Jak reagować na złe zachowanie dziecka?

14 Września 2015

Krzyczy. Nikogo nie słucha. Chce rządzić. Marudzi. Jak rodzic powinien wtedy postępować?

dziecko

Większość matek podpisałoby się pod zdaniem, że jeden uśmiech dziecka jest najlepszą rekompensatą trudu, jaki trzeba włożyć w jego wychowanie. Jesteśmy szczęśliwe, gdy nasze dzieci się do nas tulą, mówią, że nas kochają i szukają naszej obecności. Sęk w tym, że każdy aniołek od czasu do czasu pokazuje rogi. „Wszyscy rodzice spotykają się w którymś momencie z trudnym zachowaniem dziecka” – przyznaje Margot Sunderland, autorka poradnika „Mądrzy rodzice” (Świat Książki 2008). Dziecko może się złościć, kopać, rzucać na podłogę. Staje się nieposłuszne, próbuje wejść rodzicom na głowę. Co robić w takiej sytuacji?

Poznać przyczynę

Margot Sunderland tłumaczy, że dziecko jest małą osobą o wysoce złożonych reakcjach emocjonalnych oraz psychologicznych i fizjologicznych potrzebach. Nie należy jednak wszystkiego sprowadzać do zachowania dziecka, bo kluczowe są przyczyny. Przykładowo: rodzice mogą sądzić, że dziecko źle się zachowuje, bo chce coś na nich wymóc, tymczasem powód może być prozaiczny: głód albo zmęczenie. „Dzieci często zachowują się niegrzecznie, gdy nie jest zaspokojona ich fizyczna potrzeba snu i jedzenia. Również konsumowanie pewnego rodzaju pożywienia i napojów może wywoływać zamęt w ich mózgach i ciałach” – zauważa Margot Sunderland.

Oczywiście nie można wszystkiego tłumaczyć zmęczeniem. Złe zachowanie może mieć przyczynę natury emocjonalnej, np. problemy w domu mogą wpływać dramatycznie na reakcję dziecka w kontaktach z rówieśnikami, a także z opiekunami i nauczycielami. Dziecko może być także niegrzeczne z powodu znudzenia, zniecierpliwienia, przeżywania stresu. „Czasami dzieci zachowują się źle, bo rozładowują napięcie związane z bardzo bolesną emocją. Mogą być złe lub sfrustrowane z powodu kogoś; być może ktoś zastrasza je w szkole; a może są zazdrosne o uwagę poświęcaną rodzeństwu; mogą się zmagać z jakimś wydarzeniem, np. stratą krewnego, przyjaciela, zwierzęcia” – wyjaśnia autorka „Mądrych rodziców”.

Strony

Komentarze (12)
ocena
5/5

Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

Opcjonalnie

Ocena artykułu 1-5

Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

Anonim
(Ocena: 5)
2015-09-14 22:53:09

re: Jak reagować na złe zachowanie dziecka?

Alez nie musisz wogole się z nimi uzerac ,ani przed czterdziestka ,ani po czterdziestce

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2015-09-14 19:25:12

re: Jak reagować na złe zachowanie dziecka?

A gdzie jest napisane ze kobieta musi mieć dziecko ,na stare lata to już mi się nie będzie chciało realizować swoich pasji i podrozowac ,najlepiej robic to jak się jest młodymi pelnym energii.A mieć dziecko tylko dlatego bo tak trzeba ,bo kobieta musi ,to już nie jest regułom.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2015-09-14 05:09:10

re: Jak reagować na złe zachowanie dziecka?

Zastanawiam się co jest ze na nie tak, ze mam 31 lat i nadal mam wątpliwości co do posiadania dziecka, wiem ze kobiety marza o dziecku a ja się zastanawiam jak? czy one nie licza się z tym ze dziecko jest już do kanca zycia.... ze to nie jest pie,s którego ewentualnie można zostawić samego na 8 godzin w domu, ze już zawsze to dziecko będzie z nami, dla mnie jest to tak wazna decyzja w zyciu ze nie jestem w stanie jej podjąć bo w momencie posiadania dziecka chciałabym mu zapewnić wszystko, milosc, wsparcie, szacunek, dac mu cieplo rodzinnego domu z czym wiarze się odpowieni partner a kobiety chcą mieć dzieci z kims kogo wogole dobrze nie znaja ja sobie tego nie wyobrażam żeby mieć dziecko z kims i nie wychowywać go wspólnie. Tak wiele wyrzeczen i poswiecen wiarze się z posiadaniem dzieci i uważam, ze nie gotowi psychicznie ludzie maja rozwydrzone dzieci. wiem ze jestem wygodna lubie robic to na co mam ochote, a gdybym miała dzieck musiala bym zrezygnować z tego co lubie musiala bym się poswiecac i wiem, ze na pewno bym to robila !! dla dobra dziecka bo to jest to czego ja bym sama oczekiwala od swojej matki bedac dzieckiem, ale nie wiem czy była bym szczesliwa....

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anna
(Ocena: 5)
2015-09-14 10:58:53

Z drugiej strony, im szybciej zdecydujesz się na dziecko, tym szybciej odchowasz i będziesz mogła wrócić do swoich pasji ;) Ja marzyłam o zwiedzeniu świata, ale w końcu zwiedzać świat można i po pięćdziesiątce, a już użerać z niemowlakiem w wieku 40 lat by mi się po prostu nie chciało.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2015-09-14 17:29:23

w zupelnosci rozumiem twoje obawy. sama sie nad tym zastanawialam. Jestem osoba bardzo wrazliwa i cierpiaca na kliniczna depresje wiec mysl o przekazaniu tego dziecku napawala mnie ogromnym strachem ale jeszcze wiekszym strachem napawala mnie mysl ze pewnego dnia bedac juz w zaawansowanym wieku obudze sie z mysla ze nigdy nie zostalam matka, ze nigdy nie doswiadczylam tej milosci jaka tylko matko i dziecko moze miec. pozatym kocham swego meza i chcialam nasza milosc wziasc w kolejny etap zeby z naszej milosci zrodzil sie owoc. nasz owoc ma obecnie 20 miesiecy i oboje kochamy ja na zaboj. jest slodka, smieszna, madra, piekna, jest nasza radoscia, naszym dopelnieniem. Sa ludzie ktorym dziecko nie jest potrzebne do spelnienia i sa szczesliwi bez dzieci i chwala im za to, ja chcialam doswiadczyc macierzynstwa i nie zamienilabym tego na nic.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2015-09-14 02:04:19

re: Jak reagować na złe zachowanie dziecka?

A czy ktokolwiek się kiedykolwiek zastanowił, dlaczego dzieci mają potrzebę manipulowania i kontrolowania dorosłych? Odpowiedź na to jest taka oczywista, a jednocześnie przez wszystkich ignorowana.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2015-09-14 02:36:09

dlaczego?

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2015-09-14 17:36:18

nie wydaje mi sie zeby dzieci byly tak wysoce inteligentne w tak mlodym wieku zeby mogly uknuc plan kontroli nad doroslymi. naprawde ludzie:( dzieci sa proste w obsludze, kieruja nimi prymitywne potrzeby, chca czegos w danej chwili a ze sie im nie pozwala to reaguja jedynym sposobem jaki wiedza ze wywoala reakcje na rodzicu-krzykiem, tumapniem, biciem, rzucaniem sie po podlodze. dziecko nie jest w stanie prowadzic z toba intelektualnego argumentu zeby przekonac cie ze to co chce to ma sens i ze powinnas mu to teraz dac. Ani krzyczenie na dziecko, ani bicie czy szarpanie nie zalatwi sprawy jesli dziecko akurat tak sie zachowuje, najlepiej zostawic dziecko w spokoju az mu przejdzie, albo starac sie odwrocic jego uwage czyms innym, zaczac sie smiac, wyglupiac, przytulic malca. wyobraz sobie ze nie jestes w stanie wyrazic dokladnie swoich potrzeb, to musi byc bardzo frustrujace, taki jest swiat maluchow. one nie rozumieja ze trzeba czekac, chca cos teraz i juz. i do tego dochadza wszystkie potrzeby co kazdy czlowiek doswiadcza, jakis bole, zmeczenie, glod, pragnienie...

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2015-09-14 17:58:32

Dlatego, że rodzice kontrolują i manipulują dziećmi. Dlatego zazwyczaj ich krzyki, złości, głośne "NIE!" jest odpowiedzią na zachowanie rodzica. I oczywiście małe dziecko nie wie co to manipulacja, więc tego zachowania nie nazwie, ale doskonale będzie czuło, że coś jest nie tak i na to odpowie w taki sposób, w jaki potrafi, skoro zazwyczaj rodzice nie słuchają, gdy dziecko chce coś powiedzieć. I tak, ja się zgadzam, że dzieci są proste w obsłudze i to jest piękne, bo dzięki temu możemy zobaczyć, co my robimy. Jeśli kazałabym zajętej zabawą córce wstać i posprzątać bałagan, jaki zrobiła wcześniej, to prawdopodobnie powie "zaraz" albo "bawię się". Jeśli jej powiem, że ma TERAZ wstać i to zrobić i mnie nie obchodzi, że jest zajęta, to prawdopodobnie się zezłości i krzyknie, że nie chce. I co, mam ją wtedy karać? Ja tu widzę moje zachowanie jako ewidentną prowokację jej złości i całkowicie ją rozumiem. I to tylko jeden przykład :)

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz