Dziecięca anoreksja

19 Lutego 2009

Często już u 6-latków można stwierdzić pierwsze objawy tej wyniszczającej choroby.

Dziecięca anoreksja

Początkiem choroby, jak mówią psychologowie, mogą być niewinnie brzmiące zdania: „Nie jem już cukierków" albo „Nie lubię już czekolady". Powodem, wbrew pozorom, nie są tylko media i środki masowego przekazu. Część winy leży po stronie przyspieszonego dojrzewania - szybciej kończy się etap dziecka i zaczyna się bycie dziewczynką lub chłopcem. Na obniżenie wieku pierwszej miesiączki i szybsze wkraczanie w dorosłość główny wpływ ma żywność, która zawiera duże ilości różnych hormonów, jakimi karmione są zwierzęta. Młodzi ludzie zaczynają walczyć o akceptację siebie i swojego zmieniającego się ciała. Wtedy też pojawiają się pierwsze napięcia z tym związane.

Drugim czynnikiem warunkującym rozwój anoreksji u osób poniżej 10. roku życia (jak mówi psychoterapeuta, Tomasz Srebnicki) jest sytuacja w rodzinie i stosunki, jakie panują między dzieckiem a rodzicami.

„Dlatego rodzicom, którzy zarzekają się: "Już nigdy nie pozwolę jej bawić się chudymi lalkami", odpowiadam: "Nawet najchudsza lalka nie wywoła u dziecka anoreksji. Ale może to zrobić rodzina" (wywiad przeprowadziła Renata Bożek dla "Magazynu Rodzinnego" - dodatek „Polska").

Wbrew pozorom, nie zawsze przyczyną są konflikty i kłótnie, czasem ich całkowity brak może spowodować, że dziecko nie będzie umiało pokazywać emocji. Systematyczne ograniczanie jedzenia, głodzenie i obsesyjne dbanie o sylwetkę jest efektem tłumienia uczuć. Ból, którego nie umiemy wyrazić, kumuluje się w anoreksji. Zamiast rozmawiać o problemach, dzieci zamykają się w sobie. Głodzenie się staje się formą ekspresji. Fachowo sytuacja, w której dziecko wyraża problemy za pomocą ciała i funkcji fizjologicznych, nazywa się somatyzacją. Zaburzenia odżywiania muszą być leczone terapeutycznie, a nie farmakologicznie, ponieważ źródło schorzenia leży w psychice.

Taka śmiertelna choroba dziecka, wbrew pozorom, może się stać zbawienna dla rodziny - jeśli zostanie w porę zauważona, a rodzice będą umieli poświęcić się dla swojej pociechy. Wspólne terapie pomagają dotrzeć do źródeł problemu oraz je zlikwidować, uwalniają emocje, których do tej pory mama i tata nie okazywali.

Przypadki anoreksji u niemowląt są niezwykle rzadkie. choroba może się pojawić w okresie między piątym a ósmym miesiącem życia i ma związek z zakończeniem karmienia piersią oraz zmianą formy odżywiania. Przybiera różne formy - od całkowitego odrzucenia pokarmu (pasywnego i aktywnego), po agresję i wymioty. Odsetek liczby zachorowań na anoreksję wzrasta wraz z wiekiem i z roku na rok rośnie.

Zobacz także:

Gwiazdy w sidłach anoreksji

Cztery siostry anoreksji

Joanna Martel

Strony

× Użyj prawej i lewej strzałki na swojej klawiaturze, aby przeglądać podstrony artykułu
Komentarze (157)
ocena
5/5

Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

Opcjonalnie

Ocena artykułu 1-5

Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

Natalia modelka
(Ocena: 5)
2014-01-02 12:02:50

re: Dziecięca anoreksja

Mam 12 145cm zrostu 32kg i mam powodzenie nie jestem anorektyczką jej słodycze tonami jestem gimnastyczką,tancerką,piosenkarką i troche modelką jestem bardzo popularna i dostałam niedawno propozycje zagrania w Polskim filmie

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2012-09-29 14:13:59

waże 31kg. mam 11 lat i 145cm wzrostu..jestem pro-ana ale nie wiem jak z tym poradzić... krzyki mamy nic jej nie dadzą bo ja chce być chuda!

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2012-05-22 19:19:08

ja mam 14 lat 162cm wzrostu i waże 65 kg nie nawidzę swojego ciała chcę schudnąc na początku ograniczałam się w jedzeniu a teraz nie jem w ogóle tylko piję duzo kawy i wody!! mam dos bycia grubą !!!... od zawsze sie odchudzam i nic to nie daje więc postanowiłam nie jeść wcale jestem ciekawa jakie to przyniesie skutki oprucz choroby?...

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2011-08-05 10:33:20

ja kiedy miałam 6 lat byłam chuda lecz później w podstawówce sporo przytyłam w 5 klasie miałam 170cm wzrostu i ważyłam 66 kg to był koszmar przezwiska mamut itp. w wakacje postanowiłam się odchudzić na początku to był koszmar bo mama jak zwykle przywoziła mi rano góre słodyczy ze sklepu a później babcia. skakałam godzinami na trampolinie i pływałam w basenie na podwórku. w pewnym momencie powiedziałam STOP już niczego nie tknę no i nic nie jadłam tylko piłam wode ale rzadko. po tygodniu zaczełam opadać z sił i schudłam 4kg 25 dni później ważyłam już 42kg . rodzice krzyczeli na mnie i cały czas miałam szlabany itp. np.jak nie zjadłam kara na trampoline 2tygodnie. i tak kiedy gdzieś wychodzili łamałam ten zakaz. kiedy nadszedł rok szkolny byłam zamiast najgrubsza sporo chudsza niż moje koleżanki ale i tak uważałam że jestem potwornie gruba . gdy kilka dni póżniej mama kazała mi sie zważyć ważyłam 36 kg wtedy : w samochód prosto do lekarza no i się zaczęło.... teraz mam 14 lat i ważę 46 kg mam 174 cm wzrostu , lecz nadal chcę być chudsza .... :(

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2011-06-14 14:33:07

Byłam w szpitalu bo byłam za chuda miałam 12 lat 150 cm wzrostu i 25 kg To było straszne nie wchoćcie w anorekcje

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2011-06-14 14:06:39

moja mama mówi że mogę mieć tę chorobę bo nie mogę jeść prawie nic jak coś zjem od razu wymiotuje albo boli mnie brzuch przez jakiś czas ! co mam zrobić żeby temu zapobiec . Mam 12 lat 160 cm wzrostu i 45 kg

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-11-07 23:17:00

Hm... Powiem wam tak- waga,wadze nie rowna. Szczegolnie tyczy to dziewczat ktore upieraja sie ze sa za grube choc ich bmi czy jakis tam inny wylicznik wskazuje ponizej normy. Ja akurat mam bmi 19(norma), niestety mam meska budowe ciala i zamiast na biuscie,mam na oponce.Wiec nie tyle schudnac,co moze przeksztalcic w miesnie? Niektore dziewczyny przy 160cm moga wazyc nawet 60 kg a wygladac na szczuple,bo zamiast tluszczu maja miesnie,i niekoniecznie maja muly jak Madonna ;p . Co do tekstow typu :"chce zachorowac na anoreksje sratatata tululu" to przez pewien okres chyba nawet bylam w jakims stadium tej choroby(polaczonej z bulimia czy co? ;/) ,zupelnie nie moglam jesc przez kilka tygodni,tydzien jadlam jak opetana,i znow petla.Do niczego sie nie zmuszalam.Pozatym- Nieregularne miesiaczki (nawet i brak-masakra co to sie dzialo),ciagle było mi zimno(do tej pory tak mam xP) i emocjonalny rollercoaster. Wcale nie odchudzalam sie wtedy-gralam w zespole i poprostu nie mialam czasu jesc. Nie wiem czy to bylo dobre,czy nie,wazne ze zadnych wiekszych konsekwencji nie wywolalo.Choc cykle dalej mam nieregularne,ale je mam :) Jedzcie z głową. Zadna glodowka nic nie da,bedziecie tylko jeszcze bardziej GLODNE! sa inne sposoby zeby schudnac. Na szybkiego jeszcze nikt nic dobrze nie zrobil :)

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-09-29 16:18:27

pomużcie mi chce zajść w anorekcjie waże 51 kg i mam 157cm mam lat 13 jestem gruba jak to zrobić by schudnąć 8 km POMOCY

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-10-01 15:53:06

ma takim sam problem wystarczy ze pierwsze 3 dni nie jedzenia prawie wywołasz zatrucie żołątkowe a dalej będzie dobrze

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-09-29 16:13:08

Ja nie miałam anorekcji ale chce na nią zachorować tylko nie wiem jak bo jak zachoruje to schudne , jak powiem komuś o mojej wadze to się dziwią bo oni tyle ważą a jestem ta niby chudsza mam zrost 158 i ważę 51 bardzo siebie nienawidze czy ktoś może mi pomuc jak schudnąć 6 kg bo nie wytrzymam z tą wagą i ze sobą

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-06-28 15:27:17

a ja mam 14 lat . 164 cm i ważę 51 kg . i bardzo dobrze mi z tym . ; -)) kiedyś byłam głupia i ciągle sie odchudzałam . ; // ale teraz mam to gdzieś .

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz
Anonim
(Ocena: 5)
2009-07-03 21:44:31

kiedyś? to ile miałaś lat jak zaczelas sie odchudzać?

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz