Chłopak i jego rodzice kazali jej usunąć ciążę

06 Października 2008

Wyznanie Czytelniczki, która na życzenie chłopaka poddała się aborcji. Co teraz czuje?

Chłopak i jego rodzice kazali jej usunąć ciążę

„Witam Redakcje oraz wszystkie Czytelniczki,

Mój list dotyczyć będzie bardzo powszechnego problemu (jak sadzę) wśród kobiet w moim wieku. Mam 23 lata, jestem na trzecim roku studiów, za dwa lata planuję móc mówić o sobie „prawnik”.

Perspektywy mam nienajgorsze, bo moja rodzina stanowi klasyczny przykład klanu prawniczego. Podobnie zresztą jak rodzina Janka- mojego chłopaka. Poznaliśmy się na pierwszym roku studiów. Niedługo po pierwszej sesji, podczas której wspieraliśmy się i zwierzaliśmy z obaw, zostaliśmy parą, a jeszcze zanim nastało lato razem zamieszkaliśmy. Było to bardzo praktyczne rozwiązanie, bo mogliśmy łączyć przyjemne z pożytecznym- razem uczyliśmy się, przygotowywaliśmy referaty itp., a przy tym spędzaliśmy miło czas. Oczywiście bywały gorsze dni, nieraz się kłóciliśmy, a potem na zajęciach zachowywaliśmy się jakbyśmy się nie znali, ale zdecydowanie więcej było tych lepszych chwil.

Zdecydowanie najgorszy kryzys w naszym związku nastał cztery tygodnie temu, gdy dowiedziałam się że jestem w ciąży. Nie powiem, że się cieszyłam, bo to nieprawda. Inaczej sobie wyobrażałam siebie jako przyszłą matkę. Miałam być już notariuszem, miałam mieć piękne mieszkanie, miałam zarabiać pieniądze. Janek miał być moim mężem- znanym prawnikiem robiącym błyskotliwa karierę.

Niestety rzeczywistość okazała się brutalna i dziecko miało przyjść na świat w najmniej odpowiednim momencie. Jeśli urodziłoby się w terminie to zjawiłoby się akurat przed sesją letnią. A ja zaczynając studia obiecałam sobie- żadnych zawalonych lat, żadnych poprawek. Jak na razie udało mi się prawie w 100% dotrzymać tej obietnicy danej samej sobie.

Janek także nie przyjął najlepiej tej wiadomości. Załamał się. Oczywiście nie było żadnych krzyków, wzajemnego obwiniania się. To była wina nas obojga. Zabezpieczaliśmy się- brałam pigułki. Niestety zawiodły, a to niczyja wina. Janek zapytał mnie, czy chcę to dziecko urodzić. Powiedziałam mu, że nie wiem, że na razie nie potrafię myśleć racjonalnie. On jednak potrafił spojrzeć na sprawę chłodno. Oboje byliśmy w ważnym momencie swojego życia. Rodzice oczekiwali od nas czegoś więcej niż bycia młodocianymi rodzicami. Nie czuliśmy się nawet w połowie gotowi na dziecko.

Pojawił się kolejny problem- jak powiedzieć o tym rodzicom? Osobiście nie miałam zielonego pojęcia. Bałam się reakcji ojca- jest raczej zasadniczym człowiekiem. Mama tez wyznaje zasadę- zero seksu do ślubu. Nawet nasze wspólne zamieszkanie z Jankiem było dla nich szokiem i powodem do kilku awantur ze mną. Rodzice Janka są bardziej „otwarci”, ale i im baliśmy się powiedzieć. W końcu odważył się na rozmowę, a oni zasugerowali aborcję. Zaproponowali pieniądze i skontaktowanie mnie ze „specjalistą”. Podobno powiedzieli, że to jedyne rozwiązanie.

Zrobiłam to zanim pojawiły się dylematy. Wszystko poszło bardzo sprawnie. Zanim się zorientowałam znalazłam się w gabinecie. Nawet nie zdążyłam zastanowić się nad konsekwencjami. Podeszłam do tego zabiegu jak do rutynowego badania. Wiem, że będę potępiona, wiem , że aborcja to straszna rzecz. Do tej pory sama źle myślałabym o kobietach, które się jej poddały. Ale w momencie, gdy ciąża miała spotkać mnie w tak nieodpowiednim momencie, zapomniałam o stronie etycznej całej sprawy. Poza tym myślałam, ze skoro dorośli ludzie z dużym życiowym doświadczeniem mi to radzą, to znaczy, że tak będzie najlepiej.

Dzisiaj nie jestem tego taka pewna. Pomijając fakt, że taki zabieg to prawdziwa trauma, naprawdę nawet nie chcę o tym pisać, była to bardzo, bardzo smutna chwila, to sumienie daj o sobie znać. Szczególnie, gdy widzę na ulicy matki z wózkami. Myślę wtedy „ja wolałabym granatowy”. Albo zastanawiam się, jak miałoby na imię. Chyba Basia. A jeśli byłoby chłopcem to może Mateusz? Nigdy się tego nie dowiem i pewnie zawsze będzie mnie prześladowało pytanie, czy dobrze zrobiłam.

Na razie dalej będę realizowała swój plan na życie. Zostanę tym, kim chcę być. Może któraś z was napisze, ze zmierzam do celu po trupach. Jednym z nich jest moje dziecko. Trudno się nie zgodzić. Wiem jednak, że wiele sobie oszczędziłam. Sobie, Jankowi, naszym rodzicom. Może za kilka lat przyjdzie depresja, załamanie, nie wiem. Teraz odwracam uwagę od przykrych wspomnień organizowaniem sobie kolejnego roku. Być może zmienimy mieszkanie, żeby zacząć wszystko od nowa.

W sumie nie wiem, czego od was oczekuję. Zakładam, że raczej nie uzyskam wsparcia. Pogarda? Proszę bardzo. Ciekawe tylko ile z Was ma na koncie aborcję albo jest nieszczęśliwymi matkami- sfrustrowanymi, nieszczęśliwymi dwudziestolatkami, które marnowały sobie życie?

Karolina”.

Od Redakcji:

Nie chcemy oceniać tego, co zrobiłaś, pozostawimy to Czytelniczkom. Mimo to nie powinnaś zakładać, że dziewczyna, która rodzi dziecko w bardzo młodym wieku, unieszczęśliwia się. Owszem, zdarzają się przypadki, gdy kobieta nie jest zupełnie gotowa na dziecko, nie potrafi cieszyć się macierzyństwem, jest bardzo niedojrzała. Zdecydowana większość odnajduje się jednak w nowej roli bardzo szybko, szczególnie jeśli ma warunki materialne do wychowywania dziecka. Zwykle po jakimś czasie pojawia się także wsparcie rodziców. A po latach szczęście i radość, gdy obserwuje się sukcesy swojej pociechy. Chciałybyśmy napisać: „to była Twoja, osobista decyzja”, ale nie możemy. Czytając Twój list, mamy wrażenie, że to ktoś inny podjął ją za Ciebie.

Strony

Komentarze (2126)
ocena
5/5

Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

Opcjonalnie

Ocena artykułu 1-5

Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

Monika
(Ocena: 4)
2015-05-28 11:54:41

re: Chłopak i jego rodzice kazali jej usunąć ciążę

myśle że twój chłopak cię na kocha i powinanaś z nim zerwać ja na twojm miejscu myślałabym o nim jako o toksycznej osobie w mojm życiu

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2015-02-16 17:16:13

re: Chłopak i jego rodzice kazali jej usunąć ciążę

Mam do zaoferowania zestaw tabletek wczesnoporonnych z Women On Web, kazdy jesten zestaw zawiera 1 tab Mifepristonu+ 8 tab Misoprostolu. cena za zestaw jeden to 380zł z wysylka w pl zestawy sa orginalne nie otwierane Zapraszam! 607095810

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2015-01-02 15:48:48

re: Chłopak i jego rodzice kazali jej usunąć ciążę

WITAM, sprzedam zestaw WOW złozonego z Mifepristone i Misoprostol . Miferpistone blokuje wydzielanie hormonu progesteronu, który warunkuje utrzymanie ciąży. Bez tego hormonu przerywa się więź między zarodkiem a ścianą macicy, wystepują skurcze. Misoprostol natomiast wzmacnia skurcze, pomagając wydalić produkty ciąży z macicy. W przypadku zamówienia środków ze strony women on web wpłącasz pieniądze na konto a paczki w 90% przechwytywane są na granicy kraju przez urząąd celny. Wynikiem tego jest znaczne opóźnienie (około 6 tygodni) lub niedostarczenie przesyłki - na co nie można pozwolić gdyż każdy DZIEŃ PRZY TAKIEJ KURACJI JEST ISTOTNY. Środki sprowadzane są z jednej z hurtowni medycznych na terenie Holandii. Wysyłam je z Polski więc paczka dotrze do Ciebie na 100%, nie będzie obaw o przechwycenie jej za granicą. W ciągu dwóch dni roboczych otrzymasz przesyłkę. Z swojej strony udzielam dokłądnych informacji o kuracji po trzymaniu paczki. Zawartość przesyłki: 1x Mifepristone 8x Misoprostol Instrukcja dawkowania Tanio!! KONTAKT: 726dwa98532

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Angela
(Ocena: 5)
2014-05-16 22:10:34

re: Chłopak i jego rodzice kazali jej usunąć ciążę

A ja mam 17lat byłam z chłopakiem 2 lata rozstalismy sie bo zbyt czesto klocilismy się o wszystko zanim zerwał zrobiłam test ciążowy powiedziałam mu że jestem w ciąży to powiedział żebym usunęła i nie chce mieć ze mną kontaktu nie chce go usuwać bo bardzo lubię dzieci i nie przeszkadza mi to że ciągle placzą. Uważam że jestem za młodą na dziecko a po za tym z domu by mnie wyrzucili i do tego była bym samotna okmatka

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Ciąża robi swoje....
(Ocena: 5)
2014-02-04 17:59:09

re: Chłopak i jego rodzice kazali jej usunąć ciążę

Coś ty zrobiła? Usunąć ciążę? Ale to mnie najbardziej denerwuje, że nie ty ta decyzje podjęłas;((( ale niektórzy mieli takie propozycje ale odrzucili je!

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2012-11-15 14:25:59

45310435 - KAROLINO, TO MÓJ NR GG. NAPISZ PROSZĘ

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2012-05-03 08:14:31

jesteś najgorszą suką z możłiwych stąpajacych po tej ziemi! jestem zwolenniczką aborcji, choc sama nie mogę -póki co- zajść w ciążę, ale za to, że postawiłaś kariere przed rodziną obyś płaciła do końca swych dni- żebyś nigdy nie mogła miec dzieci! i żebyś zgniła w rynsztoku- sama! samiusieńka!

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Monika
(Ocena: 2)
2015-05-28 11:57:28

już cie całkiem poie.....

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2012-03-30 23:02:09

Mi też chłopak kazał usunąć ciążę, opuścił mnie gdy mu powiedziałam że tego nie zrobię. Zostałam sama w ciązy, bez żadnej pomocy. Urodziłam to dziecko i jestem najszczęśliwszą matką na świecie.Współczuję Ci że jesteś taka niedojrzała i pozwalasz manipulować sobą innym ludziom, rodzice Twojego chłopaka to dorośli bez grama moralności. Nie radzę Ci brać z nich przykładu, może kiedyś zrozumiesz co to jest prawdziwa miłość i że kariera oraz duża kasa nie dają szczęścia.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2011-11-21 22:35:38

hej nie wiem czy jeszcze przeczyta to ktokolwiek ale ja Cię w pewnym sensie rozumiem. Ponad rok temu również dokonałam aborcji i o mały włos nie znalazłam się na tym świecie.. Jedno dziecko już mam i na drugie niestety nie pozwalała mi sytuacja rodzinna chociaż z perspektywy czasu myślę całkiem innaczej wiem że dałabym radę niestety emocje strach wzieły górę nad rozsądkiem:( Dzisiaj bardzo tego żałuje nie ma dnia abym nie myślała o MOIM NIENARODZONYM dziecku:( gdy patrzę na swoją córkę myślę jakby bawiłą się ze swoim bratem czy siostrzyczką :( gdybym tylko mogła cofnąć czas:(((

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2011-06-15 01:20:21

Do niedawna byłam temu kategorycznie przeciwna,złe zrobiła to fakt bedą ja męczyć wyrzuty do końca życia.mając 17 lat urodziłam pierwsze dziecko,wiedziałam ze to duży obowiązek ale nie umialabym wtedy zabić swojego dzicka. Potem było kolejne i trzecie ( wpadka). Daje radę, mam wspaniałego męża pracujemy ja wciąż sie uczę.ale problem leży gdzie indziej.otóż język osoba bardzo uczuciowa i wrażliwa w zeszłym roku usunelam ciążę,nie mam zbyt dużego mieszkania na rodzine nie zbyt moge liczyć a godząc sie na 4 dziecko odebralabym im wszystko nie starczyło by na nic.nie którzy z was powiedzą ze lepiej oddać tym co nie maja,racja a która z was potrafiła by żyć ze świadomością ze jedno z jej dzieci jest gdzieś tam,rośnie,rozwija sie śmieje zaczyna mówić czy chodzić?a wy tego nie możecie zobaczyć? Ja bym tego psychicznie nie zniosła.dzień w dzień myśle o samobojstwie ale jak to zrobić skoro mam dzieci? Powiedz takiemu dziecku ze mamusia już nigdy go nie przytuli,ze już nie ułoży do snu,ze już jej nie ma.nie umiem zostawić swoich dzieci ale tez nie chce żyć ze świadomością ze serduszko mojej kruszynki już nigdy nie będzie bić.popadam depresję,żaden psycholog nie umie mi pomoc,mam przez całe zycie przy dzieciach być załamana? Po czymś takim ma sie potworne wyrzuty sumienia a ból jest nie do opisania.zrobiłam straszna rzecz i nie umiem z nią żyć,powstrzymuje mnie dzieci które tak bardzo kocham.i tylko tyle ze powstrzymuje a to wciąż boli. Zazdroszczę tej dziewczynie bo z czasem z czystym sumieniem odbierze sobie zycie.ja tego zrobić nie moge,nie potrafię zostawić trójki wspaniałych dzieci.MADRY POLAK PO SZKODZIE

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz