić zawsze znajdzie się powód, odstające uszy, krzywe nogi itp itd Chyba wszystko już zostało powiedziane w komentarzach..

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
f
(Ocena: 1)
2015-03-05 13:24:56

Pewnie nie, ale wbrew pozorom w USA jest bardzo dużo rasistów, a nie w Polsce. W naszym kraju zresztą jak wszędzie znajdą sie ludzie którzy mają z tym problem ale dla większości kolor skóry nie ma znaczenia. Większość osób tworzy relacje z ludźmi na zasadzie- traktuje cie tak jak ty mnie, a nie przez wzgląd na narodowość czy rasę.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz